We wilden het jaar 2010 knallend afsluiten, en dat deden we!! Met een monsterscore van 105! hebben we laten zien wat we kunnen. We hebben heel hard gewerkt en getracht met behulp van de full court press zoveel als mogelijk was te trappen. Absoluut gelukt dunkt me! Met 105! punten huiswaarts keren gaf ons allen een goed gevoel. Dat is de ervaring die ons niet meer wordt afgenomen en laat zien waar het over gaat in de sport: Trots zijn op wat we hebben gepresteerd.
We hadden een haast onmogelijke gedachte vooraf, onze tegenstander ‘bekwartelen’. Voor elke punt tegen er 4 tegenoverzetten, is een gigantische opgave en nauwelijks te doen. Als je er 33 tegen krijgt (waarvan 11 vanuit vrije worpen door ‘slechte positionering’) dan is het geweldig als je de tegenstander kunt ‘trippelen’. We hebben een mooie stap vanaf de tweede periode gezet. Keihard gewerkt aan het op tijd innemen van positie wat resulteerde in veel minder fouten en veel trapps met intercepties als tegenhanger.
Ik heb genoten met vele “ whazzaaa’ss” in de dubbele cijfers. En hoewel de feestdagen nog moeten komen, ben ik benieuwd welke ‘feestje’ deze wedstrijd in z’n schaduw zet. Vooral de vierde periode werd er majestieus gespeeld. Het teamspel met geweldige passes was van furtiose klasse.
Ik heb weer eens wat oude cd’s uit de kast gehaald. Ach, jullie kennen hem nu wel een klein beetje; good old Joey, Joe Jackson. Na het kijken van de video die niet geheel gelukt was vanwege opnamehoek en lege batterij, wilde ik toch echt wel het gevoel terughalen wat me tijdens de wedstrijd overmande. Met “Five guys named Moe” en “Jumping Jive” was het weer back to live. Hoe toepasselijk kan het zijn, 1 van de beste albums van ‘old Joey’ vol swing en passie gemaakt; vertelt in woord en klank het verhaal van onze wedstrijden van de afgelopen periode. En voor wie het album echt luistert; even een check op; ‘what’s the use of getting sober, when you gonna get..........’ (wie mij op de training kan vertellen wat er op de stippen komt te staan, verdient......) geeft weer eens aan hoe we vorige week de avond wilde afsluiten......rara..
We zijn verworden tot echte ‘Soul Sisters’, met flair en swung gespeeld en de tegenstanders van de vloer geveegd. Heerlijk die voetjes van de vloer, lekker swingen en scoren. Weten jullie nu ook waarom je moet swingen...... Het maakt de wedstrijd zoveel leuker!!
En ja, dan rest ons te mogen genieten van ons spel, naar Potentie, met Energie en Inzet. Vol Snelheid en Hustle. Het hoge percentage vrije worpen liet zien dat we met Concentratie speelden, de geweldige passes illustreerden het slimme spel vol Intelligentie. Dat we met elkaar een Teamprestatie hebben neergezet, is de kroon op deze wedstrijd waarin Poesch IT weer optimaal in terug te vinden was!
Frans
zondag 19 december 2010
zondag 12 december 2010
“Cherry Pickers en Party Crashers........”
We zijn in de afgelopen weken begonnen om weer met plezier te spelen. Volle inzet van de Poesch IT principes hieraan tengrondslag. We hebben toegewerkt naar het creeeren van een ‘feestje’. Rennen en springen als uitgangspunt voor de door ons gekozen dansstijlen. Dat we ook nog moesten werken aan het schuifelen werd meegenomen in de wedstrijd van vandaag.
We begonnen met een quick-quick-slow, en dan vooral de ‘slow’. Niet in energie maar wel in het aanvoelen van onze danspartners. Een record werd verbroken, zo bemerkte ook een collega-coach, met vijf en een halve minuut geen openingsscore. Heb hem nog niet vertelt dat er meerdere records werden verbroken naast deze minder prestitueze benoeming: twee weken geleden een collega-team gedubbelt, vandaag onze tegenstander getrippelt en.....in de derde periode geen score tegen! Wie belt het World Book of Records...........................of anders deze coach?
Nadat we de schroom van ons hadden afgegooit, en we er meer ‘Swung en Swing’ in gooiden, konden we de 3-2 zoneverdediging goed bespelen. Met veel goed keuzes in de schotopties en wanneer – wat te doen, konden we sterk uitgespeeld kansen verzilveren
Er werd vol passie door ons verdedigt en was een lust voor het oog.We hebben heel veel verdedigende en aanvallende rebounds gepakt wat maakte dat we opnieuw konden aanvallen en.. het betekent ook dat de tegenstander opnieuw moet verdedigen. Een motiverend gegeven voor ons in de toekomst. Dat we in het begin nog veel onnodige en domme fouten maakte, bijvoorbeeld na de rebounding, was jammer, dat we hierin binnen de wedstrijd een omgekeerd beeld van hebben weten te maken is heel erg goed en laat hierin de coachbaarheid van dit team zien.
En dan nog even over het rennen en springen: wat hebben we veel intercepties gepakt! Heel veel hoge lange passes uit de lucht geplukt, geweldig. ‘Plukken’ dat is hoe het heet. En daarop volgend speel je ‘Cherry Picking’....Een geweldige strategie die, naar mate de wedstrijd vorderde, meer en meer gehanteerd werd! Een lust voor het oog. Met de full court press als wapen konden we de wedstrijd vervolgen met ‘Run and Gun’basketball!
In de dans neemt er 1 de leiding, de ander volgt. De Tango is een hiervan een mooi voorbeeld: Vol passie de ruimte benutten. Met 1 sterke kracht die de richting bepaalt. We hadden er moeite mee maar het is weldeglijk gelukt: Het wedstrijdbeeld bepalen! Wij hebben de wedstrijd naar onze hand weten te zetten. Zowel verdedigend en in de aanval kon de tegenstander enkel reageren op de bewegingen die wij maakten.
We konden afsluiten met ons eigen feestje, alleen voor genodigden. Een avond met heerlijk eten en drinken en als afsluiter onze eigen dansjes... Dat we in en buiten het veld kunnen dansen is voor eens en altijd duidelijk gemaakt.
De komende weken zullen voor velen in het teken staan van feest, samenzijn en proberen knallend het nieuwejaar in te gaan. Laten wij ook de komende week gebruiken om toe te werken naar een knallende afsluiting van het basketballjaar 2010. Met een kampioenschap op zak en vele mooie, uitdagende wedstrijden in het verschiet. Wie verzorgt de sterretjes, de bloemfonteinen en de vuurpijlen? Wie gaat ermee, knallend het nieuwe jaar tegemoet..............?
Frans
We begonnen met een quick-quick-slow, en dan vooral de ‘slow’. Niet in energie maar wel in het aanvoelen van onze danspartners. Een record werd verbroken, zo bemerkte ook een collega-coach, met vijf en een halve minuut geen openingsscore. Heb hem nog niet vertelt dat er meerdere records werden verbroken naast deze minder prestitueze benoeming: twee weken geleden een collega-team gedubbelt, vandaag onze tegenstander getrippelt en.....in de derde periode geen score tegen! Wie belt het World Book of Records...........................of anders deze coach?
Nadat we de schroom van ons hadden afgegooit, en we er meer ‘Swung en Swing’ in gooiden, konden we de 3-2 zoneverdediging goed bespelen. Met veel goed keuzes in de schotopties en wanneer – wat te doen, konden we sterk uitgespeeld kansen verzilveren
Er werd vol passie door ons verdedigt en was een lust voor het oog.We hebben heel veel verdedigende en aanvallende rebounds gepakt wat maakte dat we opnieuw konden aanvallen en.. het betekent ook dat de tegenstander opnieuw moet verdedigen. Een motiverend gegeven voor ons in de toekomst. Dat we in het begin nog veel onnodige en domme fouten maakte, bijvoorbeeld na de rebounding, was jammer, dat we hierin binnen de wedstrijd een omgekeerd beeld van hebben weten te maken is heel erg goed en laat hierin de coachbaarheid van dit team zien.
En dan nog even over het rennen en springen: wat hebben we veel intercepties gepakt! Heel veel hoge lange passes uit de lucht geplukt, geweldig. ‘Plukken’ dat is hoe het heet. En daarop volgend speel je ‘Cherry Picking’....Een geweldige strategie die, naar mate de wedstrijd vorderde, meer en meer gehanteerd werd! Een lust voor het oog. Met de full court press als wapen konden we de wedstrijd vervolgen met ‘Run and Gun’basketball!
In de dans neemt er 1 de leiding, de ander volgt. De Tango is een hiervan een mooi voorbeeld: Vol passie de ruimte benutten. Met 1 sterke kracht die de richting bepaalt. We hadden er moeite mee maar het is weldeglijk gelukt: Het wedstrijdbeeld bepalen! Wij hebben de wedstrijd naar onze hand weten te zetten. Zowel verdedigend en in de aanval kon de tegenstander enkel reageren op de bewegingen die wij maakten.
We konden afsluiten met ons eigen feestje, alleen voor genodigden. Een avond met heerlijk eten en drinken en als afsluiter onze eigen dansjes... Dat we in en buiten het veld kunnen dansen is voor eens en altijd duidelijk gemaakt.
De komende weken zullen voor velen in het teken staan van feest, samenzijn en proberen knallend het nieuwejaar in te gaan. Laten wij ook de komende week gebruiken om toe te werken naar een knallende afsluiting van het basketballjaar 2010. Met een kampioenschap op zak en vele mooie, uitdagende wedstrijden in het verschiet. Wie verzorgt de sterretjes, de bloemfonteinen en de vuurpijlen? Wie gaat ermee, knallend het nieuwe jaar tegemoet..............?
Frans
zaterdag 4 december 2010
“Forró....... Baião..........”
Voorafgaand de voorbereiding getroffen om in 1 week een ‘feestje’ te bouwen. Je moet dan van goede huize komen wil je zo’n party tot een succes brengen. We wilden een wild feestje met veel rennen en springen. Eerst maar eens wat wennen met wat dansstijlen die ons niet vreemd zijn. De basismoves gebruiken zeg maar. Doen wat moet en dat ging ons goed af! We speelden met energie in de eerste helft en hebben vooral getracht te doen wat we als basisspel willen laten zien.
Met een ruime voorsprong de tweede helft in, konden we proberen om eens een ander dansje uit te proberen. Ik heb genoten in de derde periode van Marleen die vol overgave op de guard verdedigde en alles wat ze in huis had tentoonspreidde, geweldig. Het maakte bij mij meerdere hupjes teweeg. We hebben gedanst en geleerd, en met name dat is de winst uit de tweede helft. Er waren veel momenten waarin we heel sterk balwinst hebben afgedwongen. Het is mooi als we in de toekomst hiervan meer terugzien in de beloning van punten.
Er werd gedurende de wedstrijd onstuimiger gedanst en de grenzen van de dansvloer waren niet altijd helder. Dan was het wel een fout en dan weer niet en mocht er veel. Hoewel we geen directe beloning hebben gekregen door veel te scoren en weinig tegen, is er wel de indirecte beloning die de ‘Forró’ ons heeft gebracht. En dat is waarom ik nog steeds zo mijn visie voorsta; Door deze dans te dansen hebben we ‘wanorde’ weten te creeeren bij de tegenstander en passie en overgave uit ons zelf naar boven gehaald. Buitenadem en bezweet, zo dien je de dansvloer te verlaten om terug te kijken op een leuk feestje....vol “Forró Baião”.
