Als coach heb je wensen en ideeen over hoe het spel gespeeld en beleeft dient te worden. Voor deze wedstrijd lag de vraag naar ‘laten zien wat we met elkaar willen’. De wens naar.. en de wil van... uitspreken is makkelijk. Het antwoord geven in gedrag, dat is waar het over ging en gaat. Dat dit team het kan en heeft gedaan is terug te zien de afgelopen week.
Dat ik als coach enorm blij ben met het resultaat van de afgelopen twee trainingen mag duidelijk zijn. Om vervolgens in de wedstrijd terug te zien is helemaal om Trots op te zijn! En hiermee heb ik direct DE twee principes in mijn leven die heel belangrijk voor mij zijn, Trots en Blijdschap.
Vooraf het streven bepaalt in hoe we de wedstrijd wilden beginnen en eindigen maakte dat we dan ook voortvarend van start gingen. Heerlijk die videoanalyses.. terugzien wat je nog zo helder op het netvlies hebt en van genoot. Linda E. begon vanuit een krachtige assist van Eva met de openingsscore. Afdwingen heet dat! Vanuit onbalans toch vol gaan voor het afmaken en loon naar werken krijgen. Hierop volgend vond ook Irma dat er geoogst mocht worden. Waar in de trainingen de basis werd gelegd, werd hier het resultaat tentoongespreidt. Vanuit drives over links op de elleboog raak ‘paffen’, uit hoeken die haar plekje zijn, lekker met vertrouwen schieten wat oogstrelend was en...oppeppend voor het teamgevoel. Waar de eersten gingen, volgden de anderen. Vol strijdlust werden er veel out of bounce passes afgedwongen en met de druk die we vanuit onze defense oplegde konden we de snelheid behouden om in de aanval te gebruiken.
En als je nu denkt dat de coach van z’n geloof is gevallen...dan heb je het mis. Want natuurlijk heb ik enkele kritische noten op mijn zang...Deze coach zou deze coach niet zijn als er tenminste 1 puntje van aandacht komt. En dus....komen er 2: we zullen in de komende weken nog meer nadruk moeten leren leggen op onze manier van snijden in onze offense, verandering van richting is verandering van snelheid! Als tweede en laatste: in onze defense lopen we zowel 1 als 2 passes away te veel achter onze man aan. Dit moeten we veranderen door veel meer ‘Jump to the Ball’ te spelen waardoor we meer tussen man en bal komen. Het zal maken dat we hierdoor passlijnen beter en goed kunnen dichthouden waardoor de tegenstander helemaal niet meer aan goede en sterke passes toekomt. Resultaat zal dan ook zijn dat we heel veel scorepogingen afstoppen en balwinst halen om zelf door te scoren.
Ik ben echt blij met het behaalde wedstrijdbeeld. Meer rebouding dan normaal waaronder door Lisa die ze aan de lopende band uit de lucht plukte. Speelsters zoals Eva en Yvette die streden voor ballen die uit dreigden te gaan en door ons werden binnengehouden. Medespeelsters die hierop sterk reageerden en alsnog uit ‘verloren’ situaties scores creeerden!
DAT is waar het over gaat! DAT is wat ik WIL zien. En DAT is wat ik voorsta als coach. Ik ben Blij en Trots op wat jullie hebben gepresteerd in deze wedstrijd (en de trainingen hiervoor aan).
Ik heb zin, zin in de komende week. Gaan we namelijke een feestje bouwen, lekker rennen en springen............!!! (hihi)
Wie rent en springt ermee......?
Frans
zondag 28 november 2010
zondag 21 november 2010
“....IT”
Intelligentie en Teamplay waren er nodig om de lange center af te stoppen. We hadden het nodig om in de eerste periode te ervaren hoe zij speelde en wat we er tegen moesten doen. We groeiden in dit punt en zowel Linda E als Renate kregen door welk antwoord ze moesten geven op de vraag: hoe haar af te stoppen.
Naast de fronting was er een hele sterke help-side nodig, dat we door het ontbreken hiervan de punten hebben weggegeven is spijtig en mijns inziens onnodig. In de loop van de wedstrijd hebben we hier wel een goede stap in gezet. Maar er was meer nodig, oog voor details en alertheid op het anticiperen op wat er gebeurde.
