Ouderlijke wijsheid.

We werden voorafgaand aan de wedstrijd verrast door nieuws over het verlies van onze concullega’s. Het maakte een kort een euforisch gevoel los in het team. Het was vooraf gepland en doorgesproken met mijn wederhelft en klankbord. Zeg ik het voor of na de wedstrijd..? Het zou maken dat we met nog meer energie konden spelen, nog meer passie en gedrevenheid zou er volgens het snode plan loskomen.
En misschien speelden we wel weer met veel inzet en hard werken, maar gingen weer dezelfde dingen niet goed doen als voorheen. Eentonig tempo, domme passes die niet kunnen als er vier verdedigers in de bucket hangen, rebounds weggooien na veel ijver om de bal te pakken te krijgen. De winst die we hebben opgebouwd na anderhalf jaar met elkaar trainen en spelen is dat de lat hoger ligt en de basisinzet van het harde werken is vergroot! En weer, ja weer is de coach niet tevreden genoeg na de eerste helft. Dus eind 1e helft de touwtjes weer aantrekken, erg kritisch en veeleisend zijn. Het moest nog scherper en….vooral sneller! We liepen uit door een aantal mooie fast breaks en open schoten die werden gecreëerd door goed teamspel. Slimmigheid is nog wel een ingrediënt dat miste, en tezamen met het gemis aan speldiscipline is een gerecht nog steeds flauw.

Hoewel we de tweede helft gelijkopgaand gespeeld hebben, gingen er wel meer facetten goed. Met name de outlett pass na een sterke rebound werd niet meer weggegooid!, Balbezit?…...controleer!, pivoteer! en het kan zo de oven in. Een mooie bouncepass erover en klaar, eten maar.

Ik ben er trots op dat iedereen heeft bijgedragen tot het goed uitspelen van deze wedstrijd. Naarmate het spelbeeld grimmiger werd en de scheidsrechters de controle, het inzicht en de kennis over het spel niet meer bij de hand hadden hebben we laten zien dat wij sportief hebben kunnen eindigen. Geen harde fouten, zoals op Irma, op doorgebroken speelsters die een open layup kunnen lopen. Jullie hebben laten zien dat we als team met Fair Play spelen.

En dan nog even dit;

We hebben weer een stap gezet richting een mogelijk kampioenschap. En dat als youngsters in deze competitie. Het seizoen is al geslaagd, het kampioenschap als mogelijke kroon extra op wat al is. En je kent het vast wel, van die wijsheden die je op menig moment in het hoofd op duiken. En zo ook werd ik na deze wedstrijd bediend van een subtiel gedachtegoed. In het leven is het goed om van de kleine ‘dingen’ te genieten. Zo werd ik ook ontzettend verliefd op mijn vrouw en het laat zien hoe ik in het leven sta. Fitim, een door mij zeer gewaardeerd man en vader van twee, gaf me weer de gedachte die ik soms verliezen kan. “Geniet er maar van, we hadden het toch maar weer gedaan!” was de strekking. En ja, die champagne zal heerlijk smaken bij de gerechten die we enkele weken geleden al hebben voorbereidt………

Bedankt, Fitim, het maakt het denken weer helder en het genieten nog sterker.


Frans

Winnen van ons zelf…..

We zijn ontzettend sterk begonnen! Een 23-3 run in de eerste periode is fantastisch te noemen. Met 1 vrije worp en een zeer ‘gelukkige score’ voor onze gewaardeerde tegenstanders, is het een krachtige prestatie. We hebben de wedstrijd vanaf het begin niet kunnen verliezen. We hebben getracht sneller te spelen, te blijven bewegen. Het is al met al moeilijker gedaan dan gezegd. Ook met een terugblik op de video is toch een herhaling te zien van het spelen in een zelfde tempo.
De trapp zit er aardig in, we spelen een aardige helpside en houden de bucket goed dicht. Het roteren gaat redelijk, zeker voor de korte periode dat we hierop trainen. We zullen veel sneller de close-out moeten spelen.EN…de help the helper goed uitvoeren in de komende wedstrijden.