In de vierde periode hebben we het in de laatste minuten wel laten liggen, een aandachtspunt voor de nabij toekomst. Hoe halen we het beste in ons zelf naar boven als we niet meer in de flow zitten? Ook de close-out verdient aandacht. Strijden om constant te bal onderdruk te houden, dat is waar het om gaat in de defense!!! Dus moeten we strijden om zo snel als kan bij de bal te zijn als we vanuit de helpside komen.
Ik wil iedereen complimenteren over de rebounding, en dan met name het (over het grote geheel gezien) bewustzijn hierin. Veel speelsters die achter de bal aangingen of zelfs in de offense een boxing-in speelden vanaf de weakside, dan ben je dus scherp aan het spelen. Misschien niet continu maar wel met grotere regelmaat dan voorheen. Met name de balvastheid na de rebound was erg goed! Niet ballen weggooien naar iets ‘blauws’ in een shirt..., nee..eerst de controle, pivotatie en dan de pass met redelijk vaak een sterke fastbreak optie.
Ik maak me nog steeds zorgen om ons ‘schuifelen’ in de defense.....: we moeten echt de laatste stap gaan maken in er vol in gaan op het moment dat we een close-in of een close-out moeten spelen. Het gaat nog te slap en we strijden wel, maar niet genoeg. Aangezien ik verwacht dat iedereen wel weet wat er kan na afloop kan gebeuren als er ‘lekker geschuifelt’ word, is de vraag voor de komende weken: Hoe belonen wij onszelf ?
En dus ben ik benieuwd: Wie schuifelt er mee......?
Frans
Met een ruime voorsprong de tweede helft in, konden we proberen om eens een ander dansje uit te proberen. Ik heb genoten in de derde periode van Marleen die vol overgave op de guard verdedigde en alles wat ze in huis had tentoonspreidde, geweldig. Het maakte bij mij meerdere hupjes teweeg. We hebben gedanst en geleerd, en met name dat is de winst uit de tweede helft. Er waren veel momenten waarin we heel sterk balwinst hebben afgedwongen. Het is mooi als we in de toekomst hiervan meer terugzien in de beloning van punten.
Er werd gedurende de wedstrijd onstuimiger gedanst en de grenzen van de dansvloer waren niet altijd helder. Dan was het wel een fout en dan weer niet en mocht er veel. Hoewel we geen directe beloning hebben gekregen door veel te scoren en weinig tegen, is er wel de indirecte beloning die de ‘Forró’ ons heeft gebracht. En dat is waarom ik nog steeds zo mijn visie voorsta; Door deze dans te dansen hebben we ‘wanorde’ weten te creeeren bij de tegenstander en passie en overgave uit ons zelf naar boven gehaald. Buitenadem en bezweet, zo dien je de dansvloer te verlaten om terug te kijken op een leuk feestje....vol “Forró Baião”.
In de vierde periode hebben we het in de laatste minuten wel laten liggen, een aandachtspunt voor de nabij toekomst. Hoe halen we het beste in ons zelf naar boven als we niet meer in de flow zitten? Ook de close-out verdient aandacht. Strijden om constant te bal onderdruk te houden, dat is waar het om gaat in de defense!!! Dus moeten we strijden om zo snel als kan bij de bal te zijn als we vanuit de helpside komen.
Ik wil iedereen complimenteren over de rebounding, en dan met name het (over het grote geheel gezien) bewustzijn hierin. Veel speelsters die achter de bal aangingen of zelfs in de offense een boxing-in speelden vanaf de weakside, dan ben je dus scherp aan het spelen. Misschien niet continu maar wel met grotere regelmaat dan voorheen. Met name de balvastheid na de rebound was erg goed! Niet ballen weggooien naar iets ‘blauws’ in een shirt..., nee..eerst de controle, pivotatie en dan de pass met redelijk vaak een sterke fastbreak optie.
Ik maak me nog steeds zorgen om ons ‘schuifelen’ in de defense.....: we moeten echt de laatste stap gaan maken in er vol in gaan op het moment dat we een close-in of een close-out moeten spelen. Het gaat nog te slap en we strijden wel, maar niet genoeg. Aangezien ik verwacht dat iedereen wel weet wat er kan na afloop kan gebeuren als er ‘lekker geschuifelt’ word, is de vraag voor de komende weken: Hoe belonen wij onszelf ?
En dus ben ik benieuwd: Wie schuifelt er mee......?
Frans
zondag 28 november 2010
“Blij met wat ik heb gezien, Trots op het willen,” en "Wat je zaait, zul je oogsten"
Als coach heb je wensen en ideeen over hoe het spel gespeeld en beleeft dient te worden. Voor deze wedstrijd lag de vraag naar ‘laten zien wat we met elkaar willen’. De wens naar.. en de wil van... uitspreken is makkelijk. Het antwoord geven in gedrag, dat is waar het over ging en gaat. Dat dit team het kan en heeft gedaan is terug te zien de afgelopen week.
Dat ik als coach enorm blij ben met het resultaat van de afgelopen twee trainingen mag duidelijk zijn. Om vervolgens in de wedstrijd terug te zien is helemaal om Trots op te zijn! En hiermee heb ik direct DE twee principes in mijn leven die heel belangrijk voor mij zijn, Trots en Blijdschap.
Vooraf het streven bepaalt in hoe we de wedstrijd wilden beginnen en eindigen maakte dat we dan ook voortvarend van start gingen. Heerlijk die videoanalyses.. terugzien wat je nog zo helder op het netvlies hebt en van genoot. Linda E. begon vanuit een krachtige assist van Eva met de openingsscore. Afdwingen heet dat! Vanuit onbalans toch vol gaan voor het afmaken en loon naar werken krijgen. Hierop volgend vond ook Irma dat er geoogst mocht worden. Waar in de trainingen de basis werd gelegd, werd hier het resultaat tentoongespreidt. Vanuit drives over links op de elleboog raak ‘paffen’, uit hoeken die haar plekje zijn, lekker met vertrouwen schieten wat oogstrelend was en...oppeppend voor het teamgevoel. Waar de eersten gingen, volgden de anderen. Vol strijdlust werden er veel out of bounce passes afgedwongen en met de druk die we vanuit onze defense oplegde konden we de snelheid behouden om in de aanval te gebruiken.
En als je nu denkt dat de coach van z’n geloof is gevallen...dan heb je het mis. Want natuurlijk heb ik enkele kritische noten op mijn zang...Deze coach zou deze coach niet zijn als er tenminste 1 puntje van aandacht komt. En dus....komen er 2: we zullen in de komende weken nog meer nadruk moeten leren leggen op onze manier van snijden in onze offense, verandering van richting is verandering van snelheid! Als tweede en laatste: in onze defense lopen we zowel 1 als 2 passes away te veel achter onze man aan. Dit moeten we veranderen door veel meer ‘Jump to the Ball’ te spelen waardoor we meer tussen man en bal komen. Het zal maken dat we hierdoor passlijnen beter en goed kunnen dichthouden waardoor de tegenstander helemaal niet meer aan goede en sterke passes toekomt. Resultaat zal dan ook zijn dat we heel veel scorepogingen afstoppen en balwinst halen om zelf door te scoren.
Ik ben echt blij met het behaalde wedstrijdbeeld. Meer rebouding dan normaal waaronder door Lisa die ze aan de lopende band uit de lucht plukte. Speelsters zoals Eva en Yvette die streden voor ballen die uit dreigden te gaan en door ons werden binnengehouden. Medespeelsters die hierop sterk reageerden en alsnog uit ‘verloren’ situaties scores creeerden!
DAT is waar het over gaat! DAT is wat ik WIL zien. En DAT is wat ik voorsta als coach. Ik ben Blij en Trots op wat jullie hebben gepresteerd in deze wedstrijd (en de trainingen hiervoor aan).
Ik heb zin, zin in de komende week. Gaan we namelijke een feestje bouwen, lekker rennen en springen............!!! (hihi)
Wie rent en springt ermee......?
Frans
Dat ik als coach enorm blij ben met het resultaat van de afgelopen twee trainingen mag duidelijk zijn. Om vervolgens in de wedstrijd terug te zien is helemaal om Trots op te zijn! En hiermee heb ik direct DE twee principes in mijn leven die heel belangrijk voor mij zijn, Trots en Blijdschap.
Vooraf het streven bepaalt in hoe we de wedstrijd wilden beginnen en eindigen maakte dat we dan ook voortvarend van start gingen. Heerlijk die videoanalyses.. terugzien wat je nog zo helder op het netvlies hebt en van genoot. Linda E. begon vanuit een krachtige assist van Eva met de openingsscore. Afdwingen heet dat! Vanuit onbalans toch vol gaan voor het afmaken en loon naar werken krijgen. Hierop volgend vond ook Irma dat er geoogst mocht worden. Waar in de trainingen de basis werd gelegd, werd hier het resultaat tentoongespreidt. Vanuit drives over links op de elleboog raak ‘paffen’, uit hoeken die haar plekje zijn, lekker met vertrouwen schieten wat oogstrelend was en...oppeppend voor het teamgevoel. Waar de eersten gingen, volgden de anderen. Vol strijdlust werden er veel out of bounce passes afgedwongen en met de druk die we vanuit onze defense oplegde konden we de snelheid behouden om in de aanval te gebruiken.
En als je nu denkt dat de coach van z’n geloof is gevallen...dan heb je het mis. Want natuurlijk heb ik enkele kritische noten op mijn zang...Deze coach zou deze coach niet zijn als er tenminste 1 puntje van aandacht komt. En dus....komen er 2: we zullen in de komende weken nog meer nadruk moeten leren leggen op onze manier van snijden in onze offense, verandering van richting is verandering van snelheid! Als tweede en laatste: in onze defense lopen we zowel 1 als 2 passes away te veel achter onze man aan. Dit moeten we veranderen door veel meer ‘Jump to the Ball’ te spelen waardoor we meer tussen man en bal komen. Het zal maken dat we hierdoor passlijnen beter en goed kunnen dichthouden waardoor de tegenstander helemaal niet meer aan goede en sterke passes toekomt. Resultaat zal dan ook zijn dat we heel veel scorepogingen afstoppen en balwinst halen om zelf door te scoren.
Ik ben echt blij met het behaalde wedstrijdbeeld. Meer rebouding dan normaal waaronder door Lisa die ze aan de lopende band uit de lucht plukte. Speelsters zoals Eva en Yvette die streden voor ballen die uit dreigden te gaan en door ons werden binnengehouden. Medespeelsters die hierop sterk reageerden en alsnog uit ‘verloren’ situaties scores creeerden!
DAT is waar het over gaat! DAT is wat ik WIL zien. En DAT is wat ik voorsta als coach. Ik ben Blij en Trots op wat jullie hebben gepresteerd in deze wedstrijd (en de trainingen hiervoor aan).
Ik heb zin, zin in de komende week. Gaan we namelijke een feestje bouwen, lekker rennen en springen............!!! (hihi)
Wie rent en springt ermee......?
Frans
zondag 21 november 2010
“....IT”
Intelligentie en Teamplay waren er nodig om de lange center af te stoppen. We hadden het nodig om in de eerste periode te ervaren hoe zij speelde en wat we er tegen moesten doen. We groeiden in dit punt en zowel Linda E als Renate kregen door welk antwoord ze moesten geven op de vraag: hoe haar af te stoppen.
Naast de fronting was er een hele sterke help-side nodig, dat we door het ontbreken hiervan de punten hebben weggegeven is spijtig en mijns inziens onnodig. In de loop van de wedstrijd hebben we hier wel een goede stap in gezet. Maar er was meer nodig, oog voor details en alertheid op het anticiperen op wat er gebeurde.
