In de zoektocht naar wat men wil, gaat het over welke keuzes men wil maken. De verschillende factoren die men mee laat spelen in dit denkproces zullen bepalend zijn voor de uiteindelijke richting die gekozen wordt. En dus is het eerste wat ook mij te doen staat, bepalen welke factoren voor mij belangrijk zijn voor het kiezen van een team.
Ik heb er maar eens een vergelijkend warenonderzoek tegen aan gegooid. De bekende appels met de al even bekende peren vergeleken, en toch ook nog eens bij de buren langsgegaan. Want als het gras echt groener is bij de buren, waarom dan niet eens het gekriebel van hun grashalmen onder de voeten voelen?
Mijn verwachtingen van een seizoen met een bepaald team zijn hoog. Ik wil veel, niet alles, maar wel veel. Mijn verwachtingen zijn gebaseerd op, naar mijn idee, een zo reëel mogelijk beeld van het team waar ik voor kies.
We zijn het seizoen 2009-2010 weer 2e geworden, Best of the Rest, mogen we ons voor het tweede opeenvolgende jaar noemen. En dat met een promotie van de under 22 naar de dames klasse. De verwachting naar dit team voor het komende jaar zou (in ieder geval voor vele andere coaches) alleen nog maar het werken aan het behalen van een kampioenschap zijn. Voor mij is dit echter niet genoeg. Want zoals ik al eerder schreef, zo’n 1 minuut lezen terug, wil ik veel…., niet alles, maar wel veel. De belangrijkste factor die in mijn verwachtingen telkens terugkomt is dat ik wil trainen en spelen volgens het Poesch It principe. Intensief trainen, naar potentie trainen, er uit halen wat er in zit, dat is wat ik wil.
Ik heb gekeken en gezien, ook bij anderen, wat er te halen is. Het heeft gemaakt dat ik wil kiezen voor het komende jaar voor een team dat coachbaar is, dat onder aanvoering wil werken aan het behalen en naar boven halen van de Poesch It principes. Wat ik eigenlijk tracht duidelijk te maken is dat ik door wil gaan met het trainen en coachen van dit team voor het komende seizoen.
Ja, ik heb gekeken en gezien, ervaren en gevoelt, en het voelt goed dat ik deze keuze maak. Het gras van de buren is niet groener, en ik realiseer me dat ik tevreden mag zijn met het gras waarop ik loop. Het is best groen, nog wat water erbij en we kunnen verder groeien…….groeien tot het twee kontjes hoog is.
Frans
Ik heb er maar eens een vergelijkend warenonderzoek tegen aan gegooid. De bekende appels met de al even bekende peren vergeleken, en toch ook nog eens bij de buren langsgegaan. Want als het gras echt groener is bij de buren, waarom dan niet eens het gekriebel van hun grashalmen onder de voeten voelen?
Mijn verwachtingen van een seizoen met een bepaald team zijn hoog. Ik wil veel, niet alles, maar wel veel. Mijn verwachtingen zijn gebaseerd op, naar mijn idee, een zo reëel mogelijk beeld van het team waar ik voor kies.
We zijn het seizoen 2009-2010 weer 2e geworden, Best of the Rest, mogen we ons voor het tweede opeenvolgende jaar noemen. En dat met een promotie van de under 22 naar de dames klasse. De verwachting naar dit team voor het komende jaar zou (in ieder geval voor vele andere coaches) alleen nog maar het werken aan het behalen van een kampioenschap zijn. Voor mij is dit echter niet genoeg. Want zoals ik al eerder schreef, zo’n 1 minuut lezen terug, wil ik veel…., niet alles, maar wel veel. De belangrijkste factor die in mijn verwachtingen telkens terugkomt is dat ik wil trainen en spelen volgens het Poesch It principe. Intensief trainen, naar potentie trainen, er uit halen wat er in zit, dat is wat ik wil.
Ik heb gekeken en gezien, ook bij anderen, wat er te halen is. Het heeft gemaakt dat ik wil kiezen voor het komende jaar voor een team dat coachbaar is, dat onder aanvoering wil werken aan het behalen en naar boven halen van de Poesch It principes. Wat ik eigenlijk tracht duidelijk te maken is dat ik door wil gaan met het trainen en coachen van dit team voor het komende seizoen.
Ja, ik heb gekeken en gezien, ervaren en gevoelt, en het voelt goed dat ik deze keuze maak. Het gras van de buren is niet groener, en ik realiseer me dat ik tevreden mag zijn met het gras waarop ik loop. Het is best groen, nog wat water erbij en we kunnen verder groeien…….groeien tot het twee kontjes hoog is.
Frans
Geen opmerkingen:
Een reactie posten