We wilden het jaar 2010 knallend afsluiten, en dat deden we!! Met een monsterscore van 105! hebben we laten zien wat we kunnen. We hebben heel hard gewerkt en getracht met behulp van de full court press zoveel als mogelijk was te trappen. Absoluut gelukt dunkt me! Met 105! punten huiswaarts keren gaf ons allen een goed gevoel. Dat is de ervaring die ons niet meer wordt afgenomen en laat zien waar het over gaat in de sport: Trots zijn op wat we hebben gepresteerd.
We hadden een haast onmogelijke gedachte vooraf, onze tegenstander ‘bekwartelen’. Voor elke punt tegen er 4 tegenoverzetten, is een gigantische opgave en nauwelijks te doen. Als je er 33 tegen krijgt (waarvan 11 vanuit vrije worpen door ‘slechte positionering’) dan is het geweldig als je de tegenstander kunt ‘trippelen’. We hebben een mooie stap vanaf de tweede periode gezet. Keihard gewerkt aan het op tijd innemen van positie wat resulteerde in veel minder fouten en veel trapps met intercepties als tegenhanger.
Ik heb genoten met vele “ whazzaaa’ss” in de dubbele cijfers. En hoewel de feestdagen nog moeten komen, ben ik benieuwd welke ‘feestje’ deze wedstrijd in z’n schaduw zet. Vooral de vierde periode werd er majestieus gespeeld. Het teamspel met geweldige passes was van furtiose klasse.
Ik heb weer eens wat oude cd’s uit de kast gehaald. Ach, jullie kennen hem nu wel een klein beetje; good old Joey, Joe Jackson. Na het kijken van de video die niet geheel gelukt was vanwege opnamehoek en lege batterij, wilde ik toch echt wel het gevoel terughalen wat me tijdens de wedstrijd overmande. Met “Five guys named Moe” en “Jumping Jive” was het weer back to live. Hoe toepasselijk kan het zijn, 1 van de beste albums van ‘old Joey’ vol swing en passie gemaakt; vertelt in woord en klank het verhaal van onze wedstrijden van de afgelopen periode. En voor wie het album echt luistert; even een check op; ‘what’s the use of getting sober, when you gonna get..........’ (wie mij op de training kan vertellen wat er op de stippen komt te staan, verdient......) geeft weer eens aan hoe we vorige week de avond wilde afsluiten......rara..
We zijn verworden tot echte ‘Soul Sisters’, met flair en swung gespeeld en de tegenstanders van de vloer geveegd. Heerlijk die voetjes van de vloer, lekker swingen en scoren. Weten jullie nu ook waarom je moet swingen...... Het maakt de wedstrijd zoveel leuker!!
En ja, dan rest ons te mogen genieten van ons spel, naar Potentie, met Energie en Inzet. Vol Snelheid en Hustle. Het hoge percentage vrije worpen liet zien dat we met Concentratie speelden, de geweldige passes illustreerden het slimme spel vol Intelligentie. Dat we met elkaar een Teamprestatie hebben neergezet, is de kroon op deze wedstrijd waarin Poesch IT weer optimaal in terug te vinden was!
Frans
zondag 19 december 2010
zondag 12 december 2010
“Cherry Pickers en Party Crashers........”
We zijn in de afgelopen weken begonnen om weer met plezier te spelen. Volle inzet van de Poesch IT principes hieraan tengrondslag. We hebben toegewerkt naar het creeeren van een ‘feestje’. Rennen en springen als uitgangspunt voor de door ons gekozen dansstijlen. Dat we ook nog moesten werken aan het schuifelen werd meegenomen in de wedstrijd van vandaag.
We begonnen met een quick-quick-slow, en dan vooral de ‘slow’. Niet in energie maar wel in het aanvoelen van onze danspartners. Een record werd verbroken, zo bemerkte ook een collega-coach, met vijf en een halve minuut geen openingsscore. Heb hem nog niet vertelt dat er meerdere records werden verbroken naast deze minder prestitueze benoeming: twee weken geleden een collega-team gedubbelt, vandaag onze tegenstander getrippelt en.....in de derde periode geen score tegen! Wie belt het World Book of Records...........................of anders deze coach?
Nadat we de schroom van ons hadden afgegooit, en we er meer ‘Swung en Swing’ in gooiden, konden we de 3-2 zoneverdediging goed bespelen. Met veel goed keuzes in de schotopties en wanneer – wat te doen, konden we sterk uitgespeeld kansen verzilveren
Er werd vol passie door ons verdedigt en was een lust voor het oog.We hebben heel veel verdedigende en aanvallende rebounds gepakt wat maakte dat we opnieuw konden aanvallen en.. het betekent ook dat de tegenstander opnieuw moet verdedigen. Een motiverend gegeven voor ons in de toekomst. Dat we in het begin nog veel onnodige en domme fouten maakte, bijvoorbeeld na de rebounding, was jammer, dat we hierin binnen de wedstrijd een omgekeerd beeld van hebben weten te maken is heel erg goed en laat hierin de coachbaarheid van dit team zien.
En dan nog even over het rennen en springen: wat hebben we veel intercepties gepakt! Heel veel hoge lange passes uit de lucht geplukt, geweldig. ‘Plukken’ dat is hoe het heet. En daarop volgend speel je ‘Cherry Picking’....Een geweldige strategie die, naar mate de wedstrijd vorderde, meer en meer gehanteerd werd! Een lust voor het oog. Met de full court press als wapen konden we de wedstrijd vervolgen met ‘Run and Gun’basketball!
In de dans neemt er 1 de leiding, de ander volgt. De Tango is een hiervan een mooi voorbeeld: Vol passie de ruimte benutten. Met 1 sterke kracht die de richting bepaalt. We hadden er moeite mee maar het is weldeglijk gelukt: Het wedstrijdbeeld bepalen! Wij hebben de wedstrijd naar onze hand weten te zetten. Zowel verdedigend en in de aanval kon de tegenstander enkel reageren op de bewegingen die wij maakten.
We konden afsluiten met ons eigen feestje, alleen voor genodigden. Een avond met heerlijk eten en drinken en als afsluiter onze eigen dansjes... Dat we in en buiten het veld kunnen dansen is voor eens en altijd duidelijk gemaakt.
De komende weken zullen voor velen in het teken staan van feest, samenzijn en proberen knallend het nieuwejaar in te gaan. Laten wij ook de komende week gebruiken om toe te werken naar een knallende afsluiting van het basketballjaar 2010. Met een kampioenschap op zak en vele mooie, uitdagende wedstrijden in het verschiet. Wie verzorgt de sterretjes, de bloemfonteinen en de vuurpijlen? Wie gaat ermee, knallend het nieuwe jaar tegemoet..............?
Frans
We begonnen met een quick-quick-slow, en dan vooral de ‘slow’. Niet in energie maar wel in het aanvoelen van onze danspartners. Een record werd verbroken, zo bemerkte ook een collega-coach, met vijf en een halve minuut geen openingsscore. Heb hem nog niet vertelt dat er meerdere records werden verbroken naast deze minder prestitueze benoeming: twee weken geleden een collega-team gedubbelt, vandaag onze tegenstander getrippelt en.....in de derde periode geen score tegen! Wie belt het World Book of Records...........................of anders deze coach?
Nadat we de schroom van ons hadden afgegooit, en we er meer ‘Swung en Swing’ in gooiden, konden we de 3-2 zoneverdediging goed bespelen. Met veel goed keuzes in de schotopties en wanneer – wat te doen, konden we sterk uitgespeeld kansen verzilveren
Er werd vol passie door ons verdedigt en was een lust voor het oog.We hebben heel veel verdedigende en aanvallende rebounds gepakt wat maakte dat we opnieuw konden aanvallen en.. het betekent ook dat de tegenstander opnieuw moet verdedigen. Een motiverend gegeven voor ons in de toekomst. Dat we in het begin nog veel onnodige en domme fouten maakte, bijvoorbeeld na de rebounding, was jammer, dat we hierin binnen de wedstrijd een omgekeerd beeld van hebben weten te maken is heel erg goed en laat hierin de coachbaarheid van dit team zien.
