“Borrelproat over TeamTrots en speelstersPotentieel.....”

Na afloop wilde ik wel eens zelf beginnen met aangeven wat mijn beeld en vooral gevoel over deze wedstrijd was. Verloren in punten met 7, in mijn gevoel mentaal gewonnen met minstens 8. Hihi, ja, wat kun je soms blij zijn met een wedstrijd die je dan toch in punten verliest. Eigenlijk heb ik dan ook een beetje verzaakt in het benoemen van mijn gevoel over de wedstrijd in 1 woord m.b.t het teamspel. Hierbij alsnog de herkansing; YEAHAAIIEGRRRRWHOEHAAYESSSSSS.

Een sterke tegenstander in met name een soepele basketballmotoriek en een lage mentale kracht.Ze waren blij met de 2 punten die ze mee naar huis mochten nemen. Het liet zien dat ze ons met de voor hun mogelijke inzet hadden bevochten (soms letterlijk) en het ze met moeite gelukt is. Het geluk was nu nog hunerzijde, want O wat zal het heerlijk zijn als de deksel in ons spel van de ring gaat in momenten van de strijd en we met 8 zullen winnen. Ze hebben het, blijkens hun terecht enthousiaste blijdschap na afloop ook gevoeld; door het oog van de naald...


We hebben een goed gevoel over de Teamprestatie en meer dan terecht, Strijdlustig tot de laatste seconde! Het is een kracht die we in heel veel wedstrijden hebben laten zien en wat ons heel veel gaat opleveren in de komende. Dat een deel van de speelsters minder tevreden was over de eigen prestatie is jammer, want zoals al werd gezegd; Als we zo tevreden zijn over ons teamspel, dan moeten er genoeg speelsters iets goed hebben gedaan! Toch? Het heeft wellicht ook te maken met inzicht in de potentie die speelsters hebben in dit team. Weet en inzicht hebben in eigen kunnen is essentieel, een heel belangrijk aspect dat we in de toekomst zullen gaan onderzoeken. Des te reeler dit inzicht, des te meer tevreden men kan zijn over het eigen spel als je dit ook ten toon kan spreiden in de wedstrijd. We heten niet allemaal Moniek en dat is maar goed ook. Sterker nog; dat is juist onze kracht!

We hebben het al eerder gedaan; een tegenstander het minst aantal punten laten maken in de gehele competitie tegen ons. Vorige week Celeritas en nu achtereenvolgens Flying Red. 42 punten max. mochten er in de eerste 33 minuten in, daarna was het klaar. De deur ging dicht en kregen we geen enkele score meer tegen, bijna 7 minuten lang! Dat onze defense de vruchten afwerpt is duidelijk. We ontwrichten door onze manier van verdedigen menig tegenstander en juist dat is wat ik voorsta, dus; dit bijven we doen en bouwen we uit. Ik heb maar eens een blik geworpen op de uitslagen van onze tegenstanders, alleen de topdrie laat anderen minder scoren dan wij (over het gemiddelde genomen). Dat we het dus goed doen maakt dit gegeven wel duidelijk.


Ik ben er echt heel Trots op dat we zo’n resultaat hebben kunnen neerzetten en ik verwacht dat we van ons hoofddoel dan ook zeker mogen zeggen dat we hierin geslaagd zijn! Dus maar eens een blik voorruit; de komende weken lekker eten aan de Kersttafel....

“Kersttafels en borrelproat met een appel en een ei......”


Hadden we ons vooraf niet voorgenomen dat we onze tegenstanders en vooral niet te vergeten trouw publiek! aan de kersttafel lieten roddelen over ons? Ja! En dat we hebben toegewerkt naar borrelproat over onze Strijdlust en groeiende Potentie is (naar verwachting en horen zeggen) zeker gelukt. Ik moet zeggen; ik liet me in mijn enthousiasme over onze gespeelde wedstrijd van gisteren ook even gaan. Moet ik met eerlijkheid zeggen dat ik mijzelf de kans ontnomen heb om iets positiefs te noemen over onze tegenstander, tenminst een deel. Jammer dat dit deel dan toch de boventoon voert. Voortaan maar weer strenger tegen mezelf zijn en vooral ons eigen (kerst)liedje beluisteren en meezingen.

