Vroeger al eens met deze titel begonnen. Toen geschreven op de benaming die we kregen over onze speelstijl. Het had toen en ook in het nu te maken met Identiteit. Wat staan we voor. Wat wordt er over ons gezegt rond de Kersttafel? De titel en betekenis is te vinden in een blog van weleer, en ja..wie het eerst weet wat het betekent en inhoud verdient weer eens een......(dus go girls, seek and find).
B.....Basketball! Voor de komende weken wil ik graag deze gedachte in training en wedstrijd terug zien. En voor allen maar eens toegevoegd welk gedrag daarbij hoort:
Kop d’r veur. Krabben en knooien, Nait lullen moar poetsen, D’r n beste lap opgeven, Der achter sputen, In ’t zwait joagen ofwel ’t zwait stait om in de broeksboare, van gain ho of zwait waiten....en ach als je er zelf nog en paar weet vul maar aan....Ja, 'BoerenBasketball' dat is wat ken en mout.....
Voordat ik vandaag de blogs plaatste gebeurde waar ik langer naar op zoek ben; vanuit eigen beweging reageren op de wedstrijd naar elkaar. De blogs die ik schrijf hebben onder andere als reden om speelsters te laten nadenken over het moment van het seizoen en daardoor bewustwording te creeren. Dat er na de afgelopen wedstrijd zoveel reacties komen voordat ik mijn gedachten had geplaatst stemt mij heel blij! Een zoveelste indicator die we bijvoegen in het proces dat progressie heet. We zijn verder dan ik had gepland en verwacht. We hebben een enorme groei doorgemaakt en kunnen weer een stap verder. Ik hoor en lees ook dat we meer aandacht kunnen gaan besteden aan doen in plaats van de evaluaties. Het sluit goed aan bij wat ik na de wedstrijd aangaf over de invulling van de trainingen. Daarnaast merk ik dat er steeds meer speelsters zijn die ‘eigenaar’ willen worden van het proces dat we als team doormaken. Meedenkende speelsters die ervaringen en wensen aanreiken omzodoende te komen tot positieve verbetering van het resultaat. Het maakt dat speelsters veel bewuster trainen en spelen, dit zal als resultaat hebben dat reeds aanwezige kwaliteiten beter ingezet kunnen en gaan worden. Ja meiden, dat is de ook de vraag naar de komende weken; bewuster trainen en spelen, weet wat je doet en waarom. Hihi, Marc zal Trots op ons zijn......
Frans
zondag 27 november 2011
“Mixed Emotions.........” Deel 2!
"De wedstrijd had twee gezichten. Momenten met ups en downs en een sterkere defense dan offense. Een wedstrijd waarin we hebben laten zien genoeg in huis te hebben om op dit niveau te spelen en tegelijkertijd het nog niet zo eigen zijn dat we hier continuiteit in kunnen brengen. Een valse start met een aantal punten tegen en dus direct de achterstand. Dat we vervolgens zo hard werken aan onze doelstellingen in de defense dat we 5.12 minuten geen socre tegen krijgen siert ons."
Met de wedstrijd van vorige week, tegen dezelfde tegenstander die ons in een nieuw geweldig wedstrijdschema van de bond was toebedeeld, nog in gedachten konden we ons deze week opmaken voor deel 2. Vooraf werd duidelijk gemaakt dat we hard en fanatiek wilden starten. Niet gelukt. Een achterstand van 7-19, waarbij na deze periode 2 punten bij DGS werden opgetekend omdat gemeend werd dat deze door de tafel waren vergeten op het sheet te schrijven. Niet geweten dat je zo achterstallig onderhoud kunt plegen. Deze achterstand geeft weer waar een vraag ligt in ons spel. Veel te makkelijke scores tegen in de eerste 4 minuten en we moeten de hele wedstrijd heel hard werken op dit verschil goed te maken. Dat we het kunnen siert de kracht van dit team! Met drie periodes winnen maken we het verschil van 1 slechte goed, 15-8 / 16-14 / 14-11 en daarmee een gelijke stand.
Vooral de momenten die voor deze gelijke stand hebben gezorgd, maakte de vele ‘Mixed Emotions’ los. Soms van ergenis, frustatie en zelfs boosheid bij mij over momenten waarin we het laten liggen op focus en strijdlust. Daar ligt een vraag naar velen; Hoe haal jij alle energie eruit? Hoe krijg jij de focus op dat wat moet? We hebben in sommige momenten ballen weg staan gooien. Niet goed kunnen vangen omdat we niet in de breedte van het veld lopen. Jaja, ik heb het meerdere keren gezien, stilzwijgend en met frustatie weggestopt omdat ik merk dat het alweer op de agenda kan....of....is er iemand die weet hoe we wel de fastbreak over de Breedte (lees; Spacing met hoofdletters) gaan inzetten?? Dat is namelijk focus, aandacht hebben voor wat er nodig is en vooral ook al lang bekend is! Daarnaast was er die ene min-1 help the helper. Bijna drie periodes lang met groei de help the helper in gezet, en dan door verschuiving van focus de laatste score tegen op de weakside door het ontbreken van deze help the helper. Het was niet het verlies van de wedstrijd! Dat lag in de eerste periode. Wel was het frusterend om te zien, zo dicht bij de winst van de wedstrijd en dan net niet.