En dan nog even over het rennen en springen: wat hebben we veel intercepties gepakt! Heel veel hoge lange passes uit de lucht geplukt, geweldig. ‘Plukken’ dat is hoe het heet. En daarop volgend speel je ‘Cherry Picking’....Een geweldige strategie die, naar mate de wedstrijd vorderde, meer en meer gehanteerd werd! Een lust voor het oog. Met de full court press als wapen konden we de wedstrijd vervolgen met ‘Run and Gun’basketball!
In de dans neemt er 1 de leiding, de ander volgt. De Tango is een hiervan een mooi voorbeeld: Vol passie de ruimte benutten. Met 1 sterke kracht die de richting bepaalt. We hadden er moeite mee maar het is weldeglijk gelukt: Het wedstrijdbeeld bepalen! Wij hebben de wedstrijd naar onze hand weten te zetten. Zowel verdedigend en in de aanval kon de tegenstander enkel reageren op de bewegingen die wij maakten.
We konden afsluiten met ons eigen feestje, alleen voor genodigden. Een avond met heerlijk eten en drinken en als afsluiter onze eigen dansjes... Dat we in en buiten het veld kunnen dansen is voor eens en altijd duidelijk gemaakt.
De komende weken zullen voor velen in het teken staan van feest, samenzijn en proberen knallend het nieuwejaar in te gaan. Laten wij ook de komende week gebruiken om toe te werken naar een knallende afsluiting van het basketballjaar 2010. Met een kampioenschap op zak en vele mooie, uitdagende wedstrijden in het verschiet. Wie verzorgt de sterretjes, de bloemfonteinen en de vuurpijlen? Wie gaat ermee, knallend het nieuwe jaar tegemoet..............?
Frans
zaterdag 4 december 2010
“Forró....... Baião..........”
Voorafgaand de voorbereiding getroffen om in 1 week een ‘feestje’ te bouwen. Je moet dan van goede huize komen wil je zo’n party tot een succes brengen. We wilden een wild feestje met veel rennen en springen. Eerst maar eens wat wennen met wat dansstijlen die ons niet vreemd zijn. De basismoves gebruiken zeg maar. Doen wat moet en dat ging ons goed af! We speelden met energie in de eerste helft en hebben vooral getracht te doen wat we als basisspel willen laten zien.
Met een ruime voorsprong de tweede helft in, konden we proberen om eens een ander dansje uit te proberen. Ik heb genoten in de derde periode van Marleen die vol overgave op de guard verdedigde en alles wat ze in huis had tentoonspreidde, geweldig. Het maakte bij mij meerdere hupjes teweeg. We hebben gedanst en geleerd, en met name dat is de winst uit de tweede helft. Er waren veel momenten waarin we heel sterk balwinst hebben afgedwongen. Het is mooi als we in de toekomst hiervan meer terugzien in de beloning van punten.
Er werd gedurende de wedstrijd onstuimiger gedanst en de grenzen van de dansvloer waren niet altijd helder. Dan was het wel een fout en dan weer niet en mocht er veel. Hoewel we geen directe beloning hebben gekregen door veel te scoren en weinig tegen, is er wel de indirecte beloning die de ‘Forró’ ons heeft gebracht. En dat is waarom ik nog steeds zo mijn visie voorsta; Door deze dans te dansen hebben we ‘wanorde’ weten te creeeren bij de tegenstander en passie en overgave uit ons zelf naar boven gehaald. Buitenadem en bezweet, zo dien je de dansvloer te verlaten om terug te kijken op een leuk feestje....vol “Forró Baião”.
In de vierde periode hebben we het in de laatste minuten wel laten liggen, een aandachtspunt voor de nabij toekomst. Hoe halen we het beste in ons zelf naar boven als we niet meer in de flow zitten? Ook de close-out verdient aandacht. Strijden om constant te bal onderdruk te houden, dat is waar het om gaat in de defense!!! Dus moeten we strijden om zo snel als kan bij de bal te zijn als we vanuit de helpside komen.