Vooral in de coaching tijdens time-outs mis ik scherpte: 1 coachpunt genoemd om dan het veld in te gaan en juist het tegenovergestelde te doen, gemiste kansen... Ook het in twijfel brengen maakt dat er geen gevolg kan worden gegeven, een punt van aandacht dus voor de toekomst.
Verdedigend hebben we het laten liggen, te weinig felheid en slimmigheid in positie spel heeft ons opgebroken. Er stond geen teamverdediging en hebben het individueel niet kunnen oplossen. Een zeer moeilijke taak als je kijkt naar de kwaliteiten van de onze lange center.
In de offense hebben we getracht als team samen te spelen, naar mijn idee gelukt, er werden veel swingpasses gegeven, posities beter opgevuld en schoten genomen waarneer ze genomen konden en moesten worden. De centers gebruiken is nog een punt van aandacht, we bereiken ze wel, maar veel en vaak in tweede instantie. De mogelijkheden trainen voor de centers met balbezit zal ook een vraag voor de toekomst zijn. Dat we dus zijn gegroeid in ons offensieve spel is mooi, dat we er nog lang niet zijn mag duidelijk worden in de vele turnovers die we geven op momenten dat er rust en balcontrole nodig is.
Ik ben erg benieuwd naar jullie idee..., gevoel.....kijk op de wedstrijd en de toekomst........
Frans
Naast de fronting was er een hele sterke help-side nodig, dat we door het ontbreken hiervan de punten hebben weggegeven is spijtig en mijns inziens onnodig. In de loop van de wedstrijd hebben we hier wel een goede stap in gezet. Maar er was meer nodig, oog voor details en alertheid op het anticiperen op wat er gebeurde.
Vooral in de coaching tijdens time-outs mis ik scherpte: 1 coachpunt genoemd om dan het veld in te gaan en juist het tegenovergestelde te doen, gemiste kansen... Ook het in twijfel brengen maakt dat er geen gevolg kan worden gegeven, een punt van aandacht dus voor de toekomst.
Verdedigend hebben we het laten liggen, te weinig felheid en slimmigheid in positie spel heeft ons opgebroken. Er stond geen teamverdediging en hebben het individueel niet kunnen oplossen. Een zeer moeilijke taak als je kijkt naar de kwaliteiten van de onze lange center.
In de offense hebben we getracht als team samen te spelen, naar mijn idee gelukt, er werden veel swingpasses gegeven, posities beter opgevuld en schoten genomen waarneer ze genomen konden en moesten worden. De centers gebruiken is nog een punt van aandacht, we bereiken ze wel, maar veel en vaak in tweede instantie. De mogelijkheden trainen voor de centers met balbezit zal ook een vraag voor de toekomst zijn. Dat we dus zijn gegroeid in ons offensieve spel is mooi, dat we er nog lang niet zijn mag duidelijk worden in de vele turnovers die we geven op momenten dat er rust en balcontrole nodig is.
Ik ben erg benieuwd naar jullie idee..., gevoel.....kijk op de wedstrijd en de toekomst........
Frans
zondag 14 november 2010
“Rolmodellen............... “
Scylla, het monster met vele hoofden in de zij....We konden deze draak niet doden. Het zwaard niet scherp geslepen en daardoor te stomp om het hart te kunnen doorboren. Het maakte dat we te veel bezig waren met hoofden hakken. Maar zoals bekend: de hoofden zullen wederkeren en er kan alleen overwonnen worden als het hart wordt doorboort en de ziel wordt verslagen.
En zo werd in deze wedstrijd heel erg duidelijk dat er strijders moesten omstaan, killers moesten voorgaan. En tegelijk was er de voornaamste vraag naar spel met details. Details in met name de defense, goed op de voeten zonder contact in de zij. Waar echt alle kleine ‘foutjes’ streng werden afgefloten moest er zeer zorgvuldig en geconcentreert worden verdedigd. In de aanval moesten er meer beweging komen, de standaard snijbewegingen moesten worden gebruikt en dat werd juist te veel nagelaten. Aanvallen van de basket en tegenstander moest gebeuren na de swingpass en dan met nadruk op de weakside kant. Door te veel drives op ball-side stond de tegenstander ons te veel met lengte op te vangen en kwamen we er niet door om te kunnen scoren.
We hebben het nodig gehad en nagelaten om het veld in te stappen met een duidelijk inzicht in wat deze wedstrijd nodig had. Met name in de aanval hebben we vergeten te spelen naar de rol die een ieder dient te vervullen als het een moeizame wedstrijd is. Alleen doen waarin gecoached word, alleen talenten aanspreken die je reeds bezit en vooral meenemen in de strijd wat de essentie van de time-out was, is wat ik wil meenemen naar de komende weken.
Met name in de laatste minuten was de gevaarlijk genomen time-out van mijn kant iets wat bloot legde waar het in mis ging. Ik heb een aantal meiden in speeltijd geoffert. Doordat we tegen veel lange tegenstanders speelden die ook sterk in de bucket waren, heb ik gekozen om daar ook het wisselbeleid op aan te passen. Dat we vervolgens in de laatste minuut juist niet doen wat in de time-out besproken is, is voor mij niet goed te begrijpen en accepteren. Zonde van de speeltijd, zowel voor hen die niet, als zij die veel gespeeld hebben. Twee uitzonderingen wil ik daar wel bij noemen, Iris en Eva hebben laten zien waar het omdraaide. Vier mensen met de opdracht om de laatste minuut te driven om: of de score af te dwingen of op de vrije worplijn te komen staan en 1 schutter in opdracht. Wat schetst, de driver schiet en vice versa..... gemiste kansen....welke niet overgedaan kunnen worden. Enkel alleen de ervaring die ons instaat zal stellen te mogen leren en toe te passen in de toekomst.
Weet wat moet en nodig is: speel naar jouw rol die jij zo goed kan vertolken met de kwaliteiten die je hebt. Juist dan zul je van waarde zijn en zal dit team het spel kunnen laten zien, we ze zo goed in is.
Frans
En zo werd in deze wedstrijd heel erg duidelijk dat er strijders moesten omstaan, killers moesten voorgaan. En tegelijk was er de voornaamste vraag naar spel met details. Details in met name de defense, goed op de voeten zonder contact in de zij. Waar echt alle kleine ‘foutjes’ streng werden afgefloten moest er zeer zorgvuldig en geconcentreert worden verdedigd. In de aanval moesten er meer beweging komen, de standaard snijbewegingen moesten worden gebruikt en dat werd juist te veel nagelaten. Aanvallen van de basket en tegenstander moest gebeuren na de swingpass en dan met nadruk op de weakside kant. Door te veel drives op ball-side stond de tegenstander ons te veel met lengte op te vangen en kwamen we er niet door om te kunnen scoren.
We hebben het nodig gehad en nagelaten om het veld in te stappen met een duidelijk inzicht in wat deze wedstrijd nodig had. Met name in de aanval hebben we vergeten te spelen naar de rol die een ieder dient te vervullen als het een moeizame wedstrijd is. Alleen doen waarin gecoached word, alleen talenten aanspreken die je reeds bezit en vooral meenemen in de strijd wat de essentie van de time-out was, is wat ik wil meenemen naar de komende weken.
Met name in de laatste minuten was de gevaarlijk genomen time-out van mijn kant iets wat bloot legde waar het in mis ging. Ik heb een aantal meiden in speeltijd geoffert. Doordat we tegen veel lange tegenstanders speelden die ook sterk in de bucket waren, heb ik gekozen om daar ook het wisselbeleid op aan te passen. Dat we vervolgens in de laatste minuut juist niet doen wat in de time-out besproken is, is voor mij niet goed te begrijpen en accepteren. Zonde van de speeltijd, zowel voor hen die niet, als zij die veel gespeeld hebben. Twee uitzonderingen wil ik daar wel bij noemen, Iris en Eva hebben laten zien waar het omdraaide. Vier mensen met de opdracht om de laatste minuut te driven om: of de score af te dwingen of op de vrije worplijn te komen staan en 1 schutter in opdracht. Wat schetst, de driver schiet en vice versa..... gemiste kansen....welke niet overgedaan kunnen worden. Enkel alleen de ervaring die ons instaat zal stellen te mogen leren en toe te passen in de toekomst.
Weet wat moet en nodig is: speel naar jouw rol die jij zo goed kan vertolken met de kwaliteiten die je hebt. Juist dan zul je van waarde zijn en zal dit team het spel kunnen laten zien, we ze zo goed in is.
Frans
dinsdag 2 november 2010
2 voor de prijs van 1.........
Hoe verschillend kan een wedstrijd verlopen tussen de 1e en 2e helft. Waar we in de eerste twee kwarten het lieten liggen in de vraag om onze principes in te zetten, werd er in de tweede helft een totaal ander beeld vanaf de eerste minuut zichtbaar.
In onze verdediging was het bar en boos. We werden weggespeeld door weer (!) veel van net niet te laten zien. We kregen fast breaks tegen en werden eruit gelopen. Een groot compliment voor onze tegenstander die liet zien dat ze de huid duur wilden verkopen.
We zijn een sterk team, met de nadruk op team. Als we er vol in gaan en alles eruit halen wat in ons ziet kunnen we in deze competitie van iedereen winnen. Van enkele met een paar puntjes en van anderen met een verdubbeling van cijfers.
En toch is het ons nog steeds niet gelukt in de afgelopen drie wedstrijden om vanaf het begin van de wedstrijd er vol in te gaan, alles te geven wat er in zit, de rem er nog te veel op staat en meer... Het was niet om aan te zien in de eerste periode, slecht verdedigen, niet vechten voor de rebound, onrust en weinig beweging en zonder echt samenspel in de aanval.
Grote vraag blijft dan ook voor de komende periode: hoe krijgen we het voor elkaar om vanaf begin tot eind er vol in te kunnen gaan?? Waar ik in het voorgaande stuk al schreef over wat ik mee wil nemen, wil ik ook hier benoemen wat het ons oplevert als we meenemen wat van waarde is voor ons.
En dat werd in de tweede helft wel heel duidelijk. We gingen los!, gooide de boel op slot en lieten van de eerste seconde (5 sec overtreding bij de inbounce door onze tegenstander, Yes! Joepie, hoe goed kun je beginnen?........, nou, ....zo goed dus!) zien wat we wilden. En dat was totale toepassing van onze principes. Er werd geen makkelijke pass meer weggegeven. Behalve in de rebounding, daar zin we echt nog veel te slap. Heel veel ballen werden door ons gestealt of ging de berging in en konden we aanvallen als team en speelden we mooie aanvallen uit.
Misschien wel het fijnste wat ik mocht ervaren is het gegeven dat ik nu echt kon gaan coachen. Nog erg veel teamgericht en onderliggend de wens dat er ook meer individueel gericht gecoached kan worden in de toekomst (hier is danwel totale commitment van het Poesch IT principe nodig).
Met name de aandacht die ik mocht besteden aan het verbeteren van de passhoek d.m.v. de dribbel op de guardpositie en het slimmer spelen van onze high-low, en dan met name ook het gebruik van de swingpasses in combinatie met de pass inside.
Een eerste stap naar ‘ totaal basketball’ is ingezet. Wie rent er mee.....?
Frans
In onze verdediging was het bar en boos. We werden weggespeeld door weer (!) veel van net niet te laten zien. We kregen fast breaks tegen en werden eruit gelopen. Een groot compliment voor onze tegenstander die liet zien dat ze de huid duur wilden verkopen.