We leren, alles telt mee om te winnen; van hoog op in de Straight-up defense en Close the Middle spelen, tot aan Rebounds en Slip Under spelen. En dan bedoel ik dat de winst ligt in die ene rebound!, die ene stop van de tegenstander zodat we geen score tegen krijgen, die ene keer dat we iets scherper in de slides op de positie staan i.p.v. net te laat en dan een handje er maar bij (vaak met een persoonlijke fout tot gevolg er nog bij die voor teamfoutenlast zorgt). Daar ligt ook nog de vraag voor de komende weken; geen domme fouten maken! Dan zijn er de balaannames die alleen kunnen en mogen gebeuren vanuit beweging! Niet meer wachten op de bal die komt; geen bal kunnen ontvangen? Dan direct weer in de beweging voor een give and go, backdoor of screen away.
Er was gelukkig veel meer van het positieve dan de aandachtspunten in deze wedstrijd te zien! Want wat een strijdlust hebben jullie tentoongespreidt! Ik heb vele momenten van euforie en vooral vreugde gevoeld. Rebounds die werden gewonnen op positie, sterke pivotaties die voor behoud van balbezit zorgde, minder stress bij de press die we tegen kregen in de laatste periode, een sterke helpside en vooral een groei in het spelen van de help the helper. We maken stappen en dan vooral voorwaarts. Dat we in het begin van dit seizoen en wedstrijd speelde die een stap terug was (groene uilen) en dat we hierna moesten zorgen voor stappen voorwaarts laat deze wedstrijd wel zien. Want wat zijn we in de afgelopen weken weer gegroeid!! Rest ons voor de komende weken de focus te hebben voor het oogsten. We zaaien veel, ook veel verschillende gewassen. Het is nu de tijd om maar eens wat uit de grond te halen. In de komende weken tegen sterke tegenstanders spelen die ons moeten bestrijden met alles wat ze in huis hebben, want als ze dat niet doen........
Dan winnen wij! Van ons zelf....en van de tegenstander....
Frans
Met de wedstrijd van vorige week, tegen dezelfde tegenstander die ons in een nieuw geweldig wedstrijdschema van de bond was toebedeeld, nog in gedachten konden we ons deze week opmaken voor deel 2. Vooraf werd duidelijk gemaakt dat we hard en fanatiek wilden starten. Niet gelukt. Een achterstand van 7-19, waarbij na deze periode 2 punten bij DGS werden opgetekend omdat gemeend werd dat deze door de tafel waren vergeten op het sheet te schrijven. Niet geweten dat je zo achterstallig onderhoud kunt plegen. Deze achterstand geeft weer waar een vraag ligt in ons spel. Veel te makkelijke scores tegen in de eerste 4 minuten en we moeten de hele wedstrijd heel hard werken op dit verschil goed te maken. Dat we het kunnen siert de kracht van dit team! Met drie periodes winnen maken we het verschil van 1 slechte goed, 15-8 / 16-14 / 14-11 en daarmee een gelijke stand.
Vooral de momenten die voor deze gelijke stand hebben gezorgd, maakte de vele ‘Mixed Emotions’ los. Soms van ergenis, frustatie en zelfs boosheid bij mij over momenten waarin we het laten liggen op focus en strijdlust. Daar ligt een vraag naar velen; Hoe haal jij alle energie eruit? Hoe krijg jij de focus op dat wat moet? We hebben in sommige momenten ballen weg staan gooien. Niet goed kunnen vangen omdat we niet in de breedte van het veld lopen. Jaja, ik heb het meerdere keren gezien, stilzwijgend en met frustatie weggestopt omdat ik merk dat het alweer op de agenda kan....of....is er iemand die weet hoe we wel de fastbreak over de Breedte (lees; Spacing met hoofdletters) gaan inzetten?? Dat is namelijk focus, aandacht hebben voor wat er nodig is en vooral ook al lang bekend is! Daarnaast was er die ene min-1 help the helper. Bijna drie periodes lang met groei de help the helper in gezet, en dan door verschuiving van focus de laatste score tegen op de weakside door het ontbreken van deze help the helper. Het was niet het verlies van de wedstrijd! Dat lag in de eerste periode. Wel was het frusterend om te zien, zo dicht bij de winst van de wedstrijd en dan net niet.