We spelen steeds beter per speelster naar wat we individueel moeten doen, waar ben jij goed in en dat dan ook toevoegen aan het spel. Aardige beweging zonder bal met meer snelheid dan voorheen, we hebben een aantal keer mooie scores hierdoor behaalt.

Al met al een redelijke wedstrijd, maar niet uitgesproken. Ook deze horen erbij. In de komende weken is dit echter niet meer toelaatbaar en dus moet er een schep extra bovenop. Ja, een schep extra! Je weet wel, van die saus die het gerecht lekkerder maakt. Zoiets als macaroni met…alles wat smaak heeft en uit de echte Italiaanse keuken komt. Daarbij strooien we ruim met peper! En klaar.

In het verloop van de wedstrijd is te zien dat we zeker wel willen, en daar komt ie……..Maarrrr…we soms niet de daad erbij voegen. Het baart me zorgen, dat we hard werken en dat er dan toch te veel details niet sterk genoeg worden toegevoegd.

We zullen in de komende weken die nu voor ons liggen een extra stap moeten maken. Ik wil graag trainen op het toevoegen van een aantal grote D’s.

Details, Discipline, Durf, Doorzettingsvermogen.

We zijn zover gekomen, laten we het afmaken, als team, iedereen erbij, alles eruit.

Ik zie de wil, de wil naar verbetering. Het is fijn om te zo te mogen coachen, laat je in de komende weken ook coachen in de vraag naar de laatste stap naar grotere hoogte van het basketballspel…….


Frans

Groen is gras, groen is gras………..

In de zoektocht naar wat men wil, gaat het over welke keuzes men wil maken. De verschillende factoren die men mee laat spelen in dit denkproces zullen bepalend zijn voor de uiteindelijke richting die gekozen wordt. En dus is het eerste wat ook mij te doen staat, bepalen welke factoren voor mij belangrijk zijn voor het kiezen van een team.


Ik heb er maar eens een vergelijkend warenonderzoek tegen aan gegooid. De bekende appels met de al even bekende peren vergeleken, en toch ook nog eens bij de buren langsgegaan. Want als het gras echt groener is bij de buren, waarom dan niet eens het gekriebel van hun grashalmen onder de voeten voelen?


Mijn verwachtingen van een seizoen met een bepaald team zijn hoog. Ik wil veel, niet alles, maar wel veel. Mijn verwachtingen zijn gebaseerd op, naar mijn idee, een zo reëel mogelijk beeld van het team waar ik voor kies.

We zijn het seizoen 2009-2010 weer 2e geworden, Best of the Rest, mogen we ons voor het tweede opeenvolgende jaar noemen. En dat met een promotie van de under 22 naar de dames klasse. De verwachting naar dit team voor het komende jaar zou (in ieder geval voor vele andere coaches) alleen nog maar het werken aan het behalen van een kampioenschap zijn. Voor mij is dit echter niet genoeg. Want zoals ik al eerder schreef, zo’n 1 minuut lezen terug, wil ik veel…., niet alles, maar wel veel. De belangrijkste factor die in mijn verwachtingen telkens terugkomt is dat ik wil trainen en spelen volgens het Poesch It principe. Intensief trainen, naar potentie trainen, er uit halen wat er in zit, dat is wat ik wil.



Ik heb gekeken en gezien, ook bij anderen, wat er te halen is. Het heeft gemaakt dat ik wil kiezen voor het komende jaar voor een team dat coachbaar is, dat onder aanvoering wil werken aan het behalen en naar boven halen van de Poesch It principes. Wat ik eigenlijk tracht duidelijk te maken is dat ik door wil gaan met het trainen en coachen van dit team voor het komende seizoen.


Ja, ik heb gekeken en gezien, ervaren en gevoelt, en het voelt goed dat ik deze keuze maak. Het gras van de buren is niet groener, en ik realiseer me dat ik tevreden mag zijn met het gras waarop ik loop. Het is best groen, nog wat water erbij en we kunnen verder groeien…….groeien tot het twee kontjes hoog is.



Frans

Lekker kokkerellen en dineren…..