We zijn een sterk team, met de nadruk op team. Als we er vol in gaan en alles eruit halen wat in ons ziet kunnen we in deze competitie van iedereen winnen. Van enkele met een paar puntjes en van anderen met een verdubbeling van cijfers.
En toch is het ons nog steeds niet gelukt in de afgelopen drie wedstrijden om vanaf het begin van de wedstrijd er vol in te gaan, alles te geven wat er in zit, de rem er nog te veel op staat en meer... Het was niet om aan te zien in de eerste periode, slecht verdedigen, niet vechten voor de rebound, onrust en weinig beweging en zonder echt samenspel in de aanval.
Grote vraag blijft dan ook voor de komende periode: hoe krijgen we het voor elkaar om vanaf begin tot eind er vol in te kunnen gaan?? Waar ik in het voorgaande stuk al schreef over wat ik mee wil nemen, wil ik ook hier benoemen wat het ons oplevert als we meenemen wat van waarde is voor ons.
En dat werd in de tweede helft wel heel duidelijk. We gingen los!, gooide de boel op slot en lieten van de eerste seconde (5 sec overtreding bij de inbounce door onze tegenstander, Yes! Joepie, hoe goed kun je beginnen?........, nou, ....zo goed dus!) zien wat we wilden. En dat was totale toepassing van onze principes. Er werd geen makkelijke pass meer weggegeven. Behalve in de rebounding, daar zin we echt nog veel te slap. Heel veel ballen werden door ons gestealt of ging de berging in en konden we aanvallen als team en speelden we mooie aanvallen uit.
Misschien wel het fijnste wat ik mocht ervaren is het gegeven dat ik nu echt kon gaan coachen. Nog erg veel teamgericht en onderliggend de wens dat er ook meer individueel gericht gecoached kan worden in de toekomst (hier is danwel totale commitment van het Poesch IT principe nodig).
Met name de aandacht die ik mocht besteden aan het verbeteren van de passhoek d.m.v. de dribbel op de guardpositie en het slimmer spelen van onze high-low, en dan met name ook het gebruik van de swingpasses in combinatie met de pass inside.
Een eerste stap naar ‘ totaal basketball’ is ingezet. Wie rent er mee.....?
Frans
Ik ga op reis en neem mee....
“Het is mooi om te reizen, nieuwe facetten te ontdekken, de horizon te verbreden, om dan terug te keren en de opgedane ervaring en kennis mee te nemen en te delen.
En elk begin heeft facetten in zich die vernieuwend zijn, soms bevrijdend, vaak momenten in zich van moeten wennen en altijd een nieuwe richting.
Ik ben toe aan een reis met een nieuwe bestemming. Wat de bestemming uiteindelijk zal worden laat zich vooralsnog raden maar dat ik gretig ben om verder te reizen in het seizoen is zeker! Ik hoop op mooie avonturen en leuke reisverhalen…………
Ik ga op reis en neem mee…….”
En zo begon ik het eerste stukje twee jaar geleden. De start van een nieuwe reis was ook de start van het schrijven van de weblog stukjes voor dit team. Het seizoen als reis, de wedstrijden in metafoor als onbekende bestemmingen. Ook nu is het tijd om een nieuwe reis te maken. In bovenstaande schrijf ik over nieuwe richtingen en ook vanaf nu wil ik een nieuwe richting met dit team ingaan. Nieuwe stukje, nieuwe verhalen in een nieuwe opzet…..Ja, ik ga opnieuw op reis en neem mee……
We begonnen na een warming up van een uur slecht aan de wedstrijd. Veel van net niet, en na twee jaar weten we dat net niet, helemaal niets is. Te veel scores tegen door net niet in (!) de passlijn te verdedigen. Hierdoor kon onze hardwerkende tegenstander het balletje rond laten gaan en diverse open scores afdwingen. We hadden het ook in deze wedstrijd weer nodig om de eerste stap vanuit de verdediging te maken. Vaak waren we in de omschakeling naar de verdediging te laat terug. Hier ligt onze focus voor de komende weken: op tijd terug en....de bal zien. We hebben niet laten zien wat we verdedigend kunnen. We starten niet met alles wat we in ons hebben. Dat de finish iets beter was maakt dat we alsnog redelijk ruim gewonnen hebben.
Gedurende de wedstrijd stonden gelukkig een aantal meiden op om de weg vrij te maken voor meer energie en overtuiging in de wedstrijd. Irma en Elianne die veel meer druk gaven op de guard en screenende forward op de bal, maakte dat er minder swingpasses gegeven konden worden en meer out of bounces werden afgedwongen. Ook de keuzes voor switchen of fighting over the top spelen werden hier goed gemaakt. Hierdoor ontstond veel druk op de bal en chaos in het spel bij de tegenstander.
Aanvallend zullen we meer rust moeten brengen bij een set-play. Lang spelen maakt de tegenstander moe en hierdoor creëren we een open score poging! Vraag naar beweging door speelsters zonder bal blijft bestaan!
Compliment voor Eva die voorging in de strijdlust. ook aanvallend sterk naar de basket ging en vooral gebruik maakte van haar kwaliteiten. Veel ‘onzichtbaar’ werk geleverd! Daarnaast was de inbreng van Yvette in het slimme spel merkbaar, naar binnen als het kon, passen als het moest, rust als het nodig was.
Ik hoop dat we in de komende weken kunnen toewerken naar een wedstrijd met ‘totaal basketball’.Waarin alles lijkt te kloppen, waar de energie, de overtuiging, met snelheid en concentratie wordt gespeeld. Waarin het principe van de Hustle als basis geldt en zichtbaar is. Dat is wat ik wil……... in dit seizoen onze basisprincipes uit onze Yell laten gelden,zichtbaar laten zijn en mee nemen op onze reis!!
Ja, ik ga op reis en neem mee:......POESCH IT!
Frans
zondag 3 oktober 2010
Groundcontrole for major Tom.........
Het verschil tussen een Jetstream Aircraft en een Appollo.....is in de eerste plaats de ver uiteenlopende luchtruimen die beide kunnen doorkruizen. Waar de Jetstream nog binnen ons zichtveld verblijft binnen de grenzen van de dampkring gaat de Appollo over grenzen waar men dacht nooit te kunnen komen. Echter, door het grensverleggend denken en hier gevolg aan geven door belemmeringen en obstakels te willen overwinnen is het gelukt om verder te gaan dan de mens voorheen dacht te kunnen.
In de tweede plaats wordt er in de Jetstream door een piloot gevlogen en kunnen de passagiers mee vliegen naar de vooraf geplande bestemming. Daarentegen is het geheel aan de ‘passagiers’(lees:bemanning) van de Appollo om het heft in eigen handen te nemen gedurende de vlucht. Daarin wordt enkel nog vanuit de controlekamer begeleidt waar moet en kan.
Bovenstaande in ogenschouw nemend is dat wat we dan ook zullen gaan doen. Een verandering van vervoersmiddel, dat is wat er gaat gebeuren. Dat de bestemming mee verandert is daar een onlosmakelijk gevolg van. We gaan ‘into space’ en jullie zullen vanaf nu het heft in eigen handen moeten nemen.
Wie wil die gaat, over de grens van het zichtbare, het onbekende tegemoet.
Ik heb gemerkt dat ik in mijn trainen en coachen niet meer de accenten leg waar ik ze wil leggen in dit seizoen. En dus laat ik los wat ik (te)veel deed, aansporen op energie en harder gaan. Ik ga verder waar mijn wens ligt voor dit seizoen, het tactisch plan uitwerken dat ik voorsta. De nadruk zal dan ook komen te liggen in de Principes van het ‘IT’ van onze yell. Intelligentie en Teamplay zijn de benodigde radertjes die ik soepel willen laten verlopen in onze vlucht door het heelal. Jullie zullen moeten zorgen voor de brandstof!!, …….ik zorg dat we gezamenlijk de tactische checklist kunnen afwerken.
Jij gaat zo hard als je wilt, jij levert de hoeveelheid brandstof die jij wilt. Ik hoop dat iedereen de tank volgooit en volgas het helaal wil doorkruizen, op zoek naar onbekende planeten en zonnestelsels…………..
Frans
In de tweede plaats wordt er in de Jetstream door een piloot gevlogen en kunnen de passagiers mee vliegen naar de vooraf geplande bestemming. Daarentegen is het geheel aan de ‘passagiers’(lees:bemanning) van de Appollo om het heft in eigen handen te nemen gedurende de vlucht. Daarin wordt enkel nog vanuit de controlekamer begeleidt waar moet en kan.
Bovenstaande in ogenschouw nemend is dat wat we dan ook zullen gaan doen. Een verandering van vervoersmiddel, dat is wat er gaat gebeuren. Dat de bestemming mee verandert is daar een onlosmakelijk gevolg van. We gaan ‘into space’ en jullie zullen vanaf nu het heft in eigen handen moeten nemen.
Wie wil die gaat, over de grens van het zichtbare, het onbekende tegemoet.
Ik heb gemerkt dat ik in mijn trainen en coachen niet meer de accenten leg waar ik ze wil leggen in dit seizoen. En dus laat ik los wat ik (te)veel deed, aansporen op energie en harder gaan. Ik ga verder waar mijn wens ligt voor dit seizoen, het tactisch plan uitwerken dat ik voorsta. De nadruk zal dan ook komen te liggen in de Principes van het ‘IT’ van onze yell. Intelligentie en Teamplay zijn de benodigde radertjes die ik soepel willen laten verlopen in onze vlucht door het heelal. Jullie zullen moeten zorgen voor de brandstof!!, …….ik zorg dat we gezamenlijk de tactische checklist kunnen afwerken.
Jij gaat zo hard als je wilt, jij levert de hoeveelheid brandstof die jij wilt. Ik hoop dat iedereen de tank volgooit en volgas het helaal wil doorkruizen, op zoek naar onbekende planeten en zonnestelsels…………..
Frans
zondag 26 september 2010
“ The sky is the limit, so...: Get ready for take-off.....!?”
Het pre-seizoen is bijna voorbij, het seizoen zal starten. We hebben ons hoge doelen gestelt. Waar we in voorgaande seizoenen reeds reisde naar onbekende bestemmingen, zullen deze in het komende jaar verregaand nog vreemder zijn, (tenminste dat is de intensie).
Komende zaterdag zal de eerste testvlucht worden uitgevoerd. We willen naar grotere hoogte en ja daar komen we niet zo maar. We hebben de komende week voor de laatste voorbereidingen. De kerosinetanks vullen, de instrumentenchecklist bijlangs en dan...’start that engine’! Eerst maar eens en basisvlucht maken voordat we ‘into space’ gaan. Daar ligt dan ook de vraag voor zaterdag. Focus op de basis! De juiste stance, druk op de bal, helpside in orde, nadruk op het rebounden! En dan gaan bij balbezit. Ik wil vanaf wedstrijd 1 in dit seizoen onze doelstellingen bewaarheid laten worden. En dus zullen we hier in de voorbereiding van deze week nog een tandje moeten bijzetten, de tandwieltjes afstemmen zodat we als een geoliede machine de wedstrijd in kunnen.
En dus meiden: “Get ready for take-off.....!”
Frans
Komende zaterdag zal de eerste testvlucht worden uitgevoerd. We willen naar grotere hoogte en ja daar komen we niet zo maar. We hebben de komende week voor de laatste voorbereidingen. De kerosinetanks vullen, de instrumentenchecklist bijlangs en dan...’start that engine’! Eerst maar eens en basisvlucht maken voordat we ‘into space’ gaan. Daar ligt dan ook de vraag voor zaterdag. Focus op de basis! De juiste stance, druk op de bal, helpside in orde, nadruk op het rebounden! En dan gaan bij balbezit. Ik wil vanaf wedstrijd 1 in dit seizoen onze doelstellingen bewaarheid laten worden. En dus zullen we hier in de voorbereiding van deze week nog een tandje moeten bijzetten, de tandwieltjes afstemmen zodat we als een geoliede machine de wedstrijd in kunnen.
En dus meiden: “Get ready for take-off.....!”
Frans
maandag 3 mei 2010
Van POESCH IT…….naar …………..FLOW
Na twee jaar werken aan de principes die de basis vormen van ons spel, is het gelukt om te mogen verzilveren, of vergulden beter gezegd. Na zaaien komt oogsten en dat hebben we gedaan. Onzelfzuchtig is er door het hele team gewerkt en gespeeld om het kampioenschap een feit te laten worden. Met een zeer jong en nog onervaren team de damesklasse ingaan, om vervolgens de eerste plaats te halen is een geweldige prestatie. Ik ben Trots als coach om te zien hoe jullie allen gegroeid zijn. Ieder met de inzet van haar eigen vaardigheden en gebruik makend van de potentie die eenieder bezit.
We begonnen zenuwachtig, een logisch gegeven en dit moesten we er eerst uitspelen. We hebben het goed opgepakt door zo veel mogelijk te spelen met de Poesch it principes. Veel energie en snelheid in ons spel maakte dat we ons konden losmaken. Hoewel het gat niet groter werd dan 12 punten in de eerste drie kwarten, was te merken dat we door geconcentreerd spel en hard werken onze tegenstander langzaam aan het uitputten waren. Ik werd er naarmate de wedstrijd vorderde dan ook geruster op dat we de gedachte: ‘it’s not who starts the game, but who finish it!’ bewaarheid konden laten worden. En ja, zo toewerkend naar de 4de en laatste periode werd het tijd om er een schepje bovenop te doen.
De manier waarop we de laatste wedstrijd hebben afgesloten in de vierde periode met 14-33 is tekenend voor de wijze waarop we ons dit seizoen hebben ontwikkeld!, het was echt een feest om te zien. We dwongen alles af, de steals, de turnovers, de rebounds, de fast-breaks met open lay-ups, en uiteindelijk de FLOW waarin we speelden!
Ik ben echt Trots op het feit dat jullie de principes, die naar mijn bescheiden mening zo ontzettend belangrijk zijn als basis, hebben kunnen implementeren in jullie trainen en spelen. Ik wil hier wel, zoals misschien wel verwacht en niet onlosmakelijk is van mijn visie op hoe basketball g (b)eleefd dient te worden, een kritische noot bijvoegen: indien jullie (echt) willen toewerken naar het niveau waarmee je op Rayon 1e klasse kan spelen, zal er naast de huidige al reeds aanwezige trainingscondities nog een schepje boven op moeten in het facet trainingsdiscipline. Maar dat is voor het komende seizoen.
De wijze waarop we dit seizoen afsluiten is grandioos! Kampioen geworden met een enorm verschil in doelsaldo dat laat zien waar onze kracht ligt. 220 punten in positief saldo en veruit de minste punten tegen, laat zien dat we de beste defense van de competitie hebben waarin hard gewerkt wordt. Hier kunnen we mee verder naar het komende seizoen.
We zijn dit seizoen begonnen waar we het vorige mee geëindigd waren, namelijk met het vasthouden van onze Yell. De basis van ons spel ligt hierin verscholen en gedurende het seizoen is er een steviger fundament van de principes in ons spel verankert. Ook deze laatste wedstrijd heeft laten zien dat we begonnen met Poesch it en konden toewerken naar Flow. Een mooier resultaat in wedstrijdbeeld kon ik me niet wensen, en er was veel van alles wat ik voorsta in te vinden. Op naar volgend jaar, wat zal ons dat seizoen gaan brengen……..?
Frans
We begonnen zenuwachtig, een logisch gegeven en dit moesten we er eerst uitspelen. We hebben het goed opgepakt door zo veel mogelijk te spelen met de Poesch it principes. Veel energie en snelheid in ons spel maakte dat we ons konden losmaken. Hoewel het gat niet groter werd dan 12 punten in de eerste drie kwarten, was te merken dat we door geconcentreerd spel en hard werken onze tegenstander langzaam aan het uitputten waren. Ik werd er naarmate de wedstrijd vorderde dan ook geruster op dat we de gedachte: ‘it’s not who starts the game, but who finish it!’ bewaarheid konden laten worden. En ja, zo toewerkend naar de 4de en laatste periode werd het tijd om er een schepje bovenop te doen.
De manier waarop we de laatste wedstrijd hebben afgesloten in de vierde periode met 14-33 is tekenend voor de wijze waarop we ons dit seizoen hebben ontwikkeld!, het was echt een feest om te zien. We dwongen alles af, de steals, de turnovers, de rebounds, de fast-breaks met open lay-ups, en uiteindelijk de FLOW waarin we speelden!
Ik ben echt Trots op het feit dat jullie de principes, die naar mijn bescheiden mening zo ontzettend belangrijk zijn als basis, hebben kunnen implementeren in jullie trainen en spelen. Ik wil hier wel, zoals misschien wel verwacht en niet onlosmakelijk is van mijn visie op hoe basketball g (b)eleefd dient te worden, een kritische noot bijvoegen: indien jullie (echt) willen toewerken naar het niveau waarmee je op Rayon 1e klasse kan spelen, zal er naast de huidige al reeds aanwezige trainingscondities nog een schepje boven op moeten in het facet trainingsdiscipline. Maar dat is voor het komende seizoen.
De wijze waarop we dit seizoen afsluiten is grandioos! Kampioen geworden met een enorm verschil in doelsaldo dat laat zien waar onze kracht ligt. 220 punten in positief saldo en veruit de minste punten tegen, laat zien dat we de beste defense van de competitie hebben waarin hard gewerkt wordt. Hier kunnen we mee verder naar het komende seizoen.
We zijn dit seizoen begonnen waar we het vorige mee geëindigd waren, namelijk met het vasthouden van onze Yell. De basis van ons spel ligt hierin verscholen en gedurende het seizoen is er een steviger fundament van de principes in ons spel verankert. Ook deze laatste wedstrijd heeft laten zien dat we begonnen met Poesch it en konden toewerken naar Flow. Een mooier resultaat in wedstrijdbeeld kon ik me niet wensen, en er was veel van alles wat ik voorsta in te vinden. Op naar volgend jaar, wat zal ons dat seizoen gaan brengen……..?
Frans
zondag 11 april 2010
Good old Joey…
Joe Jackson, Amerikaans predikant of vader van Michael, nee niet op wie ik doel. De singer/songwriter van weleer heeft me weer eens aan het denken gezet. Alleen al zijn titels zijn voor mij vol betekenis. Wat te denken van: “It’s different for girls”. Bij de wedstrijd van gisteren denk ik aan: “Wild West” of “Right or Wrong”. Het doet me denken aan wat moet en juist onnodig is.
We staan aan de vooravond van een verrassende ontknoping van dit seizoen. Verrassend voor ons zelf en onze tegenstanders. Het wordt dan ook spannender, we deden wat moet, winnen. Er is veel voor nodig om te blijven winnen. Optellen van de som der delen! Dat is waar het over gaat. Ik heb er al eerder over geschreven en zal ongetwijfeld waarheid zijn voor de komende weken.
We begonnen wat onrustig, onzeker misschien. Teveel ballen mis die raak kunnen zijn. Hard naar de basket en in balans met rust afmaken in techniek wordt de vraag naar velen in het team. Het vergt focus, de focus die ik voorafgaand in de warming-up weldegelijk heb gezien. Ook gedurende de wedstrijd heb ik deze focus mogen ervaren. Het maakte voor mij ruimte vrij voor het coachen op datgene wat met techniek en vooral tactiek te maken had. Onze switch op de veel gespeelde pick and roll maakte geen enkele tegenscore mogelijk. Veel uitboxen en rebounden creëerde balbezit en fastbreaks. Het vaker toevoegen van de trailer zal het in de toekomst compleet maken. We kregen 14 (!) punten tegen, het minste aantal in deze gehele competitie!, waarvan 4 uit vrije worpen en dus maar 5 veldscores over de hele wedstrijd. Een meer dan geweldige prestatie die zichtbaar maakt waar we voor getraind en naar toegewerkt hebben in de afgelopen 2 seizoenen.
Ik wil ook aandacht voor de kleinere basketballfacetten die essentieel zijn. We spelen ‘Close the Middle’, even mee nemen in je basketbalhandbagage, voor diegene die het vergeten was mee te nemen in haar bewustzijn. We geven geen (!) lobpasses van de 1 naar de 4 positie als er heel makkelijk via de 2 positie gepassed en geswinged kan worden en we dus niemand hoeven over te slaan. Het hoog houden van je handen en daardoor druk op de bal geven. En als laatste: maak geen reaching in en blijf vooral van de tegenstander af na een rebound en de tegenstander balbezit heeft. We maken veel te veel fouten en willen juist in een juiste stance de slechte pass afdwingen!! Dit alles zou als het ademen in de nacht moeten zijn, altijd en zonder nadenken uitgevoerd…..
Het was geen mooie wedstrijd, meer strijd dan wed…Wij zullen onze focus op het basketballen moeten houden ipv met de tegenstander. Juist door onze strijdlust komt een tegenstander in de verleiding de focus te verleggen van het spel naar ons. Neem die energie in je spel mee en buit het uit.
Ik heb vertrouwen in een mooie afsluiting van dit seizoen! We hebben al veel mooie resultaten mogen neerzetten na twee jaar met elkaar toewerken naar het niveau waar we nu zijn. We zijn nog lang niet op de top van ons kunnen, wie klimt er mee?..........
Aaaaahhh, hoor ik daar weer good old Joe… ‘One more time’, mijn alltime favorite; nog een keer, nog een keer winnen.......als het lukt is het geweldig, lukt het niet dan is het seizoen nog steeds geweldig en zeer verrassend.
Frans
We staan aan de vooravond van een verrassende ontknoping van dit seizoen. Verrassend voor ons zelf en onze tegenstanders. Het wordt dan ook spannender, we deden wat moet, winnen. Er is veel voor nodig om te blijven winnen. Optellen van de som der delen! Dat is waar het over gaat. Ik heb er al eerder over geschreven en zal ongetwijfeld waarheid zijn voor de komende weken.
We begonnen wat onrustig, onzeker misschien. Teveel ballen mis die raak kunnen zijn. Hard naar de basket en in balans met rust afmaken in techniek wordt de vraag naar velen in het team. Het vergt focus, de focus die ik voorafgaand in de warming-up weldegelijk heb gezien. Ook gedurende de wedstrijd heb ik deze focus mogen ervaren. Het maakte voor mij ruimte vrij voor het coachen op datgene wat met techniek en vooral tactiek te maken had. Onze switch op de veel gespeelde pick and roll maakte geen enkele tegenscore mogelijk. Veel uitboxen en rebounden creëerde balbezit en fastbreaks. Het vaker toevoegen van de trailer zal het in de toekomst compleet maken. We kregen 14 (!) punten tegen, het minste aantal in deze gehele competitie!, waarvan 4 uit vrije worpen en dus maar 5 veldscores over de hele wedstrijd. Een meer dan geweldige prestatie die zichtbaar maakt waar we voor getraind en naar toegewerkt hebben in de afgelopen 2 seizoenen.