Dat de ‘borrelproat’ positief voor ons zal uitvallen is een verdienste van het team, ik ben er Trots op! Dat we mogen meenemen dat geen enkele tegenstander ons zal onderschatten in het nieuwe jaar mogen we ook meenemen. Ze zullen er vol tegen aan moeten gaan, wil men nu nog van ons kunnen winnen. Voor de weken in het nieuwe jaar kunnen we, mogen we en zullen we vooral spelen met de gedachte dat we elke, ja elke, tegenstander willen en sommige ook zullen ‘opvreten’!!

Een mooi gegeven; als we de vruchten zullen plukken van ons harde werken en de iets makkelijke scores gaan verzilveren, dan kunnen we echt spreken dat we de appel plukken als die rijp is en het eitje eten als die gekookt is.Dat het echter geen ‘appeltje-eitje’ zal worden weten we nu ook wel,dus niet te zwaar tafelen in de komende weken, anders past er geen tegenstander meer bij om te verorberen....



Frans

Tussen Tevreden en Trots.....

Ik had een aantal doelstellingen voor deze wedstrijd in mijn hoofd voorbereid. De, naar mijn idee, moeilijkste had ik vooraf niet opgeschreven. De tegenstander onder de 50 punten houden, het was nog niemand gelukt in dit seizoen. Met veel ex ere-divisie speelsters en jonge aanwas (huidig ere-divisie U20) een team dat momenteel op een gedeeld eerste plaats staat. Dan mag je Trots zijn op dit resultaat! Er is hard gewerkt, vooral het dichthouden van de bucket is goed geslaagt. Het uitboxen komt er bij veel speelsters per wedstrijd meer in. Daarnaast is de rotatie al meer automatisme, hoewel we soms met 2 speelsters naar 1 aanvaller stappen en hier moeten we slimmer in worden. Een progressie waar we tevreden over mogen zijn. Er is nog steeds zichtbaar waar we op trainen.

Aanvallend blijven nog veel aandachtspunten. De passing, en vooral de manier waarop, blijft een trainingsskill dat vaak terug moet keren. We gaan al wel veel meer naar de basket en hier slimmer in worden is nu een nodige stap in de juiste richting. Een groei in ons E.Q. zal ons helpen. En nu hoor ik al gedachten; E.Q. is dat niet het quotient van de emotie? Ja, daarom maar even een verbastering ter hand genomen in de vrijheid die een schrijver zich kan toe eigenen. Ik doel op Effectiviteits Quotient, als we leren effectiver (en slimmer) te spelen in onze offense zullen we meer in de Flow spelen en hiermee ons gevoel van de wedstrijd positief beinvloeden. Veel aandacht voor offensive skills dus, ook in de komende weken.

Ik zag in de vierde periode dat het spelen van de pick and roll onze aanvals dynamiek versterkte, de mooie 2e optie pass met schot en score van Irma was hiervan het resultaat.Toch was het geen wedstrijd waarin enorme vreugdemomenten zijn ervaren, ben benieuwd waar die in de komende wedstrijden uitgehaald worden....


Frans

“Vreemde ogen zien.......”

Door vreemde ogen werd gezien waar zo hard voor gestreden wordt. Na de wedstrijd nog even nagesproken met ‘oude’ bekenden. En ik moet bekennen dat het goede bekenden zijn. Moniek als oud gediende, Marjolein mijn schoon’zussie’ en mijn hoogst eigen vrouw Nienke (allen ex ere-divisie) gaven blijk van waardering over de inzet en beleving die werd gezien en ervaren. “Sterke helpside”, “de spacing goed gebruikt en sterk naar de basket spelend”, “Moestasj moest voor elke punt strijden”, “ik kon niet uit het spelbeeld halen wie er voor stond...(met een scorebord alleen zichtbaar voor het veld)”, “en wat hebben jullie veel verdedigende rebounds gepakt zeg”. Zo even een paar kreten die uit een vluchtige ‘evaluatie’ naar voren kwam. Nog even een tip van mijn ‘zussie’ (zij die altijd trainde en speelde met ‘BamBam’ als grondhouding): “het gebeurt in de training”!! Het stemt mij Trots dat we in deze wedstrijd tot het laatst hebben gespeeld met passie en beleving.