Ik wil iedereen complimenteren over de rebounding, en dan met name het (over het grote geheel gezien) bewustzijn hierin. Veel speelsters die achter de bal aangingen of zelfs in de offense een boxing-in speelden vanaf de weakside, dan ben je dus scherp aan het spelen. Misschien niet continu maar wel met grotere regelmaat dan voorheen. Met name de balvastheid na de rebound was erg goed! Niet ballen weggooien naar iets ‘blauws’ in een shirt..., nee..eerst de controle, pivotatie en dan de pass met redelijk vaak een sterke fastbreak optie.
Ik maak me nog steeds zorgen om ons ‘schuifelen’ in de defense.....: we moeten echt de laatste stap gaan maken in er vol in gaan op het moment dat we een close-in of een close-out moeten spelen. Het gaat nog te slap en we strijden wel, maar niet genoeg. Aangezien ik verwacht dat iedereen wel weet wat er kan na afloop kan gebeuren als er ‘lekker geschuifelt’ word, is de vraag voor de komende weken: Hoe belonen wij onszelf ?
En dus ben ik benieuwd: Wie schuifelt er mee......?
Frans
Met een ruime voorsprong de tweede helft in, konden we proberen om eens een ander dansje uit te proberen. Ik heb genoten in de derde periode van Marleen die vol overgave op de guard verdedigde en alles wat ze in huis had tentoonspreidde, geweldig. Het maakte bij mij meerdere hupjes teweeg. We hebben gedanst en geleerd, en met name dat is de winst uit de tweede helft. Er waren veel momenten waarin we heel sterk balwinst hebben afgedwongen. Het is mooi als we in de toekomst hiervan meer terugzien in de beloning van punten.
Er werd gedurende de wedstrijd onstuimiger gedanst en de grenzen van de dansvloer waren niet altijd helder. Dan was het wel een fout en dan weer niet en mocht er veel. Hoewel we geen directe beloning hebben gekregen door veel te scoren en weinig tegen, is er wel de indirecte beloning die de ‘Forró’ ons heeft gebracht. En dat is waarom ik nog steeds zo mijn visie voorsta; Door deze dans te dansen hebben we ‘wanorde’ weten te creeeren bij de tegenstander en passie en overgave uit ons zelf naar boven gehaald. Buitenadem en bezweet, zo dien je de dansvloer te verlaten om terug te kijken op een leuk feestje....vol “Forró Baião”.
In de vierde periode hebben we het in de laatste minuten wel laten liggen, een aandachtspunt voor de nabij toekomst. Hoe halen we het beste in ons zelf naar boven als we niet meer in de flow zitten? Ook de close-out verdient aandacht. Strijden om constant te bal onderdruk te houden, dat is waar het om gaat in de defense!!! Dus moeten we strijden om zo snel als kan bij de bal te zijn als we vanuit de helpside komen.
Ik wil iedereen complimenteren over de rebounding, en dan met name het (over het grote geheel gezien) bewustzijn hierin. Veel speelsters die achter de bal aangingen of zelfs in de offense een boxing-in speelden vanaf de weakside, dan ben je dus scherp aan het spelen. Misschien niet continu maar wel met grotere regelmaat dan voorheen. Met name de balvastheid na de rebound was erg goed! Niet ballen weggooien naar iets ‘blauws’ in een shirt..., nee..eerst de controle, pivotatie en dan de pass met redelijk vaak een sterke fastbreak optie.
Ik maak me nog steeds zorgen om ons ‘schuifelen’ in de defense.....: we moeten echt de laatste stap gaan maken in er vol in gaan op het moment dat we een close-in of een close-out moeten spelen. Het gaat nog te slap en we strijden wel, maar niet genoeg. Aangezien ik verwacht dat iedereen wel weet wat er kan na afloop kan gebeuren als er ‘lekker geschuifelt’ word, is de vraag voor de komende weken: Hoe belonen wij onszelf ?
En dus ben ik benieuwd: Wie schuifelt er mee......?
Frans
Abonneren op:
Posts (Atom)
