zondag 25 maart 2012

Back from the Future.....

Het competitieseizoen is voorbij. Wat rest zijn de maanden die voor ons liggen tot de zomer. Hoe en wat we gaan doen in deze maanden zal wel duidelijk worden. Ik wil graag terugkijken op het seizoen. En wil beginnen met de toekomst;

Ik heb gekozen, gekozen in 1 facet voor mijn gezin en daarbij horend mijzelf. De maandagavond training niet te laat. Waar ik voor andere facetten flexibel ben en wil meedenken was dit een duidelijke vraag en vroeg gesteld. Het bleek niet mogelijk, ik kies voor 1x vroeg(er) trainen en de club kiest voor een andere trainingsopbouw. Beide keuzes zijn, naar mijn idee te beargumenteren en daardoor voor ieder die wil, te begrijpen en desgewenst te accepteren. Moeite hebben met 1 van de keuzes is naar mijn idee ook te begrijpen.

Om het cronologische tijdspad nog even aan te houden maar even op weg terug naar de woensdagavond, de teambespreking waarin ik aangaf door het niet samen komen van keuzes ga stoppen in de vooravond van onze laatste competitiewedstrijd. Twee reacties, twee om op in te gaan; de eerste is de vraag wat ik er zelf van vind en kan ik beantwoorden met de tweede reactie van 1 van de speelsters; k#t!
Mijn reactie bestond uit een (voor mijn gevoel) rationeel en overwogen antwoord en dekte de lading daardoor niet. Ik baal !! en .......ik vind het erg jammer dat er geen oplossing gevonden is voor de vraag die er ligt.

Omdat dit stuk niet gaat over mijn gevoel hieover en het daarnaast te langdradig gaat worden wil ik een terugblik op het seizoen maken, (wat vervolgens wel aangeeft waarom ik het zo erg jammer vind).

We zijn begonnen in chaos voor de zomer van 2011. Hierop volgend heb ik een strategie uitgedacht waarvan ik/ het team naar vewachting de vruchten kon (kan) plukken in het seizoen 2012-2013. Ik werk graag met meerjaren strategieen en dit seizoen is / was bedoeld om te zaaien, te bouwen, om maar weer eens meerdere beeldspraken te gebruiken. Tot de Kerst hebben we gewerkt aan het fundament dat Mentaliteit heet; harder, sneller en proberen te trainen en spelen naar Potentie. Dat dit ontzettend moeilijk is blijkt uit de soms wat wisselvalligheid waarmee we in deze periode hebben gespeeld. Het mooiste vind ik dat het team meer ging trainen en spelen om te winnen van zich zelf! En dat is gelukt; tegenstanders die over ons spraken, in een rust een tegenstander die lachend aangeeft: “ wat rennen jullie hard, kan het wat rustiger”. Het heeft gemaakt dat we na de Kerst konden spelen met meer flair en Flow dan voorheen. Een mooie reeks wedstrijden was ons gegeven, samen met de winst van de game!
We hebben van begin seizoen tot de periode voor de voorjaarsvakantie een hele mooie progressie doorgemaakt. Maar eens een staaltje scorebordjournalistiek laten zien:

Verschil 1e vs 2e Game

Scylla +30
Uilen 2 +43
Dyna +25
Groene Ster +14
BVG 1 +37
Excercitia +10

Moestasj +1
Celeritas -25
Flying Red -26

De open kolom laten zien waar een andere omslag lag. In de wedstrijd tegen Moestasj konden we geen ‘vuist’ maken en is zichtbaar in het minime verschil in wedstrijdresultaat. We kregen in de laatste twee wedstrijden veel meer punten tegen dan we gewend zijn. Het maakt naar mijn idee de intensie van onze defense zichtbaar. Dat de energie dan ook niet ten volle in de offense ingezet kan worden, heeft ons tegen gestaan in spelbeeld en scoreverloop. De eerste wedstrijden vs Tas en Fred waren erg goed en moeilijk te overtreffen, het grote verschil t.o.v de tweede reeks is echter wel te groot naar mijn idee.

Nog maar eens terug naar de periode Herfst-krokus......Een periode waarin we hebben ervaren waar onze beperkingen liggen en gezien en gevoeld welke potentie er in het team zit. Een team zonder echte grote speelsters van wereldformaat. Al eerder benoemd en ook beschreven in de kracht van dit team. Dat dit team, wil het bovengemiddeld presteren, de bovengrens van eigen kunnen moet opzoeken is voor mij duidelijk. Dat de mogelijkheid tot dit sterke presteren aanwezig is ook. Het maakte dat ik me met enthousiasme, ten koste van veel vrije tijd, soms vol ergenis of verslagenheid in afwissling met euforie toegewijd heb aan dit team.