We hebben laten zien dat we nu al stabieler zijn in dat wat we voorstaan! Er komt inzicht in wat we met elkaar willen bereiken en hoe we daar toe komen. Dat we nu in een fase gaan komen waarin we echt moeten oogsten wat we in het moment daarvoor zaaien is duidelijk. Nog duidelijker word het me dat we ook echt dichterbij komen om ‘het’ er echt uit te halen.

We hebben in een groot deel van de wedstrijd 2 vs 5 gespeeld. Nr 14 en 11 vs BVG, het was zichtbaar in het scoreverloop en het spelbeeld; 25 en 23 punten voor beide gewaardeerde tegenstanders maakte dat daar de focus lag in onze defense. Dat er dan in het tweede bedrijf minder sterke speelsters vrijkomen en hun graantje meepikken is wat we dan maar op de koop toe moeten nemen. Als team hebben we echt heel goed de bucket dichtgehouden, en tegen ‘twin towers’ is dan moeilijk wat in te brengen. Misschien is het nog mogelijk, zo even snel over ‘zaaien en oogsten’ en ‘graantjes meepikken’ gesproken; maar weer snel wat samen eten. Kunnen we gerechten van gemodificeerd zetmeel met groeihormoon eten, worden we wellicht toch nog gemiddeld 15 cm langer in het team....

Voor de komende weken ligt de vraag naar effectueren. Dat wat we doen nuttiger laten zijn. Een screen echt goed zetten en hier vervolgens ook sterk langs snijden. De tegenstander verslaan en dan met beheersing afmaken. Het zal ons brengen wat we er uit willen halen.

Ik ben weer heel erg blij met de voortgang in deze wedstrijd. Dat het werd gezien van de buitkant benaderd onze doelstelling die we met de Kerst aan tafel behaald willen hebben; men praten nu al over ons spel zoals we het ook voorstaan. Fel, fanatieke defense, op gezette tijden een mooie fast break en een aanval met spacing en basket gerichte acties. Nu nog meer effectiviteit en de punten worden voor ons....

Ik heb nu al zin in de Kerst; een lekker dikke kalkoen die ik dan zelf vul en in de oven laat garen. Vul ik ‘m met trapps, rebounds, intercepties, een vleugje ‘cherry’, een sterke drive en pick and rolls met 2e opties gegarneerd....ooooo wat zal me dat lekker smaken.

Ik ben tevreden.....Trots zelfs op dat wat we wat hebben laten zien in ons spel!


Frans

"Eigenaarschap......"

Als speelsters gaan meedenken in de gedachtenstroom, gaat ook bij mij het bloed sneller stromen. Het maakt dat er meer zijn die invulling geven aan wat we voorstaan. We maken mooie stappen en dat we in de afgelopen wedstrijd hebben gespeeld met passie en vuur word door velen buiten en binnen ons team bevestigd. Onderstaand wil ik gedachten delen die Roxanne mij deed toekomen. Rox..geweldig dat jouw opa al wist wat wij ervaren in het hier en nu, wedstrijd per wedstrijd.


Als je denkt: 'ik ben verslagen'
is de nederlaag een feit.
Als je denkt: 'ik zal niet versagen',
win je op den duur de strijd.
Als je denkt: 'ik kan 't niet halen'
is de tegenslag op til,
want het overslaan der schalen hangt
voornamelijk af van wil.
Moedelozen gaan ten onder door
hun twijfel, door hun vrees.
Vechters winnen door een wonder,
telkens weer de laatste race.
Denk 'ik kan het' en dan gaat het.
Ieder vindt bij wilskracht baat,
en in zaken wint de daad,
het van moedeloos gepraat.
Als je jammert 'ik ben zwakker,
dan mijn grootste concurrent'
blijf je levenslang de stakker,
die je ongetwijfeld bent.
Niet de sterken en de rijken
tellen in het kamp voor zes,
maar de fermen die niet wijken
hebben op den duur succes.


de Opa van Rox......