Vooral in de coaching tijdens time-outs mis ik scherpte: 1 coachpunt genoemd om dan het veld in te gaan en juist het tegenovergestelde te doen, gemiste kansen... Ook het in twijfel brengen maakt dat er geen gevolg kan worden gegeven, een punt van aandacht dus voor de toekomst.
Verdedigend hebben we het laten liggen, te weinig felheid en slimmigheid in positie spel heeft ons opgebroken. Er stond geen teamverdediging en hebben het individueel niet kunnen oplossen. Een zeer moeilijke taak als je kijkt naar de kwaliteiten van de onze lange center.
In de offense hebben we getracht als team samen te spelen, naar mijn idee gelukt, er werden veel swingpasses gegeven, posities beter opgevuld en schoten genomen waarneer ze genomen konden en moesten worden. De centers gebruiken is nog een punt van aandacht, we bereiken ze wel, maar veel en vaak in tweede instantie. De mogelijkheden trainen voor de centers met balbezit zal ook een vraag voor de toekomst zijn. Dat we dus zijn gegroeid in ons offensieve spel is mooi, dat we er nog lang niet zijn mag duidelijk worden in de vele turnovers die we geven op momenten dat er rust en balcontrole nodig is.
Ik ben erg benieuwd naar jullie idee..., gevoel.....kijk op de wedstrijd en de toekomst........
Frans
Naast de fronting was er een hele sterke help-side nodig, dat we door het ontbreken hiervan de punten hebben weggegeven is spijtig en mijns inziens onnodig. In de loop van de wedstrijd hebben we hier wel een goede stap in gezet. Maar er was meer nodig, oog voor details en alertheid op het anticiperen op wat er gebeurde.
Vooral in de coaching tijdens time-outs mis ik scherpte: 1 coachpunt genoemd om dan het veld in te gaan en juist het tegenovergestelde te doen, gemiste kansen... Ook het in twijfel brengen maakt dat er geen gevolg kan worden gegeven, een punt van aandacht dus voor de toekomst.
Verdedigend hebben we het laten liggen, te weinig felheid en slimmigheid in positie spel heeft ons opgebroken. Er stond geen teamverdediging en hebben het individueel niet kunnen oplossen. Een zeer moeilijke taak als je kijkt naar de kwaliteiten van de onze lange center.
In de offense hebben we getracht als team samen te spelen, naar mijn idee gelukt, er werden veel swingpasses gegeven, posities beter opgevuld en schoten genomen waarneer ze genomen konden en moesten worden. De centers gebruiken is nog een punt van aandacht, we bereiken ze wel, maar veel en vaak in tweede instantie. De mogelijkheden trainen voor de centers met balbezit zal ook een vraag voor de toekomst zijn. Dat we dus zijn gegroeid in ons offensieve spel is mooi, dat we er nog lang niet zijn mag duidelijk worden in de vele turnovers die we geven op momenten dat er rust en balcontrole nodig is.
Ik ben erg benieuwd naar jullie idee..., gevoel.....kijk op de wedstrijd en de toekomst........
Frans
zondag 14 november 2010
“Rolmodellen............... “
Scylla, het monster met vele hoofden in de zij....We konden deze draak niet doden. Het zwaard niet scherp geslepen en daardoor te stomp om het hart te kunnen doorboren. Het maakte dat we te veel bezig waren met hoofden hakken. Maar zoals bekend: de hoofden zullen wederkeren en er kan alleen overwonnen worden als het hart wordt doorboort en de ziel wordt verslagen.
En zo werd in deze wedstrijd heel erg duidelijk dat er strijders moesten omstaan, killers moesten voorgaan. En tegelijk was er de voornaamste vraag naar spel met details. Details in met name de defense, goed op de voeten zonder contact in de zij. Waar echt alle kleine ‘foutjes’ streng werden afgefloten moest er zeer zorgvuldig en geconcentreert worden verdedigd. In de aanval moesten er meer beweging komen, de standaard snijbewegingen moesten worden gebruikt en dat werd juist te veel nagelaten. Aanvallen van de basket en tegenstander moest gebeuren na de swingpass en dan met nadruk op de weakside kant. Door te veel drives op ball-side stond de tegenstander ons te veel met lengte op te vangen en kwamen we er niet door om te kunnen scoren.