Ik wil ook aandacht voor de kleinere basketballfacetten die essentieel zijn. We spelen ‘Close the Middle’, even mee nemen in je basketbalhandbagage, voor diegene die het vergeten was mee te nemen in haar bewustzijn. We geven geen (!) lobpasses van de 1 naar de 4 positie als er heel makkelijk via de 2 positie gepassed en geswinged kan worden en we dus niemand hoeven over te slaan. Het hoog houden van je handen en daardoor druk op de bal geven. En als laatste: maak geen reaching in en blijf vooral van de tegenstander af na een rebound en de tegenstander balbezit heeft. We maken veel te veel fouten en willen juist in een juiste stance de slechte pass afdwingen!! Dit alles zou als het ademen in de nacht moeten zijn, altijd en zonder nadenken uitgevoerd…..
Het was geen mooie wedstrijd, meer strijd dan wed…Wij zullen onze focus op het basketballen moeten houden ipv met de tegenstander. Juist door onze strijdlust komt een tegenstander in de verleiding de focus te verleggen van het spel naar ons. Neem die energie in je spel mee en buit het uit.
Ik heb vertrouwen in een mooie afsluiting van dit seizoen! We hebben al veel mooie resultaten mogen neerzetten na twee jaar met elkaar toewerken naar het niveau waar we nu zijn. We zijn nog lang niet op de top van ons kunnen, wie klimt er mee?..........
Aaaaahhh, hoor ik daar weer good old Joe… ‘One more time’, mijn alltime favorite; nog een keer, nog een keer winnen.......als het lukt is het geweldig, lukt het niet dan is het seizoen nog steeds geweldig en zeer verrassend.
Frans
zondag 21 maart 2010
Ouderlijke wijsheid.
We werden voorafgaand aan de wedstrijd verrast door nieuws over het verlies van onze concullega’s. Het maakte een kort een euforisch gevoel los in het team. Het was vooraf gepland en doorgesproken met mijn wederhelft en klankbord. Zeg ik het voor of na de wedstrijd..? Het zou maken dat we met nog meer energie konden spelen, nog meer passie en gedrevenheid zou er volgens het snode plan loskomen.
En misschien speelden we wel weer met veel inzet en hard werken, maar gingen weer dezelfde dingen niet goed doen als voorheen. Eentonig tempo, domme passes die niet kunnen als er vier verdedigers in de bucket hangen, rebounds weggooien na veel ijver om de bal te pakken te krijgen. De winst die we hebben opgebouwd na anderhalf jaar met elkaar trainen en spelen is dat de lat hoger ligt en de basisinzet van het harde werken is vergroot! En weer, ja weer is de coach niet tevreden genoeg na de eerste helft. Dus eind 1e helft de touwtjes weer aantrekken, erg kritisch en veeleisend zijn. Het moest nog scherper en….vooral sneller! We liepen uit door een aantal mooie fast breaks en open schoten die werden gecreëerd door goed teamspel. Slimmigheid is nog wel een ingrediënt dat miste, en tezamen met het gemis aan speldiscipline is een gerecht nog steeds flauw.
Hoewel we de tweede helft gelijkopgaand gespeeld hebben, gingen er wel meer facetten goed. Met name de outlett pass na een sterke rebound werd niet meer weggegooid!, Balbezit?…...controleer!, pivoteer! en het kan zo de oven in. Een mooie bouncepass erover en klaar, eten maar.
Ik ben er trots op dat iedereen heeft bijgedragen tot het goed uitspelen van deze wedstrijd. Naarmate het spelbeeld grimmiger werd en de scheidsrechters de controle, het inzicht en de kennis over het spel niet meer bij de hand hadden hebben we laten zien dat wij sportief hebben kunnen eindigen. Geen harde fouten, zoals op Irma, op doorgebroken speelsters die een open layup kunnen lopen. Jullie hebben laten zien dat we als team met Fair Play spelen.
En dan nog even dit;
We hebben weer een stap gezet richting een mogelijk kampioenschap. En dat als youngsters in deze competitie. Het seizoen is al geslaagd, het kampioenschap als mogelijke kroon extra op wat al is. En je kent het vast wel, van die wijsheden die je op menig moment in het hoofd op duiken. En zo ook werd ik na deze wedstrijd bediend van een subtiel gedachtegoed. In het leven is het goed om van de kleine ‘dingen’ te genieten. Zo werd ik ook ontzettend verliefd op mijn vrouw en het laat zien hoe ik in het leven sta. Fitim, een door mij zeer gewaardeerd man en vader van twee, gaf me weer de gedachte die ik soms verliezen kan. “Geniet er maar van, we hadden het toch maar weer gedaan!” was de strekking. En ja, die champagne zal heerlijk smaken bij de gerechten die we enkele weken geleden al hebben voorbereidt………
Bedankt, Fitim, het maakt het denken weer helder en het genieten nog sterker.
Frans
En misschien speelden we wel weer met veel inzet en hard werken, maar gingen weer dezelfde dingen niet goed doen als voorheen. Eentonig tempo, domme passes die niet kunnen als er vier verdedigers in de bucket hangen, rebounds weggooien na veel ijver om de bal te pakken te krijgen. De winst die we hebben opgebouwd na anderhalf jaar met elkaar trainen en spelen is dat de lat hoger ligt en de basisinzet van het harde werken is vergroot! En weer, ja weer is de coach niet tevreden genoeg na de eerste helft. Dus eind 1e helft de touwtjes weer aantrekken, erg kritisch en veeleisend zijn. Het moest nog scherper en….vooral sneller! We liepen uit door een aantal mooie fast breaks en open schoten die werden gecreëerd door goed teamspel. Slimmigheid is nog wel een ingrediënt dat miste, en tezamen met het gemis aan speldiscipline is een gerecht nog steeds flauw.
Hoewel we de tweede helft gelijkopgaand gespeeld hebben, gingen er wel meer facetten goed. Met name de outlett pass na een sterke rebound werd niet meer weggegooid!, Balbezit?…...controleer!, pivoteer! en het kan zo de oven in. Een mooie bouncepass erover en klaar, eten maar.
Ik ben er trots op dat iedereen heeft bijgedragen tot het goed uitspelen van deze wedstrijd. Naarmate het spelbeeld grimmiger werd en de scheidsrechters de controle, het inzicht en de kennis over het spel niet meer bij de hand hadden hebben we laten zien dat wij sportief hebben kunnen eindigen. Geen harde fouten, zoals op Irma, op doorgebroken speelsters die een open layup kunnen lopen. Jullie hebben laten zien dat we als team met Fair Play spelen.
En dan nog even dit;
We hebben weer een stap gezet richting een mogelijk kampioenschap. En dat als youngsters in deze competitie. Het seizoen is al geslaagd, het kampioenschap als mogelijke kroon extra op wat al is. En je kent het vast wel, van die wijsheden die je op menig moment in het hoofd op duiken. En zo ook werd ik na deze wedstrijd bediend van een subtiel gedachtegoed. In het leven is het goed om van de kleine ‘dingen’ te genieten. Zo werd ik ook ontzettend verliefd op mijn vrouw en het laat zien hoe ik in het leven sta. Fitim, een door mij zeer gewaardeerd man en vader van twee, gaf me weer de gedachte die ik soms verliezen kan. “Geniet er maar van, we hadden het toch maar weer gedaan!” was de strekking. En ja, die champagne zal heerlijk smaken bij de gerechten die we enkele weken geleden al hebben voorbereidt………
Bedankt, Fitim, het maakt het denken weer helder en het genieten nog sterker.
Frans
zondag 14 maart 2010
Winnen van ons zelf…..
We zijn ontzettend sterk begonnen! Een 23-3 run in de eerste periode is fantastisch te noemen. Met 1 vrije worp en een zeer ‘gelukkige score’ voor onze gewaardeerde tegenstanders, is het een krachtige prestatie. We hebben de wedstrijd vanaf het begin niet kunnen verliezen. We hebben getracht sneller te spelen, te blijven bewegen. Het is al met al moeilijker gedaan dan gezegd. Ook met een terugblik op de video is toch een herhaling te zien van het spelen in een zelfde tempo.
De trapp zit er aardig in, we spelen een aardige helpside en houden de bucket goed dicht. Het roteren gaat redelijk, zeker voor de korte periode dat we hierop trainen. We zullen veel sneller de close-out moeten spelen.EN…de help the helper goed uitvoeren in de komende wedstrijden.
We spelen steeds beter per speelster naar wat we individueel moeten doen, waar ben jij goed in en dat dan ook toevoegen aan het spel. Aardige beweging zonder bal met meer snelheid dan voorheen, we hebben een aantal keer mooie scores hierdoor behaalt.
Al met al een redelijke wedstrijd, maar niet uitgesproken. Ook deze horen erbij. In de komende weken is dit echter niet meer toelaatbaar en dus moet er een schep extra bovenop. Ja, een schep extra! Je weet wel, van die saus die het gerecht lekkerder maakt. Zoiets als macaroni met…alles wat smaak heeft en uit de echte Italiaanse keuken komt. Daarbij strooien we ruim met peper! En klaar.
In het verloop van de wedstrijd is te zien dat we zeker wel willen, en daar komt ie……..Maarrrr…we soms niet de daad erbij voegen. Het baart me zorgen, dat we hard werken en dat er dan toch te veel details niet sterk genoeg worden toegevoegd.
We zullen in de komende weken die nu voor ons liggen een extra stap moeten maken. Ik wil graag trainen op het toevoegen van een aantal grote D’s.
Details, Discipline, Durf, Doorzettingsvermogen.
We zijn zover gekomen, laten we het afmaken, als team, iedereen erbij, alles eruit.
Ik zie de wil, de wil naar verbetering. Het is fijn om te zo te mogen coachen, laat je in de komende weken ook coachen in de vraag naar de laatste stap naar grotere hoogte van het basketballspel…….
Frans
De trapp zit er aardig in, we spelen een aardige helpside en houden de bucket goed dicht. Het roteren gaat redelijk, zeker voor de korte periode dat we hierop trainen. We zullen veel sneller de close-out moeten spelen.EN…de help the helper goed uitvoeren in de komende wedstrijden.
We spelen steeds beter per speelster naar wat we individueel moeten doen, waar ben jij goed in en dat dan ook toevoegen aan het spel. Aardige beweging zonder bal met meer snelheid dan voorheen, we hebben een aantal keer mooie scores hierdoor behaalt.
Al met al een redelijke wedstrijd, maar niet uitgesproken. Ook deze horen erbij. In de komende weken is dit echter niet meer toelaatbaar en dus moet er een schep extra bovenop. Ja, een schep extra! Je weet wel, van die saus die het gerecht lekkerder maakt. Zoiets als macaroni met…alles wat smaak heeft en uit de echte Italiaanse keuken komt. Daarbij strooien we ruim met peper! En klaar.
In het verloop van de wedstrijd is te zien dat we zeker wel willen, en daar komt ie……..Maarrrr…we soms niet de daad erbij voegen. Het baart me zorgen, dat we hard werken en dat er dan toch te veel details niet sterk genoeg worden toegevoegd.
We zullen in de komende weken die nu voor ons liggen een extra stap moeten maken. Ik wil graag trainen op het toevoegen van een aantal grote D’s.
Details, Discipline, Durf, Doorzettingsvermogen.
We zijn zover gekomen, laten we het afmaken, als team, iedereen erbij, alles eruit.
