Progressie in optima forma...

Progressie, hoe meet je dat? Met name door resultaten uit het verleden te vergelijken met die van nu. De eerste wedstrijd met die van de tweede. Geweldig om te constateren dat we in alle drie de returnwedstrijden het veel beter doen. Groene ster van 20 verlies naar gelijk en verloren in overtime, evaring komt met de tijd. Scylla, van 60 aan de broek naar een sterke 30 in de min, waarin velen nog niet eens tevreden waren over ons spel. En dan de wedstrijd die het begin inluid naar de winsten; BVG 2 vs Uilen 2. Van 25 verlies naar 18 winst!! Met twee sterke tegenstanders, Celeritudo en Flying Red, daarnaast opgetelt die tegen ons het minst aantal scores maakten. Ja, dan kunnen we spreken van progressie!

Er is duidelijk iets verandert. De intrinsieke motivatie om zelf iets te veranderen is er nu daadwerkelijk! Ja, zelf daadkracht laten zien, dat is waar het omgaat. Het team maakt zelf de stap om te willen laten zien wat het voorstaat. Een heel mooi gegeven waar we mee verder kunnen.

De wedstrijd liet zien waar de aandacht aan besteed was in de trainingen van de hier vooraf gaande week. Een geweldige tijdsinvestering die met name het bewustzijn creerde hoe om te gaan met druk op de bal en passlijn. Onze press-breaker werd erg goed ingezet. Als we de focus konden opbrengen om de bouncepass te gebruiken speelden we de press goed uit. Gaandeweg konden we zelfs een ‘coast to coast’ spelen, wat getuigd van de focus en geestdrift die in ons spel zat! Geweldig!! Ook werden er na harde en lange fireball-passes geweldige scores afgemaakt. Alleen de momenten waarop we toch weer met een slappe lobpass medespeelsters wilden bereiken werd hard afgestraft. En een tweede leerpunt dat we meenemen is dat een (lang) stilstaande speelster een hele slechte passoptie is en hier veel intercepties op plaatsvinden.

We hebben door onze Felle defense gezorgd dat wij vertrouwen kregen in ons spel en daar aan gekoppeld werden de dames van de Uilen steeds onzekerder. We hielden de weg naar de basket heel goed dicht en zorgde ervoor dat als een speelsters de drive inzette, we met minimaal 2 speelsters de stop maakte door de juiste positie naar de basket in te nemen. Aanvallend klopte het ook, we deden wat we al eerder konden en voegde de beloning van de score er aan toe! Met vertrouwen, focus en stabiliteit in de scorepoging zorgde voor een hoog percentage scores. Bij een eventueel missen waren we ijzersterk in de rebound en overwonnen we de bal, grandioos om te zien. Ik heb er echt van genoten.

Hoewel we meerdere wedstrijden hebben gespeeld waar we tevreden en soms zelfs Trots over waren, is deze wedstrijd wel Het hoogtepunt van het seizoen tot nu toe. Een tegenstander met meerdere speelsters van kwaliteit zo tactisch en vooral mentaal aan de kant zetten, laat zien uit welk hout we gesneden zijn.


Als laatste nog een even mijn gedachte over teamrollen;

Altruïsme is het handelen in het belang van anderen; onzelfzuchtig / onbaatzuchtig; we hebben het laten zien en mede hierdoor de winst van de wedstrijd behaald. Het is 1 van de moeilijkste facetten in het mentale spectrum van de sport. Waar je in de strijd en wedijver op zoek bent naar beloningen in diverse vormen is het moeilijk de beloning te halen uit werken voor het belang van het grote geheel. Zeker als het harde werken door menig ander niet wordt gezien laat staan gewaardeerd en onuitgesproken blijft. Echter, ik zie het wel degelijk en weet de waarde ervan. En juist dit altruïstisch gedrag is essentieel, voor teamgeest, spel en winst...



PS; Horen jullie het nog na echo'en in je gedachten....?

Ik wel.....


Frans