Ik heb zaterdag heerlijk gegeten en gedronken. Het wining en dining gehalte was van 5 sterrenniveau!

Begonnen werd er met een voortreffelijke muze. Zacht van smaak. Het voorgerecht was al een voorbode voor wat zou komen. En toen…. Aan tafel, we begonnen het gerecht met peper. Dat het gerecht te heet gegeten zou worden voor onze gewaardeerde tegenstander was snel duidelijk.

In de NBA werden ‘in mijn tijd’ allerlei termen gebruikt. 1 van de leukste en waardevolste vind ik dan ook nog steeds; “No cooking in my kitchen”. Dit doelde op het afstoppen van een sterke center die in de paint overheersend was. Dat er in de keuken enkel onze eigen koks zouden koken is de hele wedstrijd niet anders geweest. Ook mijn complimenten voor de bediening. Hoewel de bestelling af en toe nog niet volledig werd opgenomen werd er getracht dit zo goed mogelijk te doen.

Ik hoop dat ik in de komende weken net zo lekker zal eten met het team als zaterdag. Maar weer eens een tafeltje reserveren, zo rond een uur of drie bij een geweldig restaurant., het Scharlakenhof……..

Eet u mee? We hebben nog wel een tafeltje vrij op de tribune!

Frans

“Zoals je traint,………..”

“…..Zo zal je spelen”, zei de coach (en jullie weten ondertussen wat hier stond…), en keek terug op een wedstrijd waardoor hij weer werd bevestigd dat hij gelijk mocht hebben.

Het ging zoals we gepland hadden. Het spelen op de trapp….., het maakte dat we een doel hadden als team. En als team hebben we gespeeld! Vooral in de defense was het echt een teamaangelegenheid. Direct naar de bal bij de drive, roteren als het moest en switchen als het nodig was. Het werd gezien, door mij, de bank (wie er ook zat) en het publiek.

Dan weet je weer waar je het voor doet! Trainen om beter te worden, beter dan jezelf. En ja, als je door de tijd en het trainen beter wordt dan jezelf, word je ook beter dan de tegenstander. En dat bleek met 13 punten in een kampioenswedstrijd. De spanning was te snijden, vooral bij hen. Echter ook in ons spel was het bij vlagen terug te zien. We hebben geleerd beter om te gaan met de druk die deze wedstrijden met zich mee brengen. Pivoteren bij een rebound, niet te snel willen passen/ de bal naar een tegenstander ‘wegsmijten’, en veel bouncepasses gebruiken om de druk weg te nemen zijn belangrijke focuspunten. De vraag naar verbetering in het uitspelen van een aanval blijft nog wel bestaan.

Als coach heb ik een andere vraag voor de komende wedstrijden. Het ‘ja maar’ moet een andere richting krijgen. Ik wil dat het ‘en hoe dan’ word, er enkel nog geluisterd word naar wat ik aangeef. Het vertrouwen, waar ik het al eerder over had, moet navolging krijgen in het handelen. Uitleggen waarom ik bepaalde keuzes maak is niet mogelijk. Enkel na de wedstrijd zal een toelichting kunnen volgen.

Ik zie de komende weken als mogelijkheid om een kroon op het seizoen te zetten. Als ‘Rookies’ de damesklasse binnenkomen en dan sowieso tweede worden met nog een zeer kleine kans op het kampioenschap is natuurlijk een geweldige prestatie. Laten we de komende weken tot en met 10 april gebruiken om er vol tegen aan te gaan. Met Focus, Lef, Overtuiging en Wedijver, ja met Wedijver! Toch even opzoeken, mocht je niet goed weten wat het betekent. En… daarnaast vooral plezier hebben, een lolletje maken. Het maakt dat we met ons Poesch It principe kunnen blijven trainen en ….., ja, zoals we trainen kunnen we gaan spelen. Met Plezier, Overtuiging, Snelheid, Coachbaarheid, Humor, Intensiteit EN Teamplay.

Jullie hebben het geweldig gedaan! Als team gespeeld en vol fanatisme begonnen EN afgemaakt.

Groot compliment voor jullie!


Frans
PS: wie weet er nog een leuk mopje……….?