zondag 20 september 2009

Scylla, “Fire”…….and Flow!

Fire is een old-school term vanuit de NBA uit de iets wat vroegere jaren. Ach, laten we zeggen uit: “mijn tijd”. Het gaf aan dat er een sterke inside speler gestopt moest worden en dat de focus dus daar moest liggen in de defense. Er was vuur en dat moest geblust! en zo geschiedde.

In de voorbereiding gingen we heel hard van start. Er werden records gebroken op de 5-star shooting drill en de 4-corner passing drill. Records die iets vertelden over de intentie waarmee dit team dit seizoen ingaat. Dat we als tegenstander de ‘bijna’ kampioen troffen in de openingswedstrijd van het seizoen, was erg mooi. Vooral om te zien wat we konden verbeteren en vasthouden. We konden mooi oefenen om onze speelstijl te testen. Zat de defense, zoals wij het graag willen spelen, goed in elkaar? Konden we de fast-break gebruiken en, in de Flow, Run and Gun basketball spelen?

Als coach heb je voor de wedstrijd een beeld over hoe je wenst te spelen. De lijn wordt uitgezet en het wedstrijdplan doorgenomen. Druk op de bal (lees: Straight-up defense), Denail en Fronting op de postspeelsters. We hebben met veel snelheid en de Fast-Break gespeeld! Bij een setplay de ruimte gebruikt en de juiste schoten gecreëerd door Teamplay. Vooral het initiatief was dan ook erg belangrijk, geen schroom hebben om naar de basket te gaan maakt dat er kansen gecreëerd en benut werden!

En daar sta je dan als coach, nog steeds te roepen dat het nog harder moet, streng te zijn over pietluttige zaken als water over de vloer voor de tweede keer voorkomt, en nog steeds veeleisend in wat moet in met name details! Het zal maken dat we hopelijk de lijn mogen voortzetten, niet gaan verslappen en verbeteren wat moet en vasthouden wat mag.

Aan het wisselbeleid zal in de komende tijd aandacht besteed worden door mij. De strijd om speeltijd is met deze volle ploeg hoog. Iedereen wil spelen en verdient het ook. Word niet chagrijnig maar houdt contact en bevraag ons waarom je minder speelt.

Ik heb genoten…..!genoten… en had ik al gezegd dat ik van deze wedstrijd geno….nou dat dus. Het gevoel van Trots dat boven kwam, de bezieling in de werklust, het door velen strooien met mooie en soms zelfs geweldige en gedurfde passes. Alles was een lust om naar te kijken. Dat het gelukt is om, zelfs zonder hierop te trainen, een Run and Jump te spelen is geweldig! We hebben mogen zien, voelen, ervaren wat het ons als team oplevert als we trainen en spelen volgens het Poesch It principe. Ik ben blij dat het team ervoor heeft gekozen om deze Yell aan te willen houden, het laat zien wat we willen en waar we voor staan.


Coach Frans