zondag 15 maart 2009

Een dejavu………………

We hebben in de eerste helft heel hard gewerkt aan de doelen die we gesteld hadden voor deze twee periodes. De tegenstander niet in het spel laten komen en op foutenlast zetten. De motivatie weghalen bij onze gewaardeerde tegenstander was het doel, om vervolgens te kunnen doorstomen naar nieuwe oorden, om maar eens in ons reisthema te blijven.
En wat een eerste helft hebben we gespeeld!!! Vol passie en vuur spelend kregen we de eerste 6 minuten geen scores tegen. Een 10-0 run was ons deel. Ook in de tweede periode hebben we geen enkele !!! score weggeven. 4 puntjes tegen door de vrije worpen die zij dan nog wisten te benutten. Een voorsprong van 27 punten liet zien waar we mee bezig zijn geweest. Een fantastische helft waar ik met volle teugen van heb genoten. Hiervoor dank dames.

In de tweede helft hebben we ook getracht goed te spelen. Exercitia kwam goed uit de kleedkamers en heeft getracht er weer een wedstrijd van te maken. Wij hadden als doel de trap te spelen op de bassline en dat maakte dat onrust en / of onduidelijkheid de boventoon voerde. We gingen soms met te veel speelsters naar de bal en dat maakte dat zij met regelmaat de bal alsnog rondgespeeld kregen en hieruit scoorden.

Er is 1 vraag / opdracht waar ik me alweer zorgen over maak. Wat gaan we doen met het verdedigende deel als we moe worden? Hoog in de passline spelen maakt ons sterk! We overstijgen de kwaliteiten van tegenstanders en leggen onze wil op. Het niet overspelen van de passline laat ons aandachtspunt zien. We zijn (soms) te langzaam in de recover/close-out.


“De laatste wedstrijd in een lange serie alweer winnend afgesloten. De winst kwam ook in deze wedstrijd tot stand door de momenten dat we in de defense druk op de bal gaven en met name de passline gingen afsluiten! Bij Exercitia kwamen ze niet tot spelen op de momenten dat wij heel hard werkten en de defense op slot gooiden. De passline overspelen en diep door de knieën verdedigen (basisprincipes) maakte, samen met de vele rebounds, de winst van de wedstrijd. Ik maak me licht zorgen om de momenten dat we dit niet doen. Hoe gaan we hier vorm aan geven?, richting geven aan deze vraag ligt voor ons in het verschiet. Het gebruik maken van de spacing en het snijden, maakt dat we sterker leren aan te vallen. “

Het is het eerste deel dat ik een aantal weken geleden schreef over de wedstrijd die we ook thuis hebben gespeeld tegen Exercitia. En hoe waar blijkt deze tekst ook bij deze wedstrijd te zijn. Ik heb dat wel vaker, van die momenten dat ik denk: “ben ik hier niet al eens eerder geweest?” Als wereldreizigers willen we dit natuurlijk niet te vaak laten voorkomen. Dat is het mooie van reizen, nieuwe dingen zien, nieuwe facetten van het leven ontdekken en zo als mens te groeien. Dus laten we op onze reis ook niet te vaak terug keren op plaatsen waar we al geweest zijn, opdat we ook als team kunnen blijven groeien. Hee…………, heb ik dat niet eerder gezegd. Of .…was dit alweer zo’n dejavu..?.....


Al met al een goede wedstrijd waarin we het meesterlijke spel van de eerste helft en de ervaringen van de tweede meenemen als bagage op onze mooie reis door het seizoen. Ik ben er dan ook nog steeds trots op, te mogen zeggen jullie coach te zijn!

De punten en rebounds per speelster:
Renate:6/6, Linda E:17/2, Elianne:10/2, Eva:6/4, Marijke:2/2, Eveline:10/8, Irma:5/3, Marleen:4/5, Iris:8/2

Coach Frans

Geen opmerkingen:

Een reactie posten