We hebben het nodig gehad en nagelaten om het veld in te stappen met een duidelijk inzicht in wat deze wedstrijd nodig had. Met name in de aanval hebben we vergeten te spelen naar de rol die een ieder dient te vervullen als het een moeizame wedstrijd is. Alleen doen waarin gecoached word, alleen talenten aanspreken die je reeds bezit en vooral meenemen in de strijd wat de essentie van de time-out was, is wat ik wil meenemen naar de komende weken.
Met name in de laatste minuten was de gevaarlijk genomen time-out van mijn kant iets wat bloot legde waar het in mis ging. Ik heb een aantal meiden in speeltijd geoffert. Doordat we tegen veel lange tegenstanders speelden die ook sterk in de bucket waren, heb ik gekozen om daar ook het wisselbeleid op aan te passen. Dat we vervolgens in de laatste minuut juist niet doen wat in de time-out besproken is, is voor mij niet goed te begrijpen en accepteren. Zonde van de speeltijd, zowel voor hen die niet, als zij die veel gespeeld hebben. Twee uitzonderingen wil ik daar wel bij noemen, Iris en Eva hebben laten zien waar het omdraaide. Vier mensen met de opdracht om de laatste minuut te driven om: of de score af te dwingen of op de vrije worplijn te komen staan en 1 schutter in opdracht. Wat schetst, de driver schiet en vice versa..... gemiste kansen....welke niet overgedaan kunnen worden. Enkel alleen de ervaring die ons instaat zal stellen te mogen leren en toe te passen in de toekomst.
Weet wat moet en nodig is: speel naar jouw rol die jij zo goed kan vertolken met de kwaliteiten die je hebt. Juist dan zul je van waarde zijn en zal dit team het spel kunnen laten zien, we ze zo goed in is.
Frans
En zo werd in deze wedstrijd heel erg duidelijk dat er strijders moesten omstaan, killers moesten voorgaan. En tegelijk was er de voornaamste vraag naar spel met details. Details in met name de defense, goed op de voeten zonder contact in de zij. Waar echt alle kleine ‘foutjes’ streng werden afgefloten moest er zeer zorgvuldig en geconcentreert worden verdedigd. In de aanval moesten er meer beweging komen, de standaard snijbewegingen moesten worden gebruikt en dat werd juist te veel nagelaten. Aanvallen van de basket en tegenstander moest gebeuren na de swingpass en dan met nadruk op de weakside kant. Door te veel drives op ball-side stond de tegenstander ons te veel met lengte op te vangen en kwamen we er niet door om te kunnen scoren.
We hebben het nodig gehad en nagelaten om het veld in te stappen met een duidelijk inzicht in wat deze wedstrijd nodig had. Met name in de aanval hebben we vergeten te spelen naar de rol die een ieder dient te vervullen als het een moeizame wedstrijd is. Alleen doen waarin gecoached word, alleen talenten aanspreken die je reeds bezit en vooral meenemen in de strijd wat de essentie van de time-out was, is wat ik wil meenemen naar de komende weken.
Met name in de laatste minuten was de gevaarlijk genomen time-out van mijn kant iets wat bloot legde waar het in mis ging. Ik heb een aantal meiden in speeltijd geoffert. Doordat we tegen veel lange tegenstanders speelden die ook sterk in de bucket waren, heb ik gekozen om daar ook het wisselbeleid op aan te passen. Dat we vervolgens in de laatste minuut juist niet doen wat in de time-out besproken is, is voor mij niet goed te begrijpen en accepteren. Zonde van de speeltijd, zowel voor hen die niet, als zij die veel gespeeld hebben. Twee uitzonderingen wil ik daar wel bij noemen, Iris en Eva hebben laten zien waar het omdraaide. Vier mensen met de opdracht om de laatste minuut te driven om: of de score af te dwingen of op de vrije worplijn te komen staan en 1 schutter in opdracht. Wat schetst, de driver schiet en vice versa..... gemiste kansen....welke niet overgedaan kunnen worden. Enkel alleen de ervaring die ons instaat zal stellen te mogen leren en toe te passen in de toekomst.
Weet wat moet en nodig is: speel naar jouw rol die jij zo goed kan vertolken met de kwaliteiten die je hebt. Juist dan zul je van waarde zijn en zal dit team het spel kunnen laten zien, we ze zo goed in is.
Frans
dinsdag 2 november 2010
2 voor de prijs van 1.........
Hoe verschillend kan een wedstrijd verlopen tussen de 1e en 2e helft. Waar we in de eerste twee kwarten het lieten liggen in de vraag om onze principes in te zetten, werd er in de tweede helft een totaal ander beeld vanaf de eerste minuut zichtbaar.
