We werden voorafgaand aan de wedstrijd verrast door nieuws over het verlies van onze concullega’s. Het maakte een kort een euforisch gevoel los in het team. Het was vooraf gepland en doorgesproken met mijn wederhelft en klankbord. Zeg ik het voor of na de wedstrijd..? Het zou maken dat we met nog meer energie konden spelen, nog meer passie en gedrevenheid zou er volgens het snode plan loskomen.
En misschien speelden we wel weer met veel inzet en hard werken, maar gingen weer dezelfde dingen niet goed doen als voorheen. Eentonig tempo, domme passes die niet kunnen als er vier verdedigers in de bucket hangen, rebounds weggooien na veel ijver om de bal te pakken te krijgen. De winst die we hebben opgebouwd na anderhalf jaar met elkaar trainen en spelen is dat de lat hoger ligt en de basisinzet van het harde werken is vergroot! En weer, ja weer is de coach niet tevreden genoeg na de eerste helft. Dus eind 1e helft de touwtjes weer aantrekken, erg kritisch en veeleisend zijn. Het moest nog scherper en….vooral sneller! We liepen uit door een aantal mooie fast breaks en open schoten die werden gecreëerd door goed teamspel. Slimmigheid is nog wel een ingrediënt dat miste, en tezamen met het gemis aan speldiscipline is een gerecht nog steeds flauw.
Hoewel we de tweede helft gelijkopgaand gespeeld hebben, gingen er wel meer facetten goed. Met name de outlett pass na een sterke rebound werd niet meer weggegooid!, Balbezit?…...controleer!, pivoteer! en het kan zo de oven in. Een mooie bouncepass erover en klaar, eten maar.
Ik ben er trots op dat iedereen heeft bijgedragen tot het goed uitspelen van deze wedstrijd. Naarmate het spelbeeld grimmiger werd en de scheidsrechters de controle, het inzicht en de kennis over het spel niet meer bij de hand hadden hebben we laten zien dat wij sportief hebben kunnen eindigen. Geen harde fouten, zoals op Irma, op doorgebroken speelsters die een open layup kunnen lopen. Jullie hebben laten zien dat we als team met Fair Play spelen.
En dan nog even dit;
We hebben weer een stap gezet richting een mogelijk kampioenschap. En dat als youngsters in deze competitie. Het seizoen is al geslaagd, het kampioenschap als mogelijke kroon extra op wat al is. En je kent het vast wel, van die wijsheden die je op menig moment in het hoofd op duiken. En zo ook werd ik na deze wedstrijd bediend van een subtiel gedachtegoed. In het leven is het goed om van de kleine ‘dingen’ te genieten. Zo werd ik ook ontzettend verliefd op mijn vrouw en het laat zien hoe ik in het leven sta. Fitim, een door mij zeer gewaardeerd man en vader van twee, gaf me weer de gedachte die ik soms verliezen kan. “Geniet er maar van, we hadden het toch maar weer gedaan!” was de strekking. En ja, die champagne zal heerlijk smaken bij de gerechten die we enkele weken geleden al hebben voorbereidt………
Bedankt, Fitim, het maakt het denken weer helder en het genieten nog sterker.
Frans
En misschien speelden we wel weer met veel inzet en hard werken, maar gingen weer dezelfde dingen niet goed doen als voorheen. Eentonig tempo, domme passes die niet kunnen als er vier verdedigers in de bucket hangen, rebounds weggooien na veel ijver om de bal te pakken te krijgen. De winst die we hebben opgebouwd na anderhalf jaar met elkaar trainen en spelen is dat de lat hoger ligt en de basisinzet van het harde werken is vergroot! En weer, ja weer is de coach niet tevreden genoeg na de eerste helft. Dus eind 1e helft de touwtjes weer aantrekken, erg kritisch en veeleisend zijn. Het moest nog scherper en….vooral sneller! We liepen uit door een aantal mooie fast breaks en open schoten die werden gecreëerd door goed teamspel. Slimmigheid is nog wel een ingrediënt dat miste, en tezamen met het gemis aan speldiscipline is een gerecht nog steeds flauw.
Hoewel we de tweede helft gelijkopgaand gespeeld hebben, gingen er wel meer facetten goed. Met name de outlett pass na een sterke rebound werd niet meer weggegooid!, Balbezit?…...controleer!, pivoteer! en het kan zo de oven in. Een mooie bouncepass erover en klaar, eten maar.
Ik ben er trots op dat iedereen heeft bijgedragen tot het goed uitspelen van deze wedstrijd. Naarmate het spelbeeld grimmiger werd en de scheidsrechters de controle, het inzicht en de kennis over het spel niet meer bij de hand hadden hebben we laten zien dat wij sportief hebben kunnen eindigen. Geen harde fouten, zoals op Irma, op doorgebroken speelsters die een open layup kunnen lopen. Jullie hebben laten zien dat we als team met Fair Play spelen.
En dan nog even dit;
We hebben weer een stap gezet richting een mogelijk kampioenschap. En dat als youngsters in deze competitie. Het seizoen is al geslaagd, het kampioenschap als mogelijke kroon extra op wat al is. En je kent het vast wel, van die wijsheden die je op menig moment in het hoofd op duiken. En zo ook werd ik na deze wedstrijd bediend van een subtiel gedachtegoed. In het leven is het goed om van de kleine ‘dingen’ te genieten. Zo werd ik ook ontzettend verliefd op mijn vrouw en het laat zien hoe ik in het leven sta. Fitim, een door mij zeer gewaardeerd man en vader van twee, gaf me weer de gedachte die ik soms verliezen kan. “Geniet er maar van, we hadden het toch maar weer gedaan!” was de strekking. En ja, die champagne zal heerlijk smaken bij de gerechten die we enkele weken geleden al hebben voorbereidt………
Bedankt, Fitim, het maakt het denken weer helder en het genieten nog sterker.
Frans
Geen opmerkingen:
Een reactie posten