Ik vind het spijtig dat we niet met elkaar doorgaan. Met de versterkingen die (eventueel kunnen) komen, heeft dit team kans op een plek in de middenmoot. Het zou een mooie prestatie zijn waar ik heel graag naar toe had gewerkt. In het afgelopen jaar heb ik veel getraind op meer bewustzijn van en in mogelijkheden, de basis op orde willen brengen in met name de offense; zien waar scorekansen gecreerd en benut kunnen worden. Ik heb nog heel veel laten liggen in wat ik jullie heb doen toekomen in het teamplaybook. Ik had het graag willen oogsten in het komende jaar met daaronder als basis wat dit jaar gezaaid is.

Salamu, Frans

woensdag 25 januari 2012

Gewiekst ‘wijffies’.....

Ja, dat waren ze..gewiekst, de speelsters van Dyna. Een team dat heel lang bijeen is en op elkaar is ingespeeld. Met vele speelsters die ruime ervaring meebrengen en hele jonge meiden als tegenwicht. Een fanatiek en sportief spelende tegenstander waar veel van te leren valt.

Het was net niet winnen. En toch...hebben we niet heel veel momenten gehad van net niet. Het waren dan ook net die paar momenten die de doorslag gaven in het verschil van winst of verlies. Waar lag dan het verschil in? Qua toch net verloren? En van bijna gewonnen? Maar eens met de eerste beginnen.

We hebben toch net verloren omdat we, naar mijn idee op sommige belangrijke momenten, vooral in onze defense er net niet helemaal (bij) waren in posities van de bal af. Een kleine stap te laat, toch net voor ons langs laten snijden. Net niet sterk uitgeboxed en dan die ene score toch tegen (= 2 punten). Het zit ‘m vooral in de uitvoering van het totaal; dat iedereen in het veld alles tracht uit te voeren wat we voorstaan. Net de pass toch dicht houden, de aanvaller voelen(!) zodat we 1 pass away geen backdoor tegen krijgen. Geen reaching in naar de bal maar in slide de druk op de dribble hoog houden. Op tijd in de help side staan en vooral help de helper blijven spelen; als team! Aanvallend zijn er nog een aantal speelster die te veel met passen bezig zijn ipv het aanvallen van de basket, en juist dat moet; met en zonder bal! Met bal de drive. Zonder bal met give and go’s en backdoors! Als we balans weten te vinden in het behouden van de rust en tegelijk genoeg volle snelheid behouden dan kunnen we optimaal gebruik maken van onze kwaliteiten.
Ze speelden gewiekster, ja slimmer dan wij; net die fout maken als er een redelijk makkelijke score aan dreigde te komen. Ai, net geen score door ons, net wel of niet een fout voor hen. Dat is waar we in deze wedstrijd te lief waren; we mogen best meer gaan voor het afstoppen van de aanvaller; zeker in de laatste drie minuten van een periode (mbt teamfoutenlast en vrije worpen tegen).

En waarom hebben we dan toch bijna gewonnen? (de 1e wedstrijd thuis werd 19- 49).
We speelden, net zoals vorige week, met passie!,met vuur. En daar branden ze af en toe de handen aan. We waren Fel op bal bezit en gebruikten de energie die vrijkwam uit deze Felheid in het spelen met Lef in de offense. Wat gingen we deze keer sterker naar de basket; EN.....wat betaald zich dat uit! We dwingen vele scores af en komen daarnaast een aantal keer op de vrije worplijn. In de eerste periode 18 punten en 50 % scorepercentage is een heel sterk resultaat, en liet zien waar we voor kwamen. Daarnaast waren jullie aardig goed taakgericht te coachen. Na time outs meer give and go’s spelen en hier scores uit halen maakte dat we in de wedstrijd bleven. Ook de durf in de 1-1 was geweldig om te zien en hier hebben we heel veel door gescoord!! Op naar volgende week, weer de winst pakken in mentaal opzicht en in....

Frans

dinsdag 17 januari 2012

Progressie in optima forma...

Progressie, hoe meet je dat? Met name door resultaten uit het verleden te vergelijken met die van nu. De eerste wedstrijd met die van de tweede. Geweldig om te constateren dat we in alle drie de returnwedstrijden het veel beter doen. Groene ster van 20 verlies naar gelijk en verloren in overtime, evaring komt met de tijd. Scylla, van 60 aan de broek naar een sterke 30 in de min, waarin velen nog niet eens tevreden waren over ons spel. En dan de wedstrijd die het begin inluid naar de winsten; BVG 2 vs Uilen 2. Van 25 verlies naar 18 winst!! Met twee sterke tegenstanders, Celeritudo en Flying Red, daarnaast opgetelt die tegen ons het minst aantal scores maakten. Ja, dan kunnen we spreken van progressie!

Er is duidelijk iets verandert. De intrinsieke motivatie om zelf iets te veranderen is er nu daadwerkelijk! Ja, zelf daadkracht laten zien, dat is waar het omgaat. Het team maakt zelf de stap om te willen laten zien wat het voorstaat. Een heel mooi gegeven waar we mee verder kunnen.

