Voorafgaand de voorbereiding getroffen om in 1 week een ‘feestje’ te bouwen. Je moet dan van goede huize komen wil je zo’n party tot een succes brengen. We wilden een wild feestje met veel rennen en springen. Eerst maar eens wat wennen met wat dansstijlen die ons niet vreemd zijn. De basismoves gebruiken zeg maar. Doen wat moet en dat ging ons goed af! We speelden met energie in de eerste helft en hebben vooral getracht te doen wat we als basisspel willen laten zien.
Met een ruime voorsprong de tweede helft in, konden we proberen om eens een ander dansje uit te proberen. Ik heb genoten in de derde periode van Marleen die vol overgave op de guard verdedigde en alles wat ze in huis had tentoonspreidde, geweldig. Het maakte bij mij meerdere hupjes teweeg. We hebben gedanst en geleerd, en met name dat is de winst uit de tweede helft. Er waren veel momenten waarin we heel sterk balwinst hebben afgedwongen. Het is mooi als we in de toekomst hiervan meer terugzien in de beloning van punten.
Er werd gedurende de wedstrijd onstuimiger gedanst en de grenzen van de dansvloer waren niet altijd helder. Dan was het wel een fout en dan weer niet en mocht er veel. Hoewel we geen directe beloning hebben gekregen door veel te scoren en weinig tegen, is er wel de indirecte beloning die de ‘Forró’ ons heeft gebracht. En dat is waarom ik nog steeds zo mijn visie voorsta; Door deze dans te dansen hebben we ‘wanorde’ weten te creeeren bij de tegenstander en passie en overgave uit ons zelf naar boven gehaald. Buitenadem en bezweet, zo dien je de dansvloer te verlaten om terug te kijken op een leuk feestje....vol “Forró Baião”.
In de vierde periode hebben we het in de laatste minuten wel laten liggen, een aandachtspunt voor de nabij toekomst. Hoe halen we het beste in ons zelf naar boven als we niet meer in de flow zitten? Ook de close-out verdient aandacht. Strijden om constant te bal onderdruk te houden, dat is waar het om gaat in de defense!!! Dus moeten we strijden om zo snel als kan bij de bal te zijn als we vanuit de helpside komen.
Ik wil iedereen complimenteren over de rebounding, en dan met name het (over het grote geheel gezien) bewustzijn hierin. Veel speelsters die achter de bal aangingen of zelfs in de offense een boxing-in speelden vanaf de weakside, dan ben je dus scherp aan het spelen. Misschien niet continu maar wel met grotere regelmaat dan voorheen. Met name de balvastheid na de rebound was erg goed! Niet ballen weggooien naar iets ‘blauws’ in een shirt..., nee..eerst de controle, pivotatie en dan de pass met redelijk vaak een sterke fastbreak optie.
Ik maak me nog steeds zorgen om ons ‘schuifelen’ in de defense.....: we moeten echt de laatste stap gaan maken in er vol in gaan op het moment dat we een close-in of een close-out moeten spelen. Het gaat nog te slap en we strijden wel, maar niet genoeg. Aangezien ik verwacht dat iedereen wel weet wat er kan na afloop kan gebeuren als er ‘lekker geschuifelt’ word, is de vraag voor de komende weken: Hoe belonen wij onszelf ?
En dus ben ik benieuwd: Wie schuifelt er mee......?
Frans
zaterdag 4 december 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten