We zijn het einde van het seizoen inmiddels genaderd. De Principes waar we continu op trainen worden langzaamaan zichtbaarder. We winnen veel wedstrijden op teamkracht en weten naar mate we vorderen op onze reis de vele ervaringen toe te voegen aan ons spel. Al eerder is gesproken over de moeilijkheid om ons te verbeteren naar mate we op steeds grotere hoogte gaan acteren. Velen kunnen spelen in de heuvels en flauwe landschappen van de competitie. Daar waar de tegenslagen niet groot zijn en de ontberingen gering, kunnen veel teams de reis nog maken. Echter, daar waar de krachten nodig zijn om de moerassen van Mentaliteit te doorkruizen en de bergen van Overtuiging te kunnen bedwingen, daar worden de meisjes van de echte B…… onderscheiden.
We hebben in deze wedstrijd de eerste stap vergeten te maken. In de afgelopen wedstrijden is de alertheid bij de sprongbal te flauw, niet agressief genoeg. We verliezen deze eerste situatie te vaak. De eerste klap uitdelen is een daalder waard, gretigheid is dan ook geboden. We werden weggespeeld in de eerste 8 minuten van de 1e periode. Niet zozeer in punten, als wel in gedrevenheid en sportieve agressie. Het maakte dat we ons hebben moeten herstellen en weer in de wedstrijd moesten spelen. Dit lukte, na onze time out om Flying Red uit het spel te halen en ons weer op scherp te zetten, wisten jullie stap voor stap de wedstrijd weer naar de hand te zetten. Vooral verdedigend hebben jullie laten zien waar onze focus ligt. Het dichthouden van de bucket maakte dat zij zeer moeilijk tot scoren kwamen.
En zo kwam langzaamaan het B……Basketball naar boven. We lieten ons niet meer het kaas van het brood eten en gingen steeds beter strijden voor elk punt. Deze strijdlust heeft dan ook gemaakt dat we hebben weten te winnen. Ik wil graag dat we zo blijven spelen, met gezonde en sportieve agressie!!
In het geschrevene van vorige week lees ik weer terug dat er gesproken is over het UITBOXEN en toevoegen van Details. Het was ook nu weer te zien. We wonnen door de Details en het UITBOXEN in met name de 4e periode. In de laatste periode hebben we (nog niet perfect maar….) de wedstrijd weten uit te spelen. “De klok eten”, in vakjargon gezegt. Lange aanvallen spelen is voor ons een moeilijke opgave, dat we dit uiteindelijk toch hebben weten in te zetten als tactisch middel is weer een ervaring die we kunnen inzetten in de toekomst.
En zo hebben we gevolg kunnen geven aan een trainingsmoment van enkele maanden geleden. In het begin van onze reis heb ik enkele wijsheden proberen mee te geven die we ongetwijfeld zouden kunnen gebruiken. Deze wil ik dan ook graag weer eens uit de koffer halen. Want zo blijkt maar weer dat je met alleen tandenborstel en schoon ondergoed de wereld niet over kan reizen. Er is meer voor nodig, en zo ook deze wijsheid:
- It’s not who starts the game, it’s who will finish it!
Coach Frans
Geen opmerkingen:
Een reactie posten