De wedstrijd liet zien waar de aandacht aan besteed was in de trainingen van de hier vooraf gaande week. Een geweldige tijdsinvestering die met name het bewustzijn creerde hoe om te gaan met druk op de bal en passlijn. Onze press-breaker werd erg goed ingezet. Als we de focus konden opbrengen om de bouncepass te gebruiken speelden we de press goed uit. Gaandeweg konden we zelfs een ‘coast to coast’ spelen, wat getuigd van de focus en geestdrift die in ons spel zat! Geweldig!! Ook werden er na harde en lange fireball-passes geweldige scores afgemaakt. Alleen de momenten waarop we toch weer met een slappe lobpass medespeelsters wilden bereiken werd hard afgestraft. En een tweede leerpunt dat we meenemen is dat een (lang) stilstaande speelster een hele slechte passoptie is en hier veel intercepties op plaatsvinden.

We hebben door onze Felle defense gezorgd dat wij vertrouwen kregen in ons spel en daar aan gekoppeld werden de dames van de Uilen steeds onzekerder. We hielden de weg naar de basket heel goed dicht en zorgde ervoor dat als een speelsters de drive inzette, we met minimaal 2 speelsters de stop maakte door de juiste positie naar de basket in te nemen. Aanvallend klopte het ook, we deden wat we al eerder konden en voegde de beloning van de score er aan toe! Met vertrouwen, focus en stabiliteit in de scorepoging zorgde voor een hoog percentage scores. Bij een eventueel missen waren we ijzersterk in de rebound en overwonnen we de bal, grandioos om te zien. Ik heb er echt van genoten.

Hoewel we meerdere wedstrijden hebben gespeeld waar we tevreden en soms zelfs Trots over waren, is deze wedstrijd wel Het hoogtepunt van het seizoen tot nu toe. Een tegenstander met meerdere speelsters van kwaliteit zo tactisch en vooral mentaal aan de kant zetten, laat zien uit welk hout we gesneden zijn.


Als laatste nog een even mijn gedachte over teamrollen;

Altruïsme is het handelen in het belang van anderen; onzelfzuchtig / onbaatzuchtig; we hebben het laten zien en mede hierdoor de winst van de wedstrijd behaald. Het is 1 van de moeilijkste facetten in het mentale spectrum van de sport. Waar je in de strijd en wedijver op zoek bent naar beloningen in diverse vormen is het moeilijk de beloning te halen uit werken voor het belang van het grote geheel. Zeker als het harde werken door menig ander niet wordt gezien laat staan gewaardeerd en onuitgesproken blijft. Echter, ik zie het wel degelijk en weet de waarde ervan. En juist dit altruïstisch gedrag is essentieel, voor teamgeest, spel en winst...



PS; Horen jullie het nog na echo'en in je gedachten....?




Ik wel.....


Frans

zondag 8 januari 2012

“In Principe.......”

In Principe hebben we een hele sterke wedstrijd gespeeld. 58 punten tegen van Scylla, de nummer 1 van de competitie, is een hele mooie prestatie! Alleen Moestasj hield ze op 53 en behaalde dus minder punten tegen. Bijna een tripple, de laatste twee tegenstanders scoorden tegen ons de minst aantal punten in hun wedstrijden en met Scylla was het een bijna. Een heel mooi gegeven want zelf hebben we moeite om te scoren. Er blijft voor de komende weken de vraag om deze lijn vast te houden en door te zetten. Als je zelf moeite hebt met scoren, moeten we zorgen dat de tegenstander nog minder scoort!! Dan win je alsnog de wedstrijd. We waren gisteravond niet euforisch, ondanks een doelstelling van onder de 70 houden en het vervolgens een sterke prestatie werd van onder de 60. De cruciale vraag werd gesteld na afloop: “ ..en wat gebeurt er met ons spel als we echt alles geven?” Er rest ons niets anders dan de komende weken de stap naar echt alles geven en er uit halen wat er in zit, ieder op haar eigen manier.


In de komende weken zullen we toewerken naar de kleine details, daar waar het succes in verborgen ligt. Net iets verder opstappen naar de man, net iets hoger de close the middle spelen, net iets sterker de rebound positie innemen, net iets harder passen, net iets scherper de slides naar de aanvaller maken!, net iets sneller EN overtuigder de schoten nemen! Net iets.....

We werden gaandeweg Feller en speelden met meer Lef dan in de start. Het maakte dat we meer in ons spel kwamen; sterkere drives en meer durf in het schot, een mooie progressie. Ook de rebounding was in de tweede helft sterker en het Principe van 1 schot maximaal weggeven werd duidelijk gehanteerd, een mooie opsteker voor de komende weken. De close out was ook sterker, met een klein stapje meer naar de aanvaller opstappen en een makkelijk schot word bestreden, en dat is waar de essentie ligt in onze defense: makkelijke schoten bestrijden. Aanvallend gingen we sneller spelen, een aantal mooie drives was het gevolg, als we hier de schoten zonder schroom genomen aan toe kunnen voegen in de wedstrijden die voor ons liggen dan hebben we in februari in Principe minimaal 6 wedstrijd winst punten behaald, Ik teken ervoor.........

Frans