Ik zie de wil, de wil naar verbetering. Het is fijn om te zo te mogen coachen, laat je in de komende weken ook coachen in de vraag naar de laatste stap naar grotere hoogte van het basketballspel…….
Frans
maandag 8 maart 2010
Groen is gras, groen is gras………..
In de zoektocht naar wat men wil, gaat het over welke keuzes men wil maken. De verschillende factoren die men mee laat spelen in dit denkproces zullen bepalend zijn voor de uiteindelijke richting die gekozen wordt. En dus is het eerste wat ook mij te doen staat, bepalen welke factoren voor mij belangrijk zijn voor het kiezen van een team.
Ik heb er maar eens een vergelijkend warenonderzoek tegen aan gegooid. De bekende appels met de al even bekende peren vergeleken, en toch ook nog eens bij de buren langsgegaan. Want als het gras echt groener is bij de buren, waarom dan niet eens het gekriebel van hun grashalmen onder de voeten voelen?
Mijn verwachtingen van een seizoen met een bepaald team zijn hoog. Ik wil veel, niet alles, maar wel veel. Mijn verwachtingen zijn gebaseerd op, naar mijn idee, een zo reëel mogelijk beeld van het team waar ik voor kies.
We zijn het seizoen 2009-2010 weer 2e geworden, Best of the Rest, mogen we ons voor het tweede opeenvolgende jaar noemen. En dat met een promotie van de under 22 naar de dames klasse. De verwachting naar dit team voor het komende jaar zou (in ieder geval voor vele andere coaches) alleen nog maar het werken aan het behalen van een kampioenschap zijn. Voor mij is dit echter niet genoeg. Want zoals ik al eerder schreef, zo’n 1 minuut lezen terug, wil ik veel…., niet alles, maar wel veel. De belangrijkste factor die in mijn verwachtingen telkens terugkomt is dat ik wil trainen en spelen volgens het Poesch It principe. Intensief trainen, naar potentie trainen, er uit halen wat er in zit, dat is wat ik wil.
Ik heb gekeken en gezien, ook bij anderen, wat er te halen is. Het heeft gemaakt dat ik wil kiezen voor het komende jaar voor een team dat coachbaar is, dat onder aanvoering wil werken aan het behalen en naar boven halen van de Poesch It principes. Wat ik eigenlijk tracht duidelijk te maken is dat ik door wil gaan met het trainen en coachen van dit team voor het komende seizoen.
Ja, ik heb gekeken en gezien, ervaren en gevoelt, en het voelt goed dat ik deze keuze maak. Het gras van de buren is niet groener, en ik realiseer me dat ik tevreden mag zijn met het gras waarop ik loop. Het is best groen, nog wat water erbij en we kunnen verder groeien…….groeien tot het twee kontjes hoog is.
Frans
Ik heb er maar eens een vergelijkend warenonderzoek tegen aan gegooid. De bekende appels met de al even bekende peren vergeleken, en toch ook nog eens bij de buren langsgegaan. Want als het gras echt groener is bij de buren, waarom dan niet eens het gekriebel van hun grashalmen onder de voeten voelen?
Mijn verwachtingen van een seizoen met een bepaald team zijn hoog. Ik wil veel, niet alles, maar wel veel. Mijn verwachtingen zijn gebaseerd op, naar mijn idee, een zo reëel mogelijk beeld van het team waar ik voor kies.
We zijn het seizoen 2009-2010 weer 2e geworden, Best of the Rest, mogen we ons voor het tweede opeenvolgende jaar noemen. En dat met een promotie van de under 22 naar de dames klasse. De verwachting naar dit team voor het komende jaar zou (in ieder geval voor vele andere coaches) alleen nog maar het werken aan het behalen van een kampioenschap zijn. Voor mij is dit echter niet genoeg. Want zoals ik al eerder schreef, zo’n 1 minuut lezen terug, wil ik veel…., niet alles, maar wel veel. De belangrijkste factor die in mijn verwachtingen telkens terugkomt is dat ik wil trainen en spelen volgens het Poesch It principe. Intensief trainen, naar potentie trainen, er uit halen wat er in zit, dat is wat ik wil.
Ik heb gekeken en gezien, ook bij anderen, wat er te halen is. Het heeft gemaakt dat ik wil kiezen voor het komende jaar voor een team dat coachbaar is, dat onder aanvoering wil werken aan het behalen en naar boven halen van de Poesch It principes. Wat ik eigenlijk tracht duidelijk te maken is dat ik door wil gaan met het trainen en coachen van dit team voor het komende seizoen.
Ja, ik heb gekeken en gezien, ervaren en gevoelt, en het voelt goed dat ik deze keuze maak. Het gras van de buren is niet groener, en ik realiseer me dat ik tevreden mag zijn met het gras waarop ik loop. Het is best groen, nog wat water erbij en we kunnen verder groeien…….groeien tot het twee kontjes hoog is.
Frans
zondag 7 maart 2010
Lekker kokkerellen en dineren…..
Ik heb zaterdag heerlijk gegeten en gedronken. Het wining en dining gehalte was van 5 sterrenniveau!
Begonnen werd er met een voortreffelijke muze. Zacht van smaak. Het voorgerecht was al een voorbode voor wat zou komen. En toen…. Aan tafel, we begonnen het gerecht met peper. Dat het gerecht te heet gegeten zou worden voor onze gewaardeerde tegenstander was snel duidelijk.
In de NBA werden ‘in mijn tijd’ allerlei termen gebruikt. 1 van de leukste en waardevolste vind ik dan ook nog steeds; “No cooking in my kitchen”. Dit doelde op het afstoppen van een sterke center die in de paint overheersend was. Dat er in de keuken enkel onze eigen koks zouden koken is de hele wedstrijd niet anders geweest. Ook mijn complimenten voor de bediening. Hoewel de bestelling af en toe nog niet volledig werd opgenomen werd er getracht dit zo goed mogelijk te doen.
Ik hoop dat ik in de komende weken net zo lekker zal eten met het team als zaterdag. Maar weer eens een tafeltje reserveren, zo rond een uur of drie bij een geweldig restaurant., het Scharlakenhof……..
Eet u mee? We hebben nog wel een tafeltje vrij op de tribune!
Begonnen werd er met een voortreffelijke muze. Zacht van smaak. Het voorgerecht was al een voorbode voor wat zou komen. En toen…. Aan tafel, we begonnen het gerecht met peper. Dat het gerecht te heet gegeten zou worden voor onze gewaardeerde tegenstander was snel duidelijk.
In de NBA werden ‘in mijn tijd’ allerlei termen gebruikt. 1 van de leukste en waardevolste vind ik dan ook nog steeds; “No cooking in my kitchen”. Dit doelde op het afstoppen van een sterke center die in de paint overheersend was. Dat er in de keuken enkel onze eigen koks zouden koken is de hele wedstrijd niet anders geweest. Ook mijn complimenten voor de bediening. Hoewel de bestelling af en toe nog niet volledig werd opgenomen werd er getracht dit zo goed mogelijk te doen.
Ik hoop dat ik in de komende weken net zo lekker zal eten met het team als zaterdag. Maar weer eens een tafeltje reserveren, zo rond een uur of drie bij een geweldig restaurant., het Scharlakenhof……..
Eet u mee? We hebben nog wel een tafeltje vrij op de tribune!
Frans
“Zoals je traint,………..”
“…..Zo zal je spelen”, zei de coach (en jullie weten ondertussen wat hier stond…), en keek terug op een wedstrijd waardoor hij weer werd bevestigd dat hij gelijk mocht hebben.
Het ging zoals we gepland hadden. Het spelen op de trapp….., het maakte dat we een doel hadden als team. En als team hebben we gespeeld! Vooral in de defense was het echt een teamaangelegenheid. Direct naar de bal bij de drive, roteren als het moest en switchen als het nodig was. Het werd gezien, door mij, de bank (wie er ook zat) en het publiek.
Dan weet je weer waar je het voor doet! Trainen om beter te worden, beter dan jezelf. En ja, als je door de tijd en het trainen beter wordt dan jezelf, word je ook beter dan de tegenstander. En dat bleek met 13 punten in een kampioenswedstrijd. De spanning was te snijden, vooral bij hen. Echter ook in ons spel was het bij vlagen terug te zien. We hebben geleerd beter om te gaan met de druk die deze wedstrijden met zich mee brengen. Pivoteren bij een rebound, niet te snel willen passen/ de bal naar een tegenstander ‘wegsmijten’, en veel bouncepasses gebruiken om de druk weg te nemen zijn belangrijke focuspunten. De vraag naar verbetering in het uitspelen van een aanval blijft nog wel bestaan.
Als coach heb ik een andere vraag voor de komende wedstrijden. Het ‘ja maar’ moet een andere richting krijgen. Ik wil dat het ‘en hoe dan’ word, er enkel nog geluisterd word naar wat ik aangeef. Het vertrouwen, waar ik het al eerder over had, moet navolging krijgen in het handelen. Uitleggen waarom ik bepaalde keuzes maak is niet mogelijk. Enkel na de wedstrijd zal een toelichting kunnen volgen.
Ik zie de komende weken als mogelijkheid om een kroon op het seizoen te zetten. Als ‘Rookies’ de damesklasse binnenkomen en dan sowieso tweede worden met nog een zeer kleine kans op het kampioenschap is natuurlijk een geweldige prestatie. Laten we de komende weken tot en met 10 april gebruiken om er vol tegen aan te gaan. Met Focus, Lef, Overtuiging en Wedijver, ja met Wedijver! Toch even opzoeken, mocht je niet goed weten wat het betekent. En… daarnaast vooral plezier hebben, een lolletje maken. Het maakt dat we met ons Poesch It principe kunnen blijven trainen en ….., ja, zoals we trainen kunnen we gaan spelen. Met Plezier, Overtuiging, Snelheid, Coachbaarheid, Humor, Intensiteit EN Teamplay.
Jullie hebben het geweldig gedaan! Als team gespeeld en vol fanatisme begonnen EN afgemaakt.
Groot compliment voor jullie!
Frans
PS: wie weet er nog een leuk mopje……….?
Het ging zoals we gepland hadden. Het spelen op de trapp….., het maakte dat we een doel hadden als team. En als team hebben we gespeeld! Vooral in de defense was het echt een teamaangelegenheid. Direct naar de bal bij de drive, roteren als het moest en switchen als het nodig was. Het werd gezien, door mij, de bank (wie er ook zat) en het publiek.
Dan weet je weer waar je het voor doet! Trainen om beter te worden, beter dan jezelf. En ja, als je door de tijd en het trainen beter wordt dan jezelf, word je ook beter dan de tegenstander. En dat bleek met 13 punten in een kampioenswedstrijd. De spanning was te snijden, vooral bij hen. Echter ook in ons spel was het bij vlagen terug te zien. We hebben geleerd beter om te gaan met de druk die deze wedstrijden met zich mee brengen. Pivoteren bij een rebound, niet te snel willen passen/ de bal naar een tegenstander ‘wegsmijten’, en veel bouncepasses gebruiken om de druk weg te nemen zijn belangrijke focuspunten. De vraag naar verbetering in het uitspelen van een aanval blijft nog wel bestaan.
Als coach heb ik een andere vraag voor de komende wedstrijden. Het ‘ja maar’ moet een andere richting krijgen. Ik wil dat het ‘en hoe dan’ word, er enkel nog geluisterd word naar wat ik aangeef. Het vertrouwen, waar ik het al eerder over had, moet navolging krijgen in het handelen. Uitleggen waarom ik bepaalde keuzes maak is niet mogelijk. Enkel na de wedstrijd zal een toelichting kunnen volgen.