In onze verdediging was het bar en boos. We werden weggespeeld door weer (!) veel van net niet te laten zien. We kregen fast breaks tegen en werden eruit gelopen. Een groot compliment voor onze tegenstander die liet zien dat ze de huid duur wilden verkopen.
We zijn een sterk team, met de nadruk op team. Als we er vol in gaan en alles eruit halen wat in ons ziet kunnen we in deze competitie van iedereen winnen. Van enkele met een paar puntjes en van anderen met een verdubbeling van cijfers.
En toch is het ons nog steeds niet gelukt in de afgelopen drie wedstrijden om vanaf het begin van de wedstrijd er vol in te gaan, alles te geven wat er in zit, de rem er nog te veel op staat en meer... Het was niet om aan te zien in de eerste periode, slecht verdedigen, niet vechten voor de rebound, onrust en weinig beweging en zonder echt samenspel in de aanval.
Grote vraag blijft dan ook voor de komende periode: hoe krijgen we het voor elkaar om vanaf begin tot eind er vol in te kunnen gaan?? Waar ik in het voorgaande stuk al schreef over wat ik mee wil nemen, wil ik ook hier benoemen wat het ons oplevert als we meenemen wat van waarde is voor ons.
En dat werd in de tweede helft wel heel duidelijk. We gingen los!, gooide de boel op slot en lieten van de eerste seconde (5 sec overtreding bij de inbounce door onze tegenstander, Yes! Joepie, hoe goed kun je beginnen?........, nou, ....zo goed dus!) zien wat we wilden. En dat was totale toepassing van onze principes. Er werd geen makkelijke pass meer weggegeven. Behalve in de rebounding, daar zin we echt nog veel te slap. Heel veel ballen werden door ons gestealt of ging de berging in en konden we aanvallen als team en speelden we mooie aanvallen uit.
Misschien wel het fijnste wat ik mocht ervaren is het gegeven dat ik nu echt kon gaan coachen. Nog erg veel teamgericht en onderliggend de wens dat er ook meer individueel gericht gecoached kan worden in de toekomst (hier is danwel totale commitment van het Poesch IT principe nodig).
Met name de aandacht die ik mocht besteden aan het verbeteren van de passhoek d.m.v. de dribbel op de guardpositie en het slimmer spelen van onze high-low, en dan met name ook het gebruik van de swingpasses in combinatie met de pass inside.
Een eerste stap naar ‘ totaal basketball’ is ingezet. Wie rent er mee.....?
Frans
In onze verdediging was het bar en boos. We werden weggespeeld door weer (!) veel van net niet te laten zien. We kregen fast breaks tegen en werden eruit gelopen. Een groot compliment voor onze tegenstander die liet zien dat ze de huid duur wilden verkopen.
We zijn een sterk team, met de nadruk op team. Als we er vol in gaan en alles eruit halen wat in ons ziet kunnen we in deze competitie van iedereen winnen. Van enkele met een paar puntjes en van anderen met een verdubbeling van cijfers.
En toch is het ons nog steeds niet gelukt in de afgelopen drie wedstrijden om vanaf het begin van de wedstrijd er vol in te gaan, alles te geven wat er in zit, de rem er nog te veel op staat en meer... Het was niet om aan te zien in de eerste periode, slecht verdedigen, niet vechten voor de rebound, onrust en weinig beweging en zonder echt samenspel in de aanval.
Grote vraag blijft dan ook voor de komende periode: hoe krijgen we het voor elkaar om vanaf begin tot eind er vol in te kunnen gaan?? Waar ik in het voorgaande stuk al schreef over wat ik mee wil nemen, wil ik ook hier benoemen wat het ons oplevert als we meenemen wat van waarde is voor ons.
En dat werd in de tweede helft wel heel duidelijk. We gingen los!, gooide de boel op slot en lieten van de eerste seconde (5 sec overtreding bij de inbounce door onze tegenstander, Yes! Joepie, hoe goed kun je beginnen?........, nou, ....zo goed dus!) zien wat we wilden. En dat was totale toepassing van onze principes. Er werd geen makkelijke pass meer weggegeven. Behalve in de rebounding, daar zin we echt nog veel te slap. Heel veel ballen werden door ons gestealt of ging de berging in en konden we aanvallen als team en speelden we mooie aanvallen uit.