We leren, alles telt mee om te winnen; van hoog op in de Straight-up defense en Close the Middle spelen, tot aan Rebounds en Slip Under spelen. En dan bedoel ik dat de winst ligt in die ene rebound!, die ene stop van de tegenstander zodat we geen score tegen krijgen, die ene keer dat we iets scherper in de slides op de positie staan i.p.v. net te laat en dan een handje er maar bij (vaak met een persoonlijke fout tot gevolg er nog bij die voor teamfoutenlast zorgt). Daar ligt ook nog de vraag voor de komende weken; geen domme fouten maken! Dan zijn er de balaannames die alleen kunnen en mogen gebeuren vanuit beweging! Niet meer wachten op de bal die komt; geen bal kunnen ontvangen? Dan direct weer in de beweging voor een give and go, backdoor of screen away.
Er was gelukkig veel meer van het positieve dan de aandachtspunten in deze wedstrijd te zien! Want wat een strijdlust hebben jullie tentoongespreidt! Ik heb vele momenten van euforie en vooral vreugde gevoeld. Rebounds die werden gewonnen op positie, sterke pivotaties die voor behoud van balbezit zorgde, minder stress bij de press die we tegen kregen in de laatste periode, een sterke helpside en vooral een groei in het spelen van de help the helper. We maken stappen en dan vooral voorwaarts. Dat we in het begin van dit seizoen en wedstrijd speelde die een stap terug was (groene uilen) en dat we hierna moesten zorgen voor stappen voorwaarts laat deze wedstrijd wel zien. Want wat zijn we in de afgelopen weken weer gegroeid!! Rest ons voor de komende weken de focus te hebben voor het oogsten. We zaaien veel, ook veel verschillende gewassen. Het is nu de tijd om maar eens wat uit de grond te halen. In de komende weken tegen sterke tegenstanders spelen die ons moeten bestrijden met alles wat ze in huis hebben, want als ze dat niet doen........
Dan winnen wij! Van ons zelf....en van de tegenstander....
Frans
zondag 20 november 2011
Mixed Emotions.........”, Wat nou als....., stel je voor dat......hebben jullie ook gezien dat....
De wedstrijd had twee gezichten. Momenten met ups en downs en een sterkere defense dan offense. Een wedstrijd waarin we hebben laten zien genoeg in huis te hebben om op dit niveau te spelen en tegelijkertijd het nog niet zo eigen zijn dat we hier continuiteit in kunnen brengen. Een valse start met een aantal punten tegen en dus direct de achterstand. Dat we vervolgens zo hard werken aan onze doelstellingen in de defense dat we 5.12 minuten geen socre tegen krijgen siert ons.
En toch; er waren momenten die het gevoel van euforie wegnamen, terwijl die er wel waren.....de schitterende pass van Ilse op Marleen was bijvoorbeeld geweldig, en daar miste ik het vreugdegevoel van. Het is goed om te vieren als het kan, ook de kleine momenten in detail zijn daar goed voor!! Diverse speelsters zeiden het na afloop, terugkijkend met een gevoel van; “ niet echt tevreden, maar ook niet echt ontevreden”. Een beetje van alles net niks gevoel bracht het bij mij naar boven.
Maar eens kritisch beginnen: na een al wat langer durende periode mis ik toch nog steeds een bepaalde spanningsboog. Ik merkte het bij enkele speelsters; een te lage spierspanning. Net even een slap passje, schoten die als een bom naar beneden vallen maar dan wel een meter voor de ring.... we worden onderdruk gezet en ik zie enkelen zich ‘overgeven’ aan hun lot. Niet keihard die bal naar een medespeelsters RAM’men, nee; een chestpass geven wat een bounce moet zijn en dan ook nog niet hard en overtuigd gegeven. Een klein duwtje tegen is bij velen genoeg om afgestopt te worden. Ik merk gelatenheid, de overgave aan een tegenstander op momenten dat het net niet loopt. En dat terwijl ik ook heb geconstateerd (zie bovenstaand) dat we iets kunnen afdwingen!! Zelfs 5.12 minuten lang! Ik wil graag de kracht die iedereen heeft en in deze wedstrijd ook heeft laten zien, meer/ vaker en continu(er) terug zien. De vraag aan ons allen is; Hoe krijgen we dat voor elkaar?” waarbij ik aantekenen dat dit dus een vraag is voor iedereen om te beantwoorden.
Als rode draad zie ik dat we heel vaak reageren op wat er op dat moment gebeurt en dan dus nodig is. Echter, dan zijn we vaak net iets te laat, zowel verdedigend als aanvallend. Ons grote leerpunt is en wordt dus; hoe leren we situaties herkennen voordat ze daadwerkelijk gebeuren? Want als we ze vroegtijdig herkennen, kunnen we ze oplossen, en vervolgens de laatste stap maken om ons spel te continueren.
Er was ook een mooie kant aan ons spel en Rox zei het mooi; “er is terug te zien waar op getraind word”. De helpside stond veel sterker dan voorheen! En ook de help the helper en het roteren werd heel sterk en krachtig gespeeld! Daarvoor complimenten. Daarnaast hebben we in de rebounding zeker niet ondergedaan voor de tegenstander en ook daar kunnen we mee verder!! Het stemt ook mij tevreden. De mate van bewustzijn over wat we voorstaan in ons spel laat zich stap voor stap zien. We zijn veel aan het zaaien en moeten ook contateren dat we nog te weinig oogsten voor de energie die we erin stoppen. En toch stemt ook deze wedstrijd me hoopvol.
Want wat nou als we net iets sneller en harder naar binnen driven, daarmee onze verdediger net wel verslaan en, of een open basket of de 2e optie kunnen benutten? En stel je dan eens voor dat we de rust in onze beweging zo kunnen gebruiken dat we de score net wel afmaken en hierdoor meer in de flow komen? Ja, dan zullen we zien dat we niet onderdoen aan menig tegenstander! Alleen de stap van net niet naar net wel moeten we leren nemen. En ook daar heb ik zeker wel vertrouwen in!
Want hebben jullie ook gezien dat Rox 2x een aanvallende fout meekreeg door geweldig op de voeten en in slides te verdedigen waardoor de tegenstander geprikkelt werd en ging duwen..... en hebben jullie de splijtpass van Ilse gezien op Marleen die vervolgens vol overtuiging de score verzilverde.. De rebounds die Annemiek uit de lucht plukte en waar heel veel meiden vervolgens een sterk voorbeeld aan namen en ook gingen rebounden. Ach, had ik al de vele drives van Roos genoemd die ze met vuur en passie inzette... de drive over de baseline die twee vrije worpen afdwong van Elianne....het sterk en direct genomen schot van Irma op de base die hierop ook 2 op de lijn verdiende...de vele dropsteps van Marina die eind 4e periode de 2e optie begon te vinden bij Iris.. Ingrid die zich niet meer de kop gek liet maken door de ¾ ‘press’ en gaandeweg sneller de pass gaf en daarnaast slimme drives nam, waarbij ik wens dat ze snel in de toekomst verzilvert mogen worden....Ik zag de diverse scores naast de bijna score van Marleen die helaas dat kleine gemene duwtje in de rug kreeg, bleek net genoeg, was net mis, was helemaal gemeen. Gelukkig zag ik ook dat iedereen, inclusie Marleen, de kop erbij hield en bleef basketballen. Ik zag de vele intercepties van Iris die, in no time, veel balverlies van de tegenstander afdwong en daarnaast veel ongezien werk in de aanval deed door beweging en het vrijspelen van medespeelsters en zelf sterke 2e otie schoten nam........ Ik ben gelukkig met de focus van Renate die de rebounds netjes verwerkte in sterke outlettpasses en straight-up het verticaliteitsprincipe toepaste....Ineke die diverse momenten onverschrokken naar de basket gaat...
Genoeg gezien waarvan we kunnen zeggen dat we in de periode tot nu toe al zover gegroeid zijn dat het tijd word voor: the next LEffEL.......
Al hebben we vandaag in punten dik verloren, ik zie weer nieuwe mogelijkheden om door de trainingen beter te worden dan we in het nu zijn. Ik zie de mogelijkheid om te groeien, en daarbij stel ik me ook wel vragen als; en wat nou als we wat meer tijd besteden naast de training om onze kwaliteiten en leerdoelen helderder te krijgen....stel je voor dat je in de komende periode kunt werken aan jouw eigen leerdoel en je jouw kwaliteiten kunt versterken en inzetten in de wedstrijden......... denken jullie dan ook dat we de winst van ons trainen zullen terug zien in ons spel? Ik verwacht van wel....
Frans
En toch; er waren momenten die het gevoel van euforie wegnamen, terwijl die er wel waren.....de schitterende pass van Ilse op Marleen was bijvoorbeeld geweldig, en daar miste ik het vreugdegevoel van. Het is goed om te vieren als het kan, ook de kleine momenten in detail zijn daar goed voor!! Diverse speelsters zeiden het na afloop, terugkijkend met een gevoel van; “ niet echt tevreden, maar ook niet echt ontevreden”. Een beetje van alles net niks gevoel bracht het bij mij naar boven.
Maar eens kritisch beginnen: na een al wat langer durende periode mis ik toch nog steeds een bepaalde spanningsboog. Ik merkte het bij enkele speelsters; een te lage spierspanning. Net even een slap passje, schoten die als een bom naar beneden vallen maar dan wel een meter voor de ring.... we worden onderdruk gezet en ik zie enkelen zich ‘overgeven’ aan hun lot. Niet keihard die bal naar een medespeelsters RAM’men, nee; een chestpass geven wat een bounce moet zijn en dan ook nog niet hard en overtuigd gegeven. Een klein duwtje tegen is bij velen genoeg om afgestopt te worden. Ik merk gelatenheid, de overgave aan een tegenstander op momenten dat het net niet loopt. En dat terwijl ik ook heb geconstateerd (zie bovenstaand) dat we iets kunnen afdwingen!! Zelfs 5.12 minuten lang! Ik wil graag de kracht die iedereen heeft en in deze wedstrijd ook heeft laten zien, meer/ vaker en continu(er) terug zien. De vraag aan ons allen is; Hoe krijgen we dat voor elkaar?” waarbij ik aantekenen dat dit dus een vraag is voor iedereen om te beantwoorden.