Ik zie de komende weken als mogelijkheid om een kroon op het seizoen te zetten. Als ‘Rookies’ de damesklasse binnenkomen en dan sowieso tweede worden met nog een zeer kleine kans op het kampioenschap is natuurlijk een geweldige prestatie. Laten we de komende weken tot en met 10 april gebruiken om er vol tegen aan te gaan. Met Focus, Lef, Overtuiging en Wedijver, ja met Wedijver! Toch even opzoeken, mocht je niet goed weten wat het betekent. En… daarnaast vooral plezier hebben, een lolletje maken. Het maakt dat we met ons Poesch It principe kunnen blijven trainen en ….., ja, zoals we trainen kunnen we gaan spelen. Met Plezier, Overtuiging, Snelheid, Coachbaarheid, Humor, Intensiteit EN Teamplay.
Jullie hebben het geweldig gedaan! Als team gespeeld en vol fanatisme begonnen EN afgemaakt.
Groot compliment voor jullie!
Frans
PS: wie weet er nog een leuk mopje……….?
vrijdag 26 februari 2010
Vertrouwen…………………….., in eigen kookkunsten
Al veel over geschreven, al veel over gezegd. De grappen zijn niet meer van de lucht. Sven en de coach, in synergie met elkaar. Het kwam te sprake na de training, hoe ver kan vertrouwen gaan? En vooral hoe groot moet het vertrouwen in jouw coach zijn?
Vertrouwen komt voort uit behaalde resultaten uit het verleden. En ook nu blijkt weer, ze geven geen garanties voor het moment of de toekomst. Toch is het goed om te mogen zien dat er na een slechte beslissing, een fout, door speelster of de coach, niet direct de wegen scheiden. Uitspreken en doorgaan is het devies.
Vertrouwen komt voort uit behaalde resultaten uit het verleden. En ook nu blijkt weer, ze geven geen garanties voor het moment of de toekomst. Toch is het goed om te mogen zien dat er na een slechte beslissing, een fout, door speelster of de coach, niet direct de wegen scheiden. Uitspreken en doorgaan is het devies.
“When the coach says: Jump!”
You say:”………?”
Is dat dan ook waar het over gaat? Ik denk het wel.
In de sport is er geen tijd voor discussie, een gesprek of dialoog. Enkel achteraf de analyse die zal bepalen in welk licht de actie bezien mag worden.
En ook dan zal blijken dat de coach altijd gelijk heeft, toch….? Ik denk het wel.
Tenzij speelsters in het team kunnen onderbouwen waarom het anders had gemoeten. Het rechtvaardigt maar weer waarom ik zo vaak vraag wat de meiden van de wedstrijd vonden voordat ik met mijn analyse ten tonele kom. Speelsters die meedenken, zij die een mening hebben geformuleerd over de wedstrijd van weleer, zij worden slimmer en gaan bewuster de trainingen en wedstrijden in die in het vooruitzicht gesteld zijn. Slimmer en bewuster trainen, wat een heerlijke ingrediënten voor een mooie saus aan coachability. Het water loopt me in de mond en ik krijg nu alweer zin in een lekker potje kokkerellen maandagavond zo rond de klok van 7. Ben benieuwd hoe het zal smaken……., vast wel lekker, daar vertrouw ik op!
Frans
zondag 14 februari 2010
‘(B)Roockie Basketball…..’
We speelden tegen een ervaren, ouder team. Het maakte dat we naast ons energieke spel ook aandacht moesten schenken aan slim spelen. Die vraag kwam mijn inziens niet van de tegenstander als wel van de prima fluitende maar zeer strenge (soms moeilijk in te schatten) scheidsrechters. We werden in de eerste helft afgefloten op zeer kleine fouten, het verschil werd door de heren aangegeven in de kleine details. Net wel of niet in balans, nog net wel het handje iets te veel erbij en zo meer…. We moesten een extra discipline toevoegen: aandacht voor details! en als team verdedigen. We hadden er moeite mee en moesten halverwege tweede en begin derde periode onze defensieve principes van straigth-up defense enigszins aanpassen. Het maakte dat we meer scores tegen kregen dan ons lief was. (7 ptn in de 8e, 9e en 10e minuut van de tweede periode en 6 ptn in de eerste minuut derde periode).
En toen was er……(B)Roockie Basketball ! Als jong team hebben we de ervaring direct omgezet. Een hele prestatie om als zeer jong team de omslag in de wedstrijd zelf te kunnen maken. We gingen meer aandacht besteden aan de kleine details. Dieper in de juiste stance, geen reaching in meer, en de passlijnen overspelen. Het maakte dat we veel balwinst haalden uit turnovers en steals. Ook een helpside, het samen willen doen, heeft ons sterker gemaakt gedurende de wedstrijd.
Het belangrijkste dat we uit deze wedstrijd kunnen en mogen halen is dat we, ook al zijn we jong, de nieuwe stap richting gedisciplineerd spelen hebben gemaakt. Details toevoegen aan het spel, en deze goed willen uitvoeren!, is de essentie geweest.
In de laatste 16 minuten kregen we nog maar 3 (!) punten tegen, waarvan 1 vrije worp.
1 veldscore van de lange, slimme en sterke nummer 15 was dan ook echt niet te houden.
Een geweldige prestatie waar we echt heel blij en Trots op mogen zijn!!
We komen als team met zeer jonge speelsters vanuit de Under 22 klasse naar de dames klasse. In het vorige seizoen ‘Best of the rest’, geworden en nu alweer opgaan voor dezelfde titel. Het zal een kroon op het seizoen zijn.
Irma Behoud je balans in je spel, je laat het team beter spelen.
Elianne Blijf basket gericht, heel sterk verdedigd, veel ‘onzichtbaar werk gedaan.
Eva Tweede helft op Eva ‘style’ naar de basket gegaan, blijven doen, stap meer op in de D.
Iris Slim gespeeld, gedoceerd. Mooie drives naar de basket, maak ze beheerst af.
Linda E Wordt slim bij het fronten, mooie aanvallende moves, vraag veel de bal en ga maar..
Evelyn Je word een echte pinchhitter!, let op je helpside, wees alerter. Mooi leren afmaken.
Lisa Blijf alert op je schot, hard gewerkt!, je komt weer in je spel, gelukkig
Renate Je komt echt op dreef, sterke scores! Je speelde gedreven.
Linda I Let op je helpside, blijf de bal vragen in de post, hard en goed verdedigd op de bal.
Rasheeda, Marleen, en Jantine bedankt voor de coaching, supporting en scouting
En toen was er……(B)Roockie Basketball ! Als jong team hebben we de ervaring direct omgezet. Een hele prestatie om als zeer jong team de omslag in de wedstrijd zelf te kunnen maken. We gingen meer aandacht besteden aan de kleine details. Dieper in de juiste stance, geen reaching in meer, en de passlijnen overspelen. Het maakte dat we veel balwinst haalden uit turnovers en steals. Ook een helpside, het samen willen doen, heeft ons sterker gemaakt gedurende de wedstrijd.
Het belangrijkste dat we uit deze wedstrijd kunnen en mogen halen is dat we, ook al zijn we jong, de nieuwe stap richting gedisciplineerd spelen hebben gemaakt. Details toevoegen aan het spel, en deze goed willen uitvoeren!, is de essentie geweest.
In de laatste 16 minuten kregen we nog maar 3 (!) punten tegen, waarvan 1 vrije worp.
1 veldscore van de lange, slimme en sterke nummer 15 was dan ook echt niet te houden.
Een geweldige prestatie waar we echt heel blij en Trots op mogen zijn!!
We komen als team met zeer jonge speelsters vanuit de Under 22 klasse naar de dames klasse. In het vorige seizoen ‘Best of the rest’, geworden en nu alweer opgaan voor dezelfde titel. Het zal een kroon op het seizoen zijn.
Irma Behoud je balans in je spel, je laat het team beter spelen.
Elianne Blijf basket gericht, heel sterk verdedigd, veel ‘onzichtbaar werk gedaan.
Eva Tweede helft op Eva ‘style’ naar de basket gegaan, blijven doen, stap meer op in de D.
Iris Slim gespeeld, gedoceerd. Mooie drives naar de basket, maak ze beheerst af.
Linda E Wordt slim bij het fronten, mooie aanvallende moves, vraag veel de bal en ga maar..
Evelyn Je word een echte pinchhitter!, let op je helpside, wees alerter. Mooi leren afmaken.
Lisa Blijf alert op je schot, hard gewerkt!, je komt weer in je spel, gelukkig
Renate Je komt echt op dreef, sterke scores! Je speelde gedreven.
Linda I Let op je helpside, blijf de bal vragen in de post, hard en goed verdedigd op de bal.
Rasheeda, Marleen, en Jantine bedankt voor de coaching, supporting en scouting
Een Trotse coach,
donderdag 11 februari 2010
‘Lady’ B……
Het werd in de aanloop naar deze wedstrijd al duidelijk. Er werd erg krachtig getraind. “Je zult spelen zoals je traint” wordt door velen en zeker ook door mij gepredikt. Het was in de trainingen dus zichtbaar. Wanneer je als trainer het vuur enigszins moet blussen in plaats van aansteken tijdens de training weet je waar het over mag gaan. De zinnen waren op winnen gezet, en dat kwam heel mooi van begin tot eind tot uiting. Daar gaat het ook over, van begin tot eind alles compleet willen maken en goed willen doen.
Ook in het werken met onze Principes is het belangrijk om het compleet te maken. De som der delen opgeteld is weer eens groter dan de delen apart. Hoe werkt het ook al weer?
Ook in het werken met onze Principes is het belangrijk om het compleet te maken. De som der delen opgeteld is weer eens groter dan de delen apart. Hoe werkt het ook al weer?
Principes Potentie
Overtuiging Overgave
Energie Explosiviteit
Snelheid Strijdlust
Concentratie Conditie
Hustle Humor
Intelligentie Intensiteit
Teamplay Trots
Van Principes tot Trots en alles daartussen, dat is waar het mijns inziens overgaat. En zo bovenstaande doorlezend denk ik dat we als team aan alle facetten hebben voldaan. Het maakt dat ik me (al)weer) Trots voel op het team!
We hebben in de eerste helft een aantal facetten laten liggen. Makkelijke scores werden nog niet goed verzilvert. Ook het bumpen verdient aandacht. Niet voor ons langs laten snijden (en de backdoor in eerdere wedstrijden) zijn me nog een doorn in het oog voor wat betreft onze weakside defense. In de rebounding hebben we ook te maken met het utboxen, een deel dat we moeten gaan toepassen. In de tweede helft hebben we bovenstaande sterk verbetert! Meer scores onder de borden, beter uitboxen (met veel over the back van de tegenstander) en veel bal winst door veel druk op de bal en de passlijn!
Gedurende de wedstrijd heb ik me betrapt op het aanmoedigen met: “ga door, Ladies”……. Ladies?, Ladies?. Niks Ladies, de dames werden B…… en spuugden nog eens in de handen, rolden de mouwen op en daarna…………de tegenstander!
Dit maakte de wedstrijd een lust voor het oog, meerdere juichmomenten waren mijn deel en nagenoten heb ik tot ver in het weekend. Ik wil graag deze lijn doorzetten in zowel training als wedstrijd. Ik denk echt dat we nu alles kunnen winnen, alweer winnen van zowel ons zelf als van de tegenstander.
Een Trotse coach,
Abonneren op:
Posts (Atom)