Misschien wel het fijnste wat ik mocht ervaren is het gegeven dat ik nu echt kon gaan coachen. Nog erg veel teamgericht en onderliggend de wens dat er ook meer individueel gericht gecoached kan worden in de toekomst (hier is danwel totale commitment van het Poesch IT principe nodig).
Met name de aandacht die ik mocht besteden aan het verbeteren van de passhoek d.m.v. de dribbel op de guardpositie en het slimmer spelen van onze high-low, en dan met name ook het gebruik van de swingpasses in combinatie met de pass inside.
Een eerste stap naar ‘ totaal basketball’ is ingezet. Wie rent er mee.....?
Frans
Ik ga op reis en neem mee....
“Het is mooi om te reizen, nieuwe facetten te ontdekken, de horizon te verbreden, om dan terug te keren en de opgedane ervaring en kennis mee te nemen en te delen.
En elk begin heeft facetten in zich die vernieuwend zijn, soms bevrijdend, vaak momenten in zich van moeten wennen en altijd een nieuwe richting.
Ik ben toe aan een reis met een nieuwe bestemming. Wat de bestemming uiteindelijk zal worden laat zich vooralsnog raden maar dat ik gretig ben om verder te reizen in het seizoen is zeker! Ik hoop op mooie avonturen en leuke reisverhalen…………
Ik ga op reis en neem mee…….”
En zo begon ik het eerste stukje twee jaar geleden. De start van een nieuwe reis was ook de start van het schrijven van de weblog stukjes voor dit team. Het seizoen als reis, de wedstrijden in metafoor als onbekende bestemmingen. Ook nu is het tijd om een nieuwe reis te maken. In bovenstaande schrijf ik over nieuwe richtingen en ook vanaf nu wil ik een nieuwe richting met dit team ingaan. Nieuwe stukje, nieuwe verhalen in een nieuwe opzet…..Ja, ik ga opnieuw op reis en neem mee……
We begonnen na een warming up van een uur slecht aan de wedstrijd. Veel van net niet, en na twee jaar weten we dat net niet, helemaal niets is. Te veel scores tegen door net niet in (!) de passlijn te verdedigen. Hierdoor kon onze hardwerkende tegenstander het balletje rond laten gaan en diverse open scores afdwingen. We hadden het ook in deze wedstrijd weer nodig om de eerste stap vanuit de verdediging te maken. Vaak waren we in de omschakeling naar de verdediging te laat terug. Hier ligt onze focus voor de komende weken: op tijd terug en....de bal zien. We hebben niet laten zien wat we verdedigend kunnen. We starten niet met alles wat we in ons hebben. Dat de finish iets beter was maakt dat we alsnog redelijk ruim gewonnen hebben.
Gedurende de wedstrijd stonden gelukkig een aantal meiden op om de weg vrij te maken voor meer energie en overtuiging in de wedstrijd. Irma en Elianne die veel meer druk gaven op de guard en screenende forward op de bal, maakte dat er minder swingpasses gegeven konden worden en meer out of bounces werden afgedwongen. Ook de keuzes voor switchen of fighting over the top spelen werden hier goed gemaakt. Hierdoor ontstond veel druk op de bal en chaos in het spel bij de tegenstander.
Aanvallend zullen we meer rust moeten brengen bij een set-play. Lang spelen maakt de tegenstander moe en hierdoor creëren we een open score poging! Vraag naar beweging door speelsters zonder bal blijft bestaan!
Compliment voor Eva die voorging in de strijdlust. ook aanvallend sterk naar de basket ging en vooral gebruik maakte van haar kwaliteiten. Veel ‘onzichtbaar’ werk geleverd! Daarnaast was de inbreng van Yvette in het slimme spel merkbaar, naar binnen als het kon, passen als het moest, rust als het nodig was.
Ik hoop dat we in de komende weken kunnen toewerken naar een wedstrijd met ‘totaal basketball’.Waarin alles lijkt te kloppen, waar de energie, de overtuiging, met snelheid en concentratie wordt gespeeld. Waarin het principe van de Hustle als basis geldt en zichtbaar is. Dat is wat ik wil……... in dit seizoen onze basisprincipes uit onze Yell laten gelden,zichtbaar laten zijn en mee nemen op onze reis!!
Ja, ik ga op reis en neem mee:......POESCH IT!
Frans
Abonneren op:
Posts (Atom)