Als rode draad zie ik dat we heel vaak reageren op wat er op dat moment gebeurt en dan dus nodig is. Echter, dan zijn we vaak net iets te laat, zowel verdedigend als aanvallend. Ons grote leerpunt is en wordt dus; hoe leren we situaties herkennen voordat ze daadwerkelijk gebeuren? Want als we ze vroegtijdig herkennen, kunnen we ze oplossen, en vervolgens de laatste stap maken om ons spel te continueren.
Er was ook een mooie kant aan ons spel en Rox zei het mooi; “er is terug te zien waar op getraind word”. De helpside stond veel sterker dan voorheen! En ook de help the helper en het roteren werd heel sterk en krachtig gespeeld! Daarvoor complimenten. Daarnaast hebben we in de rebounding zeker niet ondergedaan voor de tegenstander en ook daar kunnen we mee verder!! Het stemt ook mij tevreden. De mate van bewustzijn over wat we voorstaan in ons spel laat zich stap voor stap zien. We zijn veel aan het zaaien en moeten ook contateren dat we nog te weinig oogsten voor de energie die we erin stoppen. En toch stemt ook deze wedstrijd me hoopvol.
Want wat nou als we net iets sneller en harder naar binnen driven, daarmee onze verdediger net wel verslaan en, of een open basket of de 2e optie kunnen benutten? En stel je dan eens voor dat we de rust in onze beweging zo kunnen gebruiken dat we de score net wel afmaken en hierdoor meer in de flow komen? Ja, dan zullen we zien dat we niet onderdoen aan menig tegenstander! Alleen de stap van net niet naar net wel moeten we leren nemen. En ook daar heb ik zeker wel vertrouwen in!
Want hebben jullie ook gezien dat Rox 2x een aanvallende fout meekreeg door geweldig op de voeten en in slides te verdedigen waardoor de tegenstander geprikkelt werd en ging duwen..... en hebben jullie de splijtpass van Ilse gezien op Marleen die vervolgens vol overtuiging de score verzilverde.. De rebounds die Annemiek uit de lucht plukte en waar heel veel meiden vervolgens een sterk voorbeeld aan namen en ook gingen rebounden. Ach, had ik al de vele drives van Roos genoemd die ze met vuur en passie inzette... de drive over de baseline die twee vrije worpen afdwong van Elianne....het sterk en direct genomen schot van Irma op de base die hierop ook 2 op de lijn verdiende...de vele dropsteps van Marina die eind 4e periode de 2e optie begon te vinden bij Iris.. Ingrid die zich niet meer de kop gek liet maken door de ¾ ‘press’ en gaandeweg sneller de pass gaf en daarnaast slimme drives nam, waarbij ik wens dat ze snel in de toekomst verzilvert mogen worden....Ik zag de diverse scores naast de bijna score van Marleen die helaas dat kleine gemene duwtje in de rug kreeg, bleek net genoeg, was net mis, was helemaal gemeen. Gelukkig zag ik ook dat iedereen, inclusie Marleen, de kop erbij hield en bleef basketballen. Ik zag de vele intercepties van Iris die, in no time, veel balverlies van de tegenstander afdwong en daarnaast veel ongezien werk in de aanval deed door beweging en het vrijspelen van medespeelsters en zelf sterke 2e otie schoten nam........ Ik ben gelukkig met de focus van Renate die de rebounds netjes verwerkte in sterke outlettpasses en straight-up het verticaliteitsprincipe toepaste....Ineke die diverse momenten onverschrokken naar de basket gaat...
Genoeg gezien waarvan we kunnen zeggen dat we in de periode tot nu toe al zover gegroeid zijn dat het tijd word voor: the next LEffEL.......
Al hebben we vandaag in punten dik verloren, ik zie weer nieuwe mogelijkheden om door de trainingen beter te worden dan we in het nu zijn. Ik zie de mogelijkheid om te groeien, en daarbij stel ik me ook wel vragen als; en wat nou als we wat meer tijd besteden naast de training om onze kwaliteiten en leerdoelen helderder te krijgen....stel je voor dat je in de komende periode kunt werken aan jouw eigen leerdoel en je jouw kwaliteiten kunt versterken en inzetten in de wedstrijden......... denken jullie dan ook dat we de winst van ons trainen zullen terug zien in ons spel? Ik verwacht van wel....
Frans
zondag 13 november 2011
“Samen naar ‘t Feest......”
Verliezen met 5 en dan starten met “feest” in de titel, hoe rijm je dat dan aan elkaar. Het is goed om wat tijd te reizen, eerst maar eens wat verder na de wedstrijd om daarna weer terug te keren. Het werd nog maar eens bevestigd in de avond waar het verlies van de wedstrijd in verscholen lag. Na een heerlijk en enigzins verlaat bezoek aan de pizzaria togen we als team naar de kroeg, op zoek naar gezelligheid om te delen met elkaar. Het leek ons even niet gegund, net als de nipt verloren wedstrijd. Ze mocht er niet in, te jong, enne of ze ook even een ID kon laten zien...
Ja, het was nog even een krachtige bevestiging dat we inderdaad met een jong team spelen. De ervaring leert dat het met de tijd wel goed komt, we vanzelf ouder worden, en wijzer... Maar ondanks ons geduld, wat ik prijzingwaardig vind, willen we meer. Niet afwachten wat de toekomst ons gaat brengen, en gelukkig, daar hebben we de mogelijkheid voor om best veel invloed op uit te oefenen. Met name in de training, ons uiterste best doen en de essentie uit de oefening halen maakt een snelle(re) progressie mogelijk.
Maar eens terug naar de wedstrijd; vanaf het begin hebben we laten zien waar we voor speelden. Van 15-8 achter na de eerste periode naar gelijk met 10-17 in de tweede periode. En zo konden we het tweede bedrijf starten, met gelijke kansen. Ook hierin hebben we laten zien dat we goed konden meekomen, en met een 11-11 naar periode vier, nog steeds gelijk. En dan komt de slimheid om de hoek kijken. Wanneer maak je fouten (tip; het slimst aan het eind van een periode, geen score tegen en; minder vrije worpen tegen omdat de foutenlast dan korter meespeelt) en natuurlijk: hoe....En daar ligt een vraag naar de toekomst; het afleren van onnodige en dus domme fouten. Het houd de tegenstander in het spel en wij lopen tegen de teamfouten aan met te veel vrije worpen tegen als gevolg. Straight-up defense als basis en daaraan gekoppeld het strijden voor een goede positie. Zowel op de bal als in de helpside. En mag ik hier de help the helper aan toevoegen meiden!! Zonde van de puntjes die we hierdoor tegen kregen omdat we laatst genoemde niet verzorgde.
We zullen in de komende periode meer aandacht blijven besteden aan onze defense; er zijn nog te veel gaten van een aantal speelsters die nog niet de focus hebben op wat we voorstaan in de verdediging, daar kregen we dan ook veel scores op tegen. De tegenstander die de focus had op het spelen vanuit het centrum hadden we juist daar wegmoeten halen. Als je dan het midden niet dicht houdt krijg je ze om de oren vanuit posities waar we de punten juist niet tegen willen krijgen, meer focus hiervoor is cruciaal! Daar stond tegenover dat we in de rotatie geweldig hebben gepresteerd. Vele malen heel sterk gedaan wat moest en gezien waar de open en over te nemen speelsters stonden, een geweldige ontwikeling!
We moesten iets brengen in aanvallend opzicht, dat was duidelijk. Gaandeweg was ons zichtbaar geworden dat we verdedigend aardig grip hadden op de tegenstander, gewoon zoals het hoorde te zijn, met de altijd blijvende vragen naar ontwikkeling en inzichtelijke verbetering. Aanvallend daar lag de vraag in ons spel, dat is de vraag gedurende het hele seizoen al en deze wedstrijd helemaal. We zijn er nog niet maar hebben ook in deze wedstrijd weer een mooie stap gezet in aanvallende spel, meer naar de basket en nu met beloning van scores en vrije worpen, ik zeg vasthouden. Bal krijgen en TAP’pen meiden (Tripple Attack Position...).
We kunnen heel tevreden terugkijken op de wedstrijd, verloren door gebrek aan ervaring. We hebben veel mooie facetten van het spel en vooral van onze potentie laten zien! En dat....is voor mij een Feestje om van te genieten, dik gewonnen.....van onszelf!!
Mag ik dan eindigen met de vraag om komende week naast het TAP’pen ook meer te RAM’men (Resultant Achievement Motivation)......? kunnen we nog meer feestjes vieren.
Frans
Ja, het was nog even een krachtige bevestiging dat we inderdaad met een jong team spelen. De ervaring leert dat het met de tijd wel goed komt, we vanzelf ouder worden, en wijzer... Maar ondanks ons geduld, wat ik prijzingwaardig vind, willen we meer. Niet afwachten wat de toekomst ons gaat brengen, en gelukkig, daar hebben we de mogelijkheid voor om best veel invloed op uit te oefenen. Met name in de training, ons uiterste best doen en de essentie uit de oefening halen maakt een snelle(re) progressie mogelijk.
Maar eens terug naar de wedstrijd; vanaf het begin hebben we laten zien waar we voor speelden. Van 15-8 achter na de eerste periode naar gelijk met 10-17 in de tweede periode. En zo konden we het tweede bedrijf starten, met gelijke kansen. Ook hierin hebben we laten zien dat we goed konden meekomen, en met een 11-11 naar periode vier, nog steeds gelijk. En dan komt de slimheid om de hoek kijken. Wanneer maak je fouten (tip; het slimst aan het eind van een periode, geen score tegen en; minder vrije worpen tegen omdat de foutenlast dan korter meespeelt) en natuurlijk: hoe....En daar ligt een vraag naar de toekomst; het afleren van onnodige en dus domme fouten. Het houd de tegenstander in het spel en wij lopen tegen de teamfouten aan met te veel vrije worpen tegen als gevolg. Straight-up defense als basis en daaraan gekoppeld het strijden voor een goede positie. Zowel op de bal als in de helpside. En mag ik hier de help the helper aan toevoegen meiden!! Zonde van de puntjes die we hierdoor tegen kregen omdat we laatst genoemde niet verzorgde.
We zullen in de komende periode meer aandacht blijven besteden aan onze defense; er zijn nog te veel gaten van een aantal speelsters die nog niet de focus hebben op wat we voorstaan in de verdediging, daar kregen we dan ook veel scores op tegen. De tegenstander die de focus had op het spelen vanuit het centrum hadden we juist daar wegmoeten halen. Als je dan het midden niet dicht houdt krijg je ze om de oren vanuit posities waar we de punten juist niet tegen willen krijgen, meer focus hiervoor is cruciaal! Daar stond tegenover dat we in de rotatie geweldig hebben gepresteerd. Vele malen heel sterk gedaan wat moest en gezien waar de open en over te nemen speelsters stonden, een geweldige ontwikeling!
We moesten iets brengen in aanvallend opzicht, dat was duidelijk. Gaandeweg was ons zichtbaar geworden dat we verdedigend aardig grip hadden op de tegenstander, gewoon zoals het hoorde te zijn, met de altijd blijvende vragen naar ontwikkeling en inzichtelijke verbetering. Aanvallend daar lag de vraag in ons spel, dat is de vraag gedurende het hele seizoen al en deze wedstrijd helemaal. We zijn er nog niet maar hebben ook in deze wedstrijd weer een mooie stap gezet in aanvallende spel, meer naar de basket en nu met beloning van scores en vrije worpen, ik zeg vasthouden. Bal krijgen en TAP’pen meiden (Tripple Attack Position...).
We kunnen heel tevreden terugkijken op de wedstrijd, verloren door gebrek aan ervaring. We hebben veel mooie facetten van het spel en vooral van onze potentie laten zien! En dat....is voor mij een Feestje om van te genieten, dik gewonnen.....van onszelf!!
Mag ik dan eindigen met de vraag om komende week naast het TAP’pen ook meer te RAM’men (Resultant Achievement Motivation)......? kunnen we nog meer feestjes vieren.
Frans
zondag 6 november 2011
The Wolfpack-principal in klare taal....
Eigenlijk al een beetje een voorzet gegeven op de titel voor deze week. Goede vraag zal dan zijn: ‘En wist je vorige week al wat de wedstrijd van nu zou brengen?’ Nee, maar de lijn die ik heb ingezet met het team maakt dat dit wel een logisch vervolg is op waar mee verder moeten.
We zullen in de komende weken gaan werken in het slimmer leren spelen in teamverband. We hebben moeite met de combinatie van ons eigen spel in verbinding met het teamspel. ‘Wat ga ik doen als een medespeelsters een actie maakt?’ Het leren herkennen van situaties is de eerste stap naar een hoger basketballintellect. Van hieruit kan er namelijk gewerkt worden aan het creeeren van een oplossing wat als laatste wordt gevolgd door de continuering in ons spel.
Met BVG-2 34 vs BVG-1 15 fouten hebben we 1 van de angels uit ons spel te pakken, 23 rake vrije worpen tegen van de 40 is een tweede. De veel te makkelijk weggegeven rebounds door onder de ring te gaan staan wachten op de bal de derde. Als we daar de vele gemiste (half) open scorekansen bij op tellen dan hebben we het totaal van ons verlies in deze wedstrijd. De vele vrije worpen tegen kwamen met name uit heel veel domme fouten (met daarnaast de moeilijk begrijpelijke gefloten ‘calls’ van de gewaardeerde scheidsrechters, beaamd door publiek en gewaardeerd tegenstander). Te laat op de positie en dan veel reachen bracht de tegenstander heel makkelijk op de vrije worplijn. Ik heb hiervan gebaald!
Eind derde periode was er een vijftal dat het tij wist te keren. Met veel roteren lukte het om meer pressie in de defense te laten zien. Hoewel er dan soms nog een raak schot door dames 1 werd geproduceerd was er wel te zien wat moet, en dat is de essentie waar het over gaat. Deze speelsters gingen met name als team opereeren. Niemand die verzaakte in de defense en allen die taakgericht speelde en daar ook de volle focus voor had, heel mooi om te zien. En dat is wat ik bedoel met ‘Wolfpack’, zoals alleen wolven kunnen; jagen met een groep met 1 doel; het overwinnen van hun ‘prooi’. Het lukt ze alleen als ze allen meedoen. En wist je dat ook wolven het meeste redenement halen met max 5 in de jacht?
Dat we genoeg talent in het team hebben bewijzen de statistieken. Met heel veel gemiste scorepogingen laten we zien dat we ze dus zeker kunnen creeeren. De grootste winst ligt in het verzilveren hiervan en daar heb ik het volle vertrouwen in! Focussen op de score ipv de weg er naar toe. Als we de drive inzetten moeten we het ook echt in volle snelheid gaan doen. Worden we afgestopt door de helpside; is de tweede optie van het schot outside onze grootste vriend. En ja, dan rest alleen nog het LEF hebben om dit schot gewoon te nemen!
Hoe train je ervaring, basketballintellect en volwassenheid in het spel? Want dat is wat we vooral missen. Jong en voor een groot deel onervaren is wat ik al eerder heb geschreven, is wat ons onder andere nog opbreekt. Vooral door veel te blijven doen! Hard te blijven trainen! En de tijd zal ons gunstig zijn, naar mate de tijd verstrijkt zullen we de winst van ons trainen plukken. Tot die tijd dan maar eerst wat meer focus op het plukken van de rebounds! En daarnaast wat kersen vanuit de fast break. (‘cherry picking’ voor diegene die hier nog niet van had gehoord.....)
Frans
We zullen in de komende weken gaan werken in het slimmer leren spelen in teamverband. We hebben moeite met de combinatie van ons eigen spel in verbinding met het teamspel. ‘Wat ga ik doen als een medespeelsters een actie maakt?’ Het leren herkennen van situaties is de eerste stap naar een hoger basketballintellect. Van hieruit kan er namelijk gewerkt worden aan het creeeren van een oplossing wat als laatste wordt gevolgd door de continuering in ons spel.
Met BVG-2 34 vs BVG-1 15 fouten hebben we 1 van de angels uit ons spel te pakken, 23 rake vrije worpen tegen van de 40 is een tweede. De veel te makkelijk weggegeven rebounds door onder de ring te gaan staan wachten op de bal de derde. Als we daar de vele gemiste (half) open scorekansen bij op tellen dan hebben we het totaal van ons verlies in deze wedstrijd. De vele vrije worpen tegen kwamen met name uit heel veel domme fouten (met daarnaast de moeilijk begrijpelijke gefloten ‘calls’ van de gewaardeerde scheidsrechters, beaamd door publiek en gewaardeerd tegenstander). Te laat op de positie en dan veel reachen bracht de tegenstander heel makkelijk op de vrije worplijn. Ik heb hiervan gebaald!
Eind derde periode was er een vijftal dat het tij wist te keren. Met veel roteren lukte het om meer pressie in de defense te laten zien. Hoewel er dan soms nog een raak schot door dames 1 werd geproduceerd was er wel te zien wat moet, en dat is de essentie waar het over gaat. Deze speelsters gingen met name als team opereeren. Niemand die verzaakte in de defense en allen die taakgericht speelde en daar ook de volle focus voor had, heel mooi om te zien. En dat is wat ik bedoel met ‘Wolfpack’, zoals alleen wolven kunnen; jagen met een groep met 1 doel; het overwinnen van hun ‘prooi’. Het lukt ze alleen als ze allen meedoen. En wist je dat ook wolven het meeste redenement halen met max 5 in de jacht?
Dat we genoeg talent in het team hebben bewijzen de statistieken. Met heel veel gemiste scorepogingen laten we zien dat we ze dus zeker kunnen creeeren. De grootste winst ligt in het verzilveren hiervan en daar heb ik het volle vertrouwen in! Focussen op de score ipv de weg er naar toe. Als we de drive inzetten moeten we het ook echt in volle snelheid gaan doen. Worden we afgestopt door de helpside; is de tweede optie van het schot outside onze grootste vriend. En ja, dan rest alleen nog het LEF hebben om dit schot gewoon te nemen!
Hoe train je ervaring, basketballintellect en volwassenheid in het spel? Want dat is wat we vooral missen. Jong en voor een groot deel onervaren is wat ik al eerder heb geschreven, is wat ons onder andere nog opbreekt. Vooral door veel te blijven doen! Hard te blijven trainen! En de tijd zal ons gunstig zijn, naar mate de tijd verstrijkt zullen we de winst van ons trainen plukken. Tot die tijd dan maar eerst wat meer focus op het plukken van de rebounds! En daarnaast wat kersen vanuit de fast break. (‘cherry picking’ voor diegene die hier nog niet van had gehoord.....)
Frans
Abonneren op:
Posts (Atom)
