Na afloop wilde ik wel eens zelf beginnen met aangeven wat mijn beeld en vooral gevoel over deze wedstrijd was. Verloren in punten met 7, in mijn gevoel mentaal gewonnen met minstens 8. Hihi, ja, wat kun je soms blij zijn met een wedstrijd die je dan toch in punten verliest. Eigenlijk heb ik dan ook een beetje verzaakt in het benoemen van mijn gevoel over de wedstrijd in 1 woord m.b.t het teamspel. Hierbij alsnog de herkansing; YEAHAAIIEGRRRRWHOEHAAYESSSSSS.
Een sterke tegenstander in met name een soepele basketballmotoriek en een lage mentale kracht.Ze waren blij met de 2 punten die ze mee naar huis mochten nemen. Het liet zien dat ze ons met de voor hun mogelijke inzet hadden bevochten (soms letterlijk) en het ze met moeite gelukt is. Het geluk was nu nog hunerzijde, want O wat zal het heerlijk zijn als de deksel in ons spel van de ring gaat in momenten van de strijd en we met 8 zullen winnen. Ze hebben het, blijkens hun terecht enthousiaste blijdschap na afloop ook gevoeld; door het oog van de naald...
We hebben een goed gevoel over de Teamprestatie en meer dan terecht, Strijdlustig tot de laatste seconde! Het is een kracht die we in heel veel wedstrijden hebben laten zien en wat ons heel veel gaat opleveren in de komende. Dat een deel van de speelsters minder tevreden was over de eigen prestatie is jammer, want zoals al werd gezegd; Als we zo tevreden zijn over ons teamspel, dan moeten er genoeg speelsters iets goed hebben gedaan! Toch? Het heeft wellicht ook te maken met inzicht in de potentie die speelsters hebben in dit team. Weet en inzicht hebben in eigen kunnen is essentieel, een heel belangrijk aspect dat we in de toekomst zullen gaan onderzoeken. Des te reeler dit inzicht, des te meer tevreden men kan zijn over het eigen spel als je dit ook ten toon kan spreiden in de wedstrijd. We heten niet allemaal Moniek en dat is maar goed ook. Sterker nog; dat is juist onze kracht!
We hebben het al eerder gedaan; een tegenstander het minst aantal punten laten maken in de gehele competitie tegen ons. Vorige week Celeritas en nu achtereenvolgens Flying Red. 42 punten max. mochten er in de eerste 33 minuten in, daarna was het klaar. De deur ging dicht en kregen we geen enkele score meer tegen, bijna 7 minuten lang! Dat onze defense de vruchten afwerpt is duidelijk. We ontwrichten door onze manier van verdedigen menig tegenstander en juist dat is wat ik voorsta, dus; dit bijven we doen en bouwen we uit. Ik heb maar eens een blik geworpen op de uitslagen van onze tegenstanders, alleen de topdrie laat anderen minder scoren dan wij (over het gemiddelde genomen). Dat we het dus goed doen maakt dit gegeven wel duidelijk.
Ik ben er echt heel Trots op dat we zo’n resultaat hebben kunnen neerzetten en ik verwacht dat we van ons hoofddoel dan ook zeker mogen zeggen dat we hierin geslaagd zijn! Dus maar eens een blik voorruit; de komende weken lekker eten aan de Kersttafel....
“Kersttafels en borrelproat met een appel en een ei......”
Hadden we ons vooraf niet voorgenomen dat we onze tegenstanders en vooral niet te vergeten trouw publiek! aan de kersttafel lieten roddelen over ons? Ja! En dat we hebben toegewerkt naar borrelproat over onze Strijdlust en groeiende Potentie is (naar verwachting en horen zeggen) zeker gelukt. Ik moet zeggen; ik liet me in mijn enthousiasme over onze gespeelde wedstrijd van gisteren ook even gaan. Moet ik met eerlijkheid zeggen dat ik mijzelf de kans ontnomen heb om iets positiefs te noemen over onze tegenstander, tenminst een deel. Jammer dat dit deel dan toch de boventoon voert. Voortaan maar weer strenger tegen mezelf zijn en vooral ons eigen (kerst)liedje beluisteren en meezingen.
Dat de ‘borrelproat’ positief voor ons zal uitvallen is een verdienste van het team, ik ben er Trots op! Dat we mogen meenemen dat geen enkele tegenstander ons zal onderschatten in het nieuwe jaar mogen we ook meenemen. Ze zullen er vol tegen aan moeten gaan, wil men nu nog van ons kunnen winnen. Voor de weken in het nieuwe jaar kunnen we, mogen we en zullen we vooral spelen met de gedachte dat we elke, ja elke, tegenstander willen en sommige ook zullen ‘opvreten’!!
Een mooi gegeven; als we de vruchten zullen plukken van ons harde werken en de iets makkelijke scores gaan verzilveren, dan kunnen we echt spreken dat we de appel plukken als die rijp is en het eitje eten als die gekookt is.Dat het echter geen ‘appeltje-eitje’ zal worden weten we nu ook wel,dus niet te zwaar tafelen in de komende weken, anders past er geen tegenstander meer bij om te verorberen....
Frans
zondag 18 december